Dergiler / TÜBA-KED Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi / 2021 / Cilt: 0 - Sayı: 23

AYASULUK KALESİ SUR DUVARLARININ YAPISAL DAVRANIŞ ANALİZLERİ VE ONARIM/GÜÇLENDİRME ÇALIŞMALARI

Sayfa
37–61
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Etap İşi kapsamında doğu sur duvarlarında esaslı onarım ve güçlendirme uygulamaları gerçekleştirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İzmir İli Selçuk İlçesi Ayasuluk Kalesinde gerçekleşen restorasyon çalışmaları, doğu sur duvarlarında mevcut olan yapısal sorunların tespit edilmesi, uygun onarım ve güçlendirme yöntemlerinin belirlenmesi ve uygulanmasını kapsamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Güçlendirme uygulamalarının bir etabını oluşturacak olan yapı içerisine enjekte edilecek bağlayıcı harç ile doğu surlarının olası elverişsiz tesirler etkisindeki stabilitesinin sağlanması amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Etap İşi kapsamında doğu sur duvarlarında esaslı onarım ve güçlendirme uygulamaları gerçekleştirilmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Ayasuluk Kalesi · Ephesos · Onarım

Özet

İzmir İli Selçuk İlçesi Ayasuluk Kalesinde gerçekleşen restorasyon çalışmaları, doğu sur duvarlarında mevcut olan yapısal sorunların tespit edilmesi, uygun onarım ve güçlendirme yöntemlerinin belirlenmesi ve uygulanmasını kapsamaktadır. Gerçekleştirilen deneysel ve teorik çalışmalar, tarihi yapılar ile ilgili tüzük, yasa ve ilkeleri de göz önünde bulundurarak onarım-güçlendirme yöntemlerini belirlemiştir. Sahadan alınan numuneler üzerinde laboratuvar ortamında gerçekleştirilen deneysel çalışmalarda yığma taşıyıcı birimlerin yapısal analizlerinde ihtiyaç duyulan mekanik parametreler günümüzde kabul gören yaklaşımlar ile elde edilmiştir. Teorik analizlerde ise sonlu elemanlar yöntemi makro model yaklaşımı ile idealize edilen hesap modeli kullanılmıştır. Tarihi yapılar için geliştirilmiş modern ve teknolojik imkanlar, kısmi özgün malzemeler ile sur ve kulelerde tespit edilen bölgelerde uygun karışıma sahip bağlayıcı harç enjekte edilmesi uygulaması belirlenmiştir. Güçlendirme uygulamalarının bir etabını oluşturacak olan yapı içerisine enjekte edilecek bağlayıcı harç ile doğu surlarının olası elverişsiz tesirler etkisindeki stabilitesinin sağlanması amaçlanmıştır. Antik İonia bölgesinin güneyinde bulunan Efes (Ephesos) kentinin bir bileşeni olan Ayasuluk Tepesi Tunç Çağlarından Bizans Çağına kadar, Anadolu’nun en önemli yerleşimine ev sahipliği yapmıştır. Bu yerleşimin ana odakları Apasas, Ephesos sonrasında Ayasuluk (Ayasoluk) olarak adlandırılmıştır. Ayasuluk Tepesi Efes’in (Ephesos) bir parçası ve bileşenidir. Ayasuluk Tepesinde Hellenistik Dönemden itibaren bir kalenin varlığı bilinmektedir. Günümüzde görünen kale Bizans ve Erken Osmanlı Çağına aittir. Çalışma konusu olan doğu sur duvarlarının büyük bölümü ise 1963 ve 2000 yılı onarımları ile tamamlanmış bölümleri içermektedir. 1963 yılında yapılan onarımlar dış ve iç cephelerde az miktarda bağlayıcı ile, dolgu kısımlarında ise bağlayıcı kullanılmadan yapılmıştır. Bu hatalı uygulamalar zamanla yağmur ve zemin sularının da etkisi ile yapının stabilitesini sağlayamamış, S06 numaralı sur duvarının 1999 yılında yıkılmasına neden olmuştur. S06 numaralı sur duvarı 2000 yılında tekrar onarılarak ayağa kaldırılmıştır. 2007 ve 2015 yılları arasında doğu sur duvarlarında herhangi bir onarım yapılmamıştır. 2016 yılında İzmir Rölöve ve Anıtlar Müdürlüğü ile Selçuk Belediyesi idaresinde gerçekleştirilen Ayasuluk Kalesi Restorasyonu ve Çevre Düzenlemesi I. Etap İşi kapsamında doğu sur duvarlarında esaslı onarım ve güçlendirme uygulamaları gerçekleştirilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERCAN, E., NUHOĞLU, A., BARANAYDIN, F. (2022). AYASULUK KALESİ SUR DUVARLARININ YAPISAL DAVRANIŞ ANALİZLERİ VE ONARIM/GÜÇLENDİRME ÇALIŞMALARI. TÜBA-KED Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 23, 37–61. https://ajindex.com/articles/618164

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. AKBULUT, D. E., GÖKYİĞİT ARPACI, E. Y., OKTAY, D., YÜZER, N. 2018, “Tarihi Yığma Yapıların Onarımında Kullanılan EnjeksiyonYönteminin (Grouting) ve Kireç Esaslı Enjeksiyon Malzemesinin Zaman İçerisinde Gelişimi”, Megaron 13/1: 156-168.
  2. ARIOĞLU, E. ARIOĞLU B. 1999 “Mimar Sinan’ın Taşıyıcı Olarak Kullandığı Küfeki Taşının Mühendislik Gizemi”, Hazır Beton Dergisi: 37-47.
  3. BARAN, M. 1958, “Selçuk-St. Jean Kilisesi Restorasyonu Beş Yıllık Çalışma Programı”, İzmir, Ayasuluk Tepesi ve St. Jean Anıtı Kazı Arşivi. BARANAYDIN, F. 2019, “Ayasuluk Tepesi ve St. Jean Anıtı 2017 Yılı Çalışmaları Işığında Taş Eser Restorasyon ve Konservasyon Uygulamaları”, Yedi 21: 11-20.
  4. BUGANI, S., CAMAITI, M., MORSELLI, L., Van De CASTEELE, E.,JANSSENS, K. 2008, “Investigating Morphological Changes in Treated vs.Untreated Stone Building Materials by X-Ray Micro-CT”, Analyticaland Bioanalytical Chemistry 391: 1343-1350.
  5. BÜYÜKKOLANCI, M., 2001,
  6. St. Jean Hayatı ve Anıtı, İzmir,
  7. Efes Vakfı. BÜYÜKKOLANCI, M., 2005, “Eski Efes Ayasuluk Tepesi” Ed. Mustafa Şahin ve İ. Hakan Mert Ramazan Özdoğan’a Armağan: 65-77.
  8. İstanbul,
  9. Ege Yayınları.
  10. BÜYÜKKOLANCI, M., 2009, “Ayasuluk Tepesi ve St. Jean Anıtı 2008 Yılı Kazıları”, Kazı Sonuçları Toplantısı: 31.3, 131-144.
  11. BÜYÜKKOLANCI, M., 2011, “2010 Yılı Ayasuluk Kalesi ve St. Jean Kilisesi Kazı ve Onarım Çalışmaları”, Kazı Sonuçları Toplantısı: 33/2, 565-585.
  12. BÜYÜKKOLANCI, M., YILMAZ, G., YILMAZ, F., ULUSOY, P., 2013, “2012 Yılı Ayasuluk Kalesi ve St. Jean Kilisesi Kazı ve Onarım Çalışmaları”, Kazı Sonuçları Toplantısı: 35/1, 486-504.
  13. BÜYÜKKOLANCI, M. 2014,
  14. Aziz Yuhanna, St. Jean (Aziz Yuhanna) Hac Kilisesi ve Ayasuluk Kalesi. Hitit Color, İzmir.
  15. BÜYÜKKOLANCI, M., BARANAYDIN, F. 2020, “Ayasuluk Kalesi Doğu Sur Duvarlarını Etkileyen Yağmur Suyunun Optimizasyonu”, Restorasyon ve Konservasyon Çalışmaları Dergisi 23: 26 – 35. CALLISTER W. D., RETHWISCH D. D., 2015
  16. Malzeme Bilimi ve Mühendisliği, Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
  17. CASOLO, S., SANJUST, C. A., 2009, “Seismic analysis and strengthening design of a masonry monument by a rigid body spring model: The “Maniace Castle” of Syracuse”, Engineering Structures, Vol.31(7), 1447-1459. DABANLI Ö., 2008, “Tarihi Yığma Yapıların Deprem Performansının Belirlenmesi”, İTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi DOEHNE, E and CLIFFORD, A. P., 2010, Stone Conservation, an overwiew of current research, The Getty Conservation Institute. DÖNMEZ, C. ve ERBERİK, M. A., 2015, “Tarihi Yapıların Deprem Davranışının İyi