Dergiler / Türkiye Parazitoloji Dergisi / 2015 / Cilt: 39 - Sayı: 3

Entamoeba histolytica Tanısında İki Metodun (Enzyme Linked Immunosorbent Assay (ELISA) ve Nativ-Lugol) Değerlendirilmesi

Evaluation of Two Methods (Nativ-Lugol Preparation and Enzyme-Linked Immunosorbent Assay) for Detection of Entamoeba histolytica in Stool Samples

Sayfa
185–189
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Amaç: Çalışmada Ocak 2010- Şubat 2011 tarihleri arasında Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Parazitoloji Laboratuvarı'na gastroenterit klinik bulgularıyla gönderilen olguların dışkı örneklerinde nativ-lugol ve amip antijeni saptama yöntemleri ile alınan sonuçların retrospektif olarak karşılaştırılarak performanslarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.Yöntemler: Çeşitli poliklinik ve servislerden, Parazitoloji Laboratuvarı'na gönderilen 116 hastaya ait dışkı örnekleri incelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Çalışmada Ocak 2010- Şubat 2011 tarihleri arasında Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Parazitoloji Laboratuvarı'na gastroenterit klinik bulgularıyla gönderilen olguların dışkı örneklerinde nativ-lugol ve amip antijeni saptama yöntemleri ile alınan sonuçların retrospektif olarak karşılaştırılarak performanslarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.Yöntemler: Çeşitli poliklinik ve servislerden, Parazitoloji Laboratuvarı'na gönderilen 116 hastaya ait dışkı örnekleri incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bulgular: Direkt mikroskobik (nativ-lugol) inceleme ile 116 dışkı örneğinin 1'inde (%0,86) E. histolytica/E. dispar kist ve/veya trofozoitleri görülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:En yüksek E. histolytica spesifik antijeni pozitiflik oranının 11-19 yaş grubunda olduğu belirlenmiştir.Sonuç: Direkt mikroskopinin duyarlılığının düşük olması nedeniyle, amibiyaz şüphesi olan hastalarda yanlış tanı ve bunun sonucunda gereksiz tedavi almalarının önlenmesi açısından ucuz ve deneyimli personel gerektirmeyen ELISA yönteminin kullanılmasının uygun olacağı düşünülmüştür
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2010 · 116 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Çalışmada Ocak 2010- Şubat 2011 tarihleri arasında Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Parazitoloji Laboratuvarı'na gastroenterit klinik bulgularıyla gönderilen olguların dışkı örneklerinde nativ-lugol ve amip antijeni saptama yöntemleri ile alınan sonuçların retrospektif olarak karşılaştırılarak performanslarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.Yöntemler: Çeşitli poliklinik ve servislerden, Parazitoloji Laboratuvarı'na gönderilen 116 hastaya ait dışkı örnekleri incelenmiştir. Tüm dışkı örneklerinde nativ-lugol yöntemi ve (enzyme-linked immunosorbent assay) ELISA kiti (Wampole® E. histolytica II Techlab® Inc., Blacksburg, Virginia) ile E. histolytica spesifik antijen araştırılması yapılmıştır. Bulgular: Direkt mikroskobik (nativ-lugol) inceleme ile 116 dışkı örneğinin 1'inde (%0,86) E. histolytica/E. dispar kist ve/veya trofozoitleri görülmüştür. E. histolytica/E. dispar kist ve/veya trofozoitleri görülen örnekte ELISA testi ile pozitif sonuç verdiği gözlenmiştir. Çalışmada E. histolytica spesifik antijeni saptanan 34 (%29,3) olguya uygun tedavi başlanmıştır. En yüksek E. histolytica spesifik antijeni pozitiflik oranının 11-19 yaş grubunda olduğu belirlenmiştir.Sonuç: Direkt mikroskopinin duyarlılığının düşük olması nedeniyle, amibiyaz şüphesi olan hastalarda yanlış tanı ve bunun sonucunda gereksiz tedavi almalarının önlenmesi açısından ucuz ve deneyimli personel gerektirmeyen ELISA yönteminin kullanılmasının uygun olacağı düşünülmüştür

Abstract

Objective: This study aims to compare the performance of Native-Lugol examination and EIA Antigen Detection Test using stool samples obtained from patients diagnosed as clinical gastroenteritis and submitted to the Parasitology Laboratory in Uludağ University between January 2010 and February 2011.Methods: The stool samples taken from 116 patients and sent to the laboratory of parasitology from various clinics including outpatient services have been investigated using Native-Lugol examination and EIA Antigen Detection Kit (Wampole®E. histolytica II Techlab®, Inc., Blacksburg, Virginia) methods on all the samples. Results: In one of 116 stool samples (%0,86), E. histolytica/E. dispar cysts and/or trophozoites were detected by using direct microscobic (nativ-lugol) method. E. histolytica spesific antigen was detected in 34 (29.3%) out of the sample set, and the patients were given adequate treatment. The highest rate of E. histolytica spesific antigen positivity were observed in 11-19 age group.Conclusion: On account of the fact that the sensivity of direct microscopy is quite low, it is concluded that, from the viewpoint of preventing the amebiasis suspected patients from false diagnosis and hence from receiving inadequate treatment, the use of the ELISA method is more appropriate and advantageous, as it is cost effective and does not require highly qualified staff.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALVER, O., TOPAÇ, T., TÖRE, O. (2022). Entamoeba histolytica Tanısında İki Metodun (Enzyme Linked Immunosorbent Assay (ELISA) ve Nativ-Lugol) Değerlendirilmesi. Türkiye Parazitoloji Dergisi, Cilt: 39 - Sayı: 3, 185–189. https://ajindex.com/articles/630209

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Walsh JA. Problems in recognition and diagnosis of amoebiasis: estimation of the global magnitude of morbidity and mortality. Rev Infect Dis 1986; 8: 228-38. [CrossRef] Xime´nez C, Mora´n P, Rojas L, Valadez A, Go´mez A. Reassessment of the epidemiology of amebiasis: State of the art. Infect Genet Evol 2009; 9: 1023-32. [CrossRef] Shahrul Anuar T, M Al-Mekhlafi H, Abdul Ghani MK, Osman E, Mohd Yasin A, Nordin A, et al. Prevalence and risk factors associa- ted with Entamoeba histolytica/dispar/moshkovskii infection among three orang asli ethnic groups in Malaysia. PLoS One 2012; 7:e48165. [CrossRef] Gonin P, Trudel L. Detection and differentiation of Entamoeba his- tolytica and Entamoeba dispar isolates in clinical samples by PCR and enzyme-linked immunosorbent assay. J Clin Microbiol 2003; 41: 237-41. [CrossRef] Stanley SL. Amoebiasis. Lancet 2003; 361: 1025-34.[CrossRef] Haque R, Petri WA Jr. Diagnosis of amebiasis in Bangladesh. Arch Med Res 2006; 37: 273-6. [CrossRef] Haque R, Kress K, Wood S, Jackson TF, Lyerly D, Wilkins T, et al. Diagnosis of pathogenic Entamoeba histolytica infection using a stool ELISA based on monoclonal antibodies to the galactose-spe- cific adhesin. J Infect Dis 1993; 167: 247-9. [CrossRef] Petri WA Jr, Singh U. Diagnosis and management of amebiasis. Clin Infect Dis 1999; 29: 1117-25. [CrossRef] Tuncay S, İnceboz T, Över L, Yalçın G, Usluca S, Şahin S, ve ark. Dışkıda Entamoeba histolytica'nın Saptanmasında Kullanılan Yöntemlerin Birlikte Değerlendirilmesi. Turkiye Parazitol Derg 2007; 31: 188-93.
  2. Nar S, Akbas E, Esen B. Dışkı örneklerinde Entamoeba histolytica ve Entamoeba dispar'ın araştırılmasında direkt mikroskobi ve ELISA yöntemlerinin karşılaştırılması. Flora 2003; 8: 213-20.
  3. Eren ŞH, Oguzturk H. Prevalance of intestinal protozoa in diarrheic patients. CÜ Tip Fak Derg 2005; 27: 11-4.
  4. Oguzturk H, Celiksöz A, Ozcelik S. Prevalence of gastrointestinal symptoms in amoebiasis and blastocystosis. Turkiye Parazitol Derg 2001; 25: 28-30.
  5. Delialioglu N, Aslan G, Sozen M, Babur C, Kanik A, Emekdas G. Detection of Entamoeba histolytica/Entamoeba dispar in stool spe- cimens by using Enzyme-linked Immunosorbent Assay. Mem Inst Oswaldo Cruz 2004; 99: 769-72. [CrossRef] Delialioglu N, Aslan G, Ozturk C, Ozturhan H, Sen S, Emekdas G, Detection of Entamoeba histolytica antigen in stool samples in Mersin, Turkey. J Parasitol 2008; 94: 530-32. [CrossRef] Doğruman Al F, Kuştimur S, Balaban N, Özekinci T, İlhan MN. Entamoeba histolytica / disp