Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi / 2002 / Cilt: 3 - Sayı: 4

Trakya'nın Güney Batısında Göçebe Evlere Bir Örnek: Güme'ler (Avcı Kulübeleri)

Sayfa
60–77
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Faaliyet sona erdikten sonra güme meskeni de terk edilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmamıza konu olan güme meskenleri, geçici yerleşme şekillerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Trakya'nın güneybatısında göl kenarlarında ve bataklık sahalarında 'sazlık-kamışlıklar içerisinde kurulan bu meskenler, avcılık faaliyetinin ortaya çıkardığı mevsimlik yerleşmelerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Faaliyet sona erdikten sonra güme meskeni de terk edilir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Araştırmamıza konu olan güme meskenleri, geçici yerleşme şekillerinden biridir. Trakya'nın güneybatısında göl kenarlarında ve bataklık sahalarında 'sazlık-kamışlıklar içerisinde kurulan bu meskenler, avcılık faaliyetinin ortaya çıkardığı mevsimlik yerleşmelerdir. Bilindiği üzere güme (gümele), ülkemizde yaygın olmadığından yeterince tanınmayan ancak çok değişik fonksiyonları olan ve buna göre şekillenen bir yerleşmedir. Nitekim bir tarafı açık yazlik bahçe evi, orman kulübesi, bostanda (kavun-karpuz) yapılan bekçi kulübesi, bağlık ve meyvelikte yapılan ev (Gediz) ve nihayet bizirn incelemeye çalıştığımız avcı kulübesi bunlardan bilinenlerdir. Avcı kulübesi olarak güme; ahşap malzemeden inşa edilmiş, su ve soğuğa karşı katran ile izole edilmiş bir ya da iki avcıyı barındırabilecek büyüklükte, tek odalı basit bir kulübedir. Güme, fonksiyonunu sürdürdüğü kış mevsimi süresince avcılık faaliyetine uygun şekilde planlanmış ve buna göre şekil almış bir meskendir. Güme, aynı zamanda göçebe bir meskendir. Tıpkı çadır, araba, mavna, kayık gibi bir yerden bir yere kolaylıkla nakledilebilmektedir. Havaların soğumaya başladığı Aralık ayında güme meskenleri de göl kenarlarına ve bataklık sahalara taşınmaya başlar. Güme'nin yerleştirileceği konumun seçiminde, sazlıkların gizlenme bakımından önemi kadar, hemen yakınında (av tüfeği menzili) bataklık bitkilerinden yoksun bir su yüzeyinin (yörede ayna adı verilir) bulunması da o derece önemlidir. Çünkü yaban hayvanları (kanatlılar), özellikle karanın karla örtülü olduğu dönemlerde yeterince beslenme ortamı bulamadığı için bu gibi su yüzeylerine akın eder. Dolayısıyla bu iki konum avcının av faaliyetinde bulunabilmesi için güme'sinin yer seçiminde daima dikkate alınır. Avcı, kış mevsimi süresince avın olabileceği ve avlanacağı zamanı, çeşitli olaylara ve hava durumuna göre önceden belirler. Güme'ye de buna göre göç eder. Güme'de genellikle geceleri kalınır. Ancak bu süre bazen bütün bir geceyi, bazen de gecenin herhangi birkaç saatini kapsayabilir. Faaliyet sona erdikten sonra güme meskeni de terk edilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CEYLAN, S. (2022). Trakya'nın Güney Batısında Göçebe Evlere Bir Örnek: Güme'ler (Avcı Kulübeleri). Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 4, 60–77. https://ajindex.com/articles/593854

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Apel-Muller, "la problématique du peuple et la nation dans la Semaine Sainte", Lendemains, no 9, 1978.
  2. Aragon, L, J'abats mon jeu, E.F.R., 1959.
  3. Aragon, L., Je n'ai jamais appris à écrire ou les incipit, Skira, 1969.
  4. Aragon, L., Henri Matisse, roman, Gallimard, 1971,
  5. Aragon, L., la Semaine Sainte, Gallimard, 1958; Folio, 1998.
  6. Aragon, L, les Communistes, Messidor, 1982.
  7. Aragon, L., Théâtre/Roman, Gallimard, 1974. Barbéris, P., Aragon et la Semaine Sainte. Un roman d'hier pour l'histoire d'aujourd'hui, Bruxelles. Les Editions du Cercle d'éducation populaire, 1974 (Cahier 54). Bégon, R., la Semaine Sainte d'Aragon: approches sémiotiques d'une somme romanesque, Liège, 1978.
  8. Bismuth, H., "De l'association d'idées dans la Semaine Sainte", RCAET, no 7,2001.
  9. Cabanis, J., "la Semaine Sainte" Europe, no 454-455, 1967.
  10. Chateaubriand, Mémoires d'outre-tombe, Gallimard, 1951.
  11. Dang Tran, J., "l'arrière-texte de la Semaine Sainte", Aragon 1956, Aix-en-Provence, 1992.
  12. Debidour, A., le Général Fabvier, sa vie militaire et politique, Plon et Nourrit, 1904. La Duchesse d'Abrantès, Mémoires de la duchesse d'Abrantès, Jean de Bonnot, 1968. Fouché, la Police secrète du premier Empire, librairie Perrin, 1908.
  13. Lamartine, AIhhonse de, les Confidences, Perrotin libraire éditeur, 1849. Lévi-Valensi, J., "l'Histoire et le mentir-vrai dans la Semaine Sainte", Récit et Histoire, études réunies par J. Bessière, PUF, 1984.
  14. Peytard, J., "Du réalisme documentaire dans la Semaine Sainte. L'exemple du 'complot Didier'", RCAET, no 7, 2001.
  15. Ravis-Françon, S., "Temps historique et temps romanesque dans la Semaine Sainte", Revue d'Histoire Littéraire de la France, A. Collin, mai-juin, 1975.
  16. Richard-Principalli, P., la Semaine Sainte d'Aragon, un roman du passage, l'Harmattan, 2000.
  17. Simon, D., "la Révolution au miroir de l'imaginaire: relire la Semaine Sainte", la Pensée, no 259, 1987. Thiébaut, M., "Aragon, l'histoire et le roman", Revue de Paris, 65, 1958.
  18. Toustaint, Mémoires du marquis de Toustaint, Plon, 1933.
  19. Vigny, A., de, Laurette ou le cachet rouge, Souvenirs de servitude militaire, Garnier Frères, 1965.