KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 44 - Sayı: 2

Kentsel Mekanda Heykel Yerleştirmelerinin Değerlendirilmesi: Semiyotik Bir Model Önerisi

Onur ERMAN
Belgin BORAN
Sayfa
170–190
Yayın Tarihi
2016-03-14
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu doğrultuda Adana kentinde seçilen heykel alanlarında bir değerlendirme yapılmış, ulaşılan sonuçlar heykel yerleştirme alanının karakterinin heykellerinin algılanması ve anlamlandırılmasında etkili bir unsur olduğunu göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Sanat eseri olarak heykel; kendinden başka anlamları işaret ederek ve çağrıştırarak, kenti süsleyen bir unsur olmanın ötesinde sosyal ve kültürel yapının ifadesi, kent yaşamına canlılık katan, yaşantıyı anlamlandıran estetik bir değerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fiziksel mekanda heykel; mekanın biçimlendirilmesi, tanımlanması, kullanımı ve anlamlandırılmasında etkili olur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu doğrultuda Adana kentinde seçilen heykel alanlarında bir değerlendirme yapılmış, ulaşılan sonuçlar heykel yerleştirme alanının karakterinin heykellerinin algılanması ve anlamlandırılmasında etkili bir unsur olduğunu göstermiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler

Özet

Öz Sanat eseri olarak heykel; kendinden başka anlamları işaret ederek ve çağrıştırarak, kenti süsleyen bir unsur olmanın ötesinde sosyal ve kültürel yapının ifadesi, kent yaşamına canlılık katan, yaşantıyı anlamlandıran estetik bir değerdir. Fiziksel mekanda heykel; mekanın biçimlendirilmesi, tanımlanması, kullanımı ve anlamlandırılmasında etkili olur. Kentsel mekanda heykelin izleyici tarafından algılanmasında heykele ait unsurlar olduğu kadar yerleştirildiği alanın karakteri ve heykele fon olan kentsel mekan görüntüsünün etkili olduğu düşünülmektedir. Çalışmanın konusu heykel aracılığıyla sanatçının iletmek istediği anlamların izleyiciye ulaşabilmesi için heykel yerleştirme alanının sahip olması gereken optimum karakterin saptanmasıdır. Bu amaçla Dewey’in estetik deneyim teorisi, Gestalt algı teorisi ve Pierce’in semiyotik modeli temelinde, heykelin anlamlandırılmasına ilişkin semiyotik bir model önerisi geliştirilmiş, model yardımıyla kentsel doku içindeki yerleştirme alanına ait özelliklerin anlamlandırma sürecindeki yeri ve sürece etkisi vurgulanmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda Adana kentinde seçilen heykel alanlarında bir değerlendirme yapılmış, ulaşılan sonuçlar heykel yerleştirme alanının karakterinin heykellerinin algılanması ve anlamlandırılmasında etkili bir unsur olduğunu göstermiştir.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERMAN, O., BORAN, B. (2016). Kentsel Mekanda Heykel Yerleştirmelerinin Değerlendirilmesi: Semiyotik Bir Model Önerisi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 44 - Sayı: 2, 170–190. https://ajindex.com/articles/6204

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Bacon, E. (1992). Design of cities. London: Thames and Hudson. Becker, C. (2013). Microutopias and pedagogies for the twenty-first century. In M. Ambrozic & A. Vettese (Eds.) Art as a Thinking Process, Visual Forms of Knowledge Production, pp.46-52. Berlin: Sternberg Press.
  2. Ching, F. (1996). Mimarlık, biçim, mekan ve düzen. Çeviren S. Lökçe. İstanbul:
  3. Yapı Endüstri Merkezi Yayını. Dewey, J. (1994). Art as experience. In S. D. Ross (Edt.), Art and its significance, an anthology of aesthetic theory, pp. 204-220. Albany: State University of New York Press.
  4. Donanım. (1983). Sanat Tarihi Ansiklopedisi 2: Görsel Güzel Sanatlar Ansiklopedisi. Görsel Yayınlar, p.404. Eraldemir, B., (2007). Kamusal alanda sanat çalışmaları ve heykel sempozyumları. Yayınlanmamış söyleşi metni. Hacettepe Üniversitesi,
  5. Güzel Sanatlar Fakültesi, Ankara.
  6. Erman, O., (2004). The analysis of symbolic performance in mass housing settlements. Building and Environment, 39(4), 449-457.
  7. Fiske, J. (1990). Introduction to communication studies. NY: Routledge. Gehl, J. (1987). Life between uildings: using public space. Washington DC: Island Press.
  8. Karaaslan, S. (1993). Kentsel doku içinde yer alan açık alanlarda heykel tasarımları. Unpublished proficiency in art thesis. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara Karaaslan, S. (2005). Heykel ve mekan. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 296. Karagenç, O. (1997). Konut yakın çevresinin değişiminde bireysel algılamanın rolü. Unpublished master's thesis, ÇÜ FBE, Mimarlık ABD, Adana. Lehmann, A. S. (2013). How materials make meaning. In A.S. Lehmann, F. Scholten & H. P. Chapman (Eds.), Meaning in materials, 1400-1800, pp.7-27. Lieden: Brill. Mccarthy, J. (2006). Regeneration of cultural quarters: public art for place image or place identity?. Journal of Urban Design, 11(2), 243-262.
  9. Miles, M. (1997). Art, space and the city: public art and urban futures. NY: Routledge. Moughtin, C., Oc, T. & Tiesdell S. (1999). Urban design: ornament and decoration. Boston: Architectural Press,
  10. Butterworth-Heinemann. Pomerantz, J. R. & Kubovy, M. (1986). Theoretical approaches to perceptual organization. In K.R. Boff, L. Kaufman & J. P. Thomas J.P. (Eds.), Handbook of perception and human performance, vol. 2., pp.36/1-36/46. NY: Wiley. Rapoport, A. (1990). The meaning of the built environment: a nonverbal communication approach, Tucson AZ: University of Arizona Press.
  11. Read, H. (1950). The meaning of art. London: Penguin Books.