Dergiler / Turkish Journal Of Field Crops / 2008 / Cilt: 13 - Sayı: 1

Comparison of yield and some quality components of wheat cultivars and landraces

Sayfa
12–23
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Among the wheat landraces, Direkli, Karağı, Gölkonak, Küçükkışla (bread wheat), Gedikli, Kıyakdede and Yenişarbademli (durum wheat) were highly productive landraces.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:The study was carried out in order to determine the yield and to obtain breeding materials from landraces cultivated in Isparta province.
📊
Temel Bulgular & Veri:The study was conducted between 2000 and 2002 growing periods at research farm of the Agricultural Faculty of Süleyman Demirel University.
💡
Sonuç & Katkı:Among the wheat landraces, Direkli, Karağı, Gölkonak, Küçükkışla (bread wheat), Gedikli, Kıyakdede and Yenişarbademli (durum wheat) were highly productive landraces.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Abstract

The study was carried out in order to determine the yield and to obtain breeding materials from landraces cultivated in Isparta province. The study was conducted between 2000 and 2002 growing periods at research farm of the Agricultural Faculty of Süleyman Demirel University. The research was set up as a randomized complete block design with three replications and three wheat cultivars (Gerek-79 was bread wheat variety, Kızıltan-91 and Çeşit-1252 were durum wheat varieties) and eighteen wheat landraces (Havutlu, Yılanlı, Kayı, Büyükkışla, Karağı, Katip, Direkli, Gölkonak, Küçükkışla were bread wheat ecotypes, and Sav, Gedikli, Kıyakdede, Yenişarbademli, Çeltek and Yaka were durum wheat ecotypes) were used as plant materials. Among the examined characters, there were no difference between the years; however significant interaction between cultivars/landraces were observed. Averaged over two years, landraces yield and yield components of land races were found to be higher than those of the cultivars. Among the bread wheat, the highest grain yield was obtained from Direkli (2712 kg ha"1) and Karağı (2635 kg ha"1) genotypes, and the lowest grain yield was obtained from Kayı genotype (1776 kg ha"1). The durum wheat, the highest grain yield was obtained from Gedikli (2880 kg ha"1) and Kıyakdede (2785 kg ha"1) genotypes, and the lowest grain yield was obtained from Yaka genotype (2008 kg ha"1). Among the wheat landraces, Direkli, Karağı, Gölkonak, Küçükkışla (bread wheat), Gedikli, Kıyakdede and Yenişarbademli (durum wheat) were highly productive landraces.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARA, B., AKMAN, Z. (2022). Comparison of yield and some quality components of wheat cultivars and landraces. Turkish Journal Of Field Crops, Cilt: 13 - Sayı: 1, 12–23. https://ajindex.com/articles/605950

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akıncı, C, Gül, İ. ve Çölkesen, M., 1999. Diyarbakır koşullarında bazı arpa çeşitlerinin tane ve ot verimi ile bazı verim unsurlarının belirlenmesi. Türkiye III. Tarla Bitkileri Kongresi, 15-18 Kasım 1999,405-410.
  2. Akkaya, A. ve Akten, Ş., 1990. Erzurum yöresinde yetiştirilebilecek yazlık arpa çeşitlerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Atatürk Üni. Zir. Fak. Der. 17: 1-4.
  3. Akman, Z., Yılmaz, F., Karadoğan, T. ve Çarkçı, K., 1999. İsparta ekolojik koşullarına uygun yüksek verimli buğday çeşit ve hatlarının belirlenmesi. Türkiye III. Tarla Bitkileri Kongresi, 15-18 Kasım 1999, 366-371.
  4. Alp, A. ve Kün, E., 1999. Güneydoğu Anadolu Bölgesinde yerel makarnalık buğday çeşitlerinin tarımsal ve kalite karakterleri üzerine araştırmalar. Türkiye III. Tarla Bitkileri Kongresi, 15-18 Kasım 1999,103-108.
  5. Barutçular, C, Genç, İ. ve Koç, M., 1999. Yerel ve güncel makarnalık buğday çeşitlerinde dane kalite özelliklerinin iki azot uygulamasında Çukurova koşullarında karşılaştırılması. Türkiye III. Tarla Bitkileri Kongresi, 15-18 Kasım 1999, 109-114. DİE, 2006.
  6. Tarımsal Yapı ve Üretim. DİE, Ankara.
  7. Ekingen, H. R., 1987. Türkiye'de başlıca bitki mikro-gen merkezleri ve önemleri. Türkiye Tahıl Simpozyumu, 6-9 Ekim 1987, 353-358.
  8. Eser, D., Geçit, H.H. ve Emekliler, H.Y., 1987. Türkiye'nin tahıl gen kaynaklan bakımından önemi. Türkiye Tahıl Simpozyumu 6-9 Ekim 1987, 347-352.
  9. Feil, B., 1992. Breeding progress in small grain cereals. A comparison of old and modern cultivars. Plant Breeding, 108:1-11.
  10. Genç, İ., Koç, M. ve Barutçular, C, 1994. Yerel buğday çeşitlerimiz gen kaynağı olarak gerçekten önemli mi? Türkiye I. Tarla Bitkileri Kongresi 25-29 Nisan 1994, 244-246.
  11. Grignac, P., 1973. Reletions between yield component of yield of durum wheat and certain morphological characters, proceeding of the symposium on genetics and breeding of durum wheat. Bari, Italy, 225-230.
  12. Jaradat, A.A., Ajlun, M.M. ve Karaki, G., 1996. Genetic structure of durum wheat landraces in a center of diversity. 5 th Int. Wheat Conference Abs., 10-14.
  13. Karadoğan, T., Sağdıç, Ş., Çarkçı, K. ve Akman, Z., 1999. Bazı arpa çeşitlerinin İsparta ekolojik şartlarına uyum yeteneklerinin belirlenmesi. Türkiye III. Tarla Bitkileri Kongresi, 15-18 Kasım 1999, 395-400.
  14. Kırtok, Y., Genç, İ., Çölkesen, M., Yağbasanlar, T. ve Kılınç, M., 1992. Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde sulu koşullara uygun yemlik ve biralık arpa çeşitlerinin tespiti üzerinde araştırmalar. Ç.Ü.Z.F. Genel Yayın No:29, GAP yayınlan No:57 Kün, E., 1988