Dergiler / Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 20 - Sayı: 1

YAYGIN GASTRONOMİ EĞİTİMİNDE ARZ VE TALEP ETKİLEŞİMİNİN DEĞERLENDİRİLMESİNE YÖNELİK BİR ARAŞTIRMA

A STUDY RELATED TO EVALUATE THE INTERACTION BETWEEN SUPPLY AND DEMAND WITHIN INFORMAL GASTRONOMY EDUCATION

Sayfa
267–283
Yayın Tarihi
2018-06-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda bireylerin talepleri ile yaygın gastronomi eğitim kurumlarının verdikleri eğitimlerin büyük ölçüde etkileşim içinde olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Eğitim kurumlarının temel işlevlerinden birisi olarak nitelikli işgücü yetiştirme olduğu kabul edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çerçevede nitelikli işgören yetiştirme olgusunun, örgün eğitim kurumlarının etkinliği ile doğru orantılı olduğu varsayılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda bireylerin talepleri ile yaygın gastronomi eğitim kurumlarının verdikleri eğitimlerin büyük ölçüde etkileşim içinde olduğu belirlenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:462 birey
⚙️Değişkenler:Gastronomi · Gastronomi Eğitimi · Yaygın Eğitim

Özet

Eğitim kurumlarının temel işlevlerinden birisi olarak nitelikli işgücü yetiştirme olduğu kabul edilmektedir. Bu çerçevede nitelikli işgören yetiştirme olgusunun, örgün eğitim kurumlarının etkinliği ile doğru orantılı olduğu varsayılmaktadır. Ancak günümüzde bilgi iletişim teknolojilerindeki gelişmeler ve küreselleşmenin getirdiği hızlı değişim örgün eğitimin ortaya çıkardığı nitelikli işgören kavramının süreliliğini tehlikeye atmıştır. Bu çerçevede her ne kadar nitelikli bir işgören olsa bile hayat boyu öğrenme felsefesi çerçevesinde belirli periyodlarda yaygın eğitim faaliyetlerini gerçekleştirmemesi durumunda hedeflenen işgören etkinliği gerçekleştirileme olasılığında azalmalar ortaya çıkabilecektir. Özellikle örgün gastronomi eğitiminin yaygın eğitimle desteklenmesiyle birlikte, hedeflenen işgören etkinlik ve devamlılık sağlanabilecektir. Çalışmada, Türkiye’de yaygın gastronomi eğitimi alanında faaliyet özel nitelikli kursların arz yapısı ve bu kursların faaliyetlerine katılan bireylerin taleplerinin etkileşim düzeyleri ölçülmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada yaygın gastronomi eğitimindeki mevcut arz ve talep arasındaki etkileşimin ölçülmesi amacıyla, yaygın eğitim kurumlarında eğitim alan bireyler araştırma evreni olarak seçilmiştir. Çalışmada evreni temsil etme yeteneğine sahip 462 bireyle anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda bireylerin talepleri ile yaygın gastronomi eğitim kurumlarının verdikleri eğitimlerin büyük ölçüde etkileşim içinde olduğu belirlenmiştir.

Abstract

Training skilled labors is regarded as one of the basic functions of educational institutions. In this context, it’s assumed that the phenomenon of training skilled labors is in direct proportion to effectiveness of formal institutions. Besides, the development of information and communication system, also the rapid change that emerged from globalization, endangers the sustainability of the “skilled labor” concept. In this context, even a very skilled labor cannot perform the targeted labor’s activity in case they do not perform the informal educational activities periods during their philosophy of life. Especially, effectiveness and continuity of targeted labor could be provided if both formal and informal gastronomy educations support each other. The purpose of this study is to measure the supply interaction levels of special quality operating in the field of gastronomy education and measuring the demand interaction levels of individuals who attended these types of courses. The individuals who attended modern gastronomical education courses were chosen as research population to measure the current interactions between supply and demand within the informal gastronomy education. Questionnaire method has been implemented on 462 individuals. As result of the research it has been determined that individual demands and modern gastronomy courses are in quite a positive interaction.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARIOĞLAN, M. (2018). YAYGIN GASTRONOMİ EĞİTİMİNDE ARZ VE TALEP ETKİLEŞİMİNİN DEĞERLENDİRİLMESİNE YÖNELİK BİR ARAŞTIRMA. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 267–283. https://ajindex.com/articles/63029

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Altunışık, R., Çoşkun, R, & Yıldırım, E. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı, Sakarya Yayıncılık. Altunışık, S. (1996). Hizmetiçi Eğitim ve Türkiye’deki Uygulama, Eğitim Yönetimi Dergisi, 2 (3), 329-348.
  2. Archibald, T. (2015). “They Just Know”: The Epistemological Politics of “Evidence-Based” Non-formal Education, Evaluation en Program Planning, 48(1), 137-148.
  3. Arıkan, R. (2011).
  4. Araştırma Yöntem ve Teknikleri, Nobel Yayıncılık. Blaak, M., Openjuru, G.L., & Zelen J. (2013). Non-Formal Vocational Education in Uganda: Practical Empowerment Through a Workable Alternative, International Journal of Educational Development, Volume: 33, 88-97.
  5. Bulut, M. (1993).
  6. Yaygın Din Eğitimi, Diyanet İlmi Dergisi, 29(3), 1-9.
  7. Bülbül, S. (1987). Dünya’da ve Ülkemizde Yaygın Eğitim (Kavram, Kapsam ve Eğilimler), Yaygın Eğitim ve Sorunları, Şafak Matbaacılık, 1987,
  8. Ankara.
  9. Büyüköztürk, Ş. Çokluk, O., & Köklü, N. (2017).
  10. Sosyal Bilimler İçin İstatistik, Pegem Yayıncılık. Carron, G., & Hill, R.A. (1991). Non-Formal Education: Information and Planning Issue, International Institute For Educational Planning, UNESCO. Cavicchi, A., & Stancova K.C. (2016). Food and Gastronomy As Elements of Regional Innovation Strategies, European Commission JRC Science For Policy Report, Institute for Prospective Technological Studies, Spain. EUR 27757 EN; doi:10.2791/284013.F. Çeken, H., Alkan, A., Karadağ, Ü, & Karadağ, L. (2017). Turizm Sektöründe Mesleki Eğitim Alan Gençlerin İstihdam Eğilimi: Marmaris Örneği, II. Uluslararası Gençlik Araştırmaları Kongresi-2017.
  11. Chambliss, J.J. (2009).
  12. Philosophy of Educational Today, Journal of Educational Theory, 59(2), 233-251.
  13. Coombs, P.H. (1989). Formal and Nonformal Education: Future Strategies, Lifelong Education for Adults (Edt. Titmus, C.J.), Pergamon Press.
  14. Deveci, B. Deveci, B. & Avcıkurt, C. (2017). Yeme Davranışı: Gastronomi ve Mutfak Sanatları Öğrenciler, Üzerine Bir Araştırma, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5(3), 118-134.
  15. Deyo, L. (2007).
  16. Afghanistan Non-Formal Education, Education for All Global Monitoring Report. Duguid, F., Mündel, K., & Schugurensky, D. (2013).
  17. Volunteer Work, Informal Learning and Social Action, Sense Publishers,
  18. Rotterdam-Netherlands. Ertürk, S. (1988). Türkiye’de Eğitim Felsefesi Sorunu, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 11-16.
  19. Fidan, N. (2012).
  20. Okulda Öğrenme ve Öğretme, Pegem Akademi Yayınları.
  21. Gallacher, J., & Feutrie, M. (2003). Recognising And Accrediting Informal