Dergiler / RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 0 - Sayı: Ö11 (Özel Sayı)

Budun mu bodun mu yoksa bodan mı?

Budun or bodun otherwise bodan?

Sayfa
180–199
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tüm bunların yanı sıra Eski Türkçede ‘halk’ anlamını karşılamak üzere hangi sözcüklerin kullanıma alındığı da eş zamanlı olarak ele alınmış olacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkler, dünyanın pek çok bölgesine göç etmiş hareketli bir yaratılışa sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türk dili de dünyanın farklı yerlerine yapılan bu göçlerden nasibini alarak söz varlığı ve yapı bakımından göç edilen bölgelerdeki dilleri etkilemiş ve onlardan etkilenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Tüm bunların yanı sıra Eski Türkçede ‘halk’ anlamını karşılamak üzere hangi sözcüklerin kullanıma alındığı da eş zamanlı olarak ele alınmış olacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:budun / bodun / bodan · halk · etimoloji

Özet

Türkler, dünyanın pek çok bölgesine göç etmiş hareketli bir yaratılışa sahiptir. Türk dili de dünyanın farklı yerlerine yapılan bu göçlerden nasibini alarak söz varlığı ve yapı bakımından göç edilen bölgelerdeki dilleri etkilemiş ve onlardan etkilenmiştir. Tarihsel süreç içinde gerek dil bilimsel nedenlerle gerekse de etkileşim içinde olunan dillerin etkisiyle kimi sözcükler arkaik duruma düşerek yerini başka sözcüklere bırakmıştır. Bu tip sözcüklerden biri de en eski tanıklamalarına, 8. yüzyıldan günümüze ulaşmış eski Türk yazısının (runik / runiform) kullanıldığı yazıtlarda rastlanan ve ‘halk’ anlamını içeren budun / bodun / bodan sözcüğüdür. Sözcüğün karşıladığı ‘halk’ anlamı sabit olmakla birlikte oluşum biçimi, bünyesinde barındırdığı ek ve nasıl okunması gerektiği üzerine fikir ayrılıkları günümüzde de devam etmektedir. Yapılan bu çalışmada, budun / bodun / bodan sözcüğünün karanlıkta kalan ve üzerinde tartışmalar bulunan yönlerine açıklık getirilmeye çalışılacaktır. Yöntemsel açıdan, sözcüğün yapısı karşıladığı anlam üzerinden çözümlenecektir. Bunun sağlanabilmesi için Eski Türkçenin söz denizinden bol örnek tanıklamaya yer verilecektir. Buna ek olarak sözcüğün anlam dünyasının daha açık görülebilmesi adına Eski Türkçenin söz varlığında görülen ‘halk’ kavramıyla ilgili sözcükler üzerinde de durulacaktır. Sonrasında anlamsal örüntülerin yol göstericiliğiyle sözcüğün yapısal açıklamalarına geçilecektir. Daha sonrasında, sözcüğün fonolojik ve fonetik durumu üzerine sözcüğün yazıldığı alfabelerin özellikleri de göz önüne alınarak önerilerde bulunulacaktır. Çalışmada ayrıca ilgili sözcüğün tarihî süreç içerisinde geçirdiği gelişim yolları artzamanlı olarak takip edilecektir. Tüm bunların yanı sıra Eski Türkçede ‘halk’ anlamını karşılamak üzere hangi sözcüklerin kullanıma alındığı da eş zamanlı olarak ele alınmış olacaktır.

Abstract

Turks have a lively creation that has migrated to many parts of the world. The Turkish language, by taking its share from these migrations to different parts of the world, affected and was influenced by the languages in the migrated regions in terms of vocabulary and structure. In the historical process, some words have fallen into archaic status and left their place to other words, both for linguistic reasons and by the effect of languages in interaction. One of these words is the word budun / bodun / bodan, the oldest testimony of which is found in the inscriptions using the old Turkic script (runic / runiform) from the 8th century, and includes the meaning of ‘folk’. Although the meaning of the word ‘people’ is fixed, there are differences of opinion on the form of formation, the suffix it contains and how it should be read. In this study, it will be tried to clarify the obscure and controversial aspects of the word budun / bodun / bodan. From a methodological point of view, the structure of the word will be analyzed through the meaning it represents. In order to achieve this, there will be plenty of sample testimonies from the word sea of Old Turkic. In addition, the words related to the concept of ‘folk’, which are seen in the vocabulary of Old Turkic, will be emphasized in order to be seen the meaning world of the word more clearly. Then, with the guidance of semantic images, the structural explanations of the word will be passed. Afterwards, suggestions will be made on the phonological and phonetic status of the word, taking into account the characteristics of the alphabets in which the word is written. In the study, the development paths of the related word in the historical process will be followed diachronically. In addition to all these, which words were used to meet the meaning of ‘folk’ in Old Turkic will also be discussed simultaneously.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAMAN, A. (2022). Budun mu bodun mu yoksa bodan mı?. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: Ö11 (Özel Sayı), 180–199. https://ajindex.com/articles/589263

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Alimov, R. (2014). Tanrı Dağı yazıtları Eski Türk runik yazıtları üzerine bir inceleme. Konya: Kömen. Arat, R. R. ve Eberhard, W. (1936). Türkische Turfantexte VII. Berlin: Akademie der Wissenschaften. Arat, R. R. (1979). Kutadgu Bilig I metin. Ankara:
  2. TDK. Arat, R. R. (1991). Eski Türk şiiri. Ankara:
  3. TTK. Arat, R. R. (2006).
  4. Edib Ahmed B. Mahmud Yükneki, Atebetü’l-Hakayık. Ankara:
  5. TDK. Arıkoğlu, E. ve Kuular, K. (2003). Tuva Türkçesi sözlüğü. Ankara:
  6. TDK. Ata, A. (2004). Türkçe ilk Kur’an tercümesi Rylands nüshası, Karahanlı Türkçesi giriş - metin - notlar - dizin. Ankara:
  7. TDK. Ayazlı, Ö. (2016). Eski Uygurca din dışı metinlerin karşılaştırmalı söz varlığı. Ankara:
  8. TDK. Aydın, E. (2017).
  9. Orhon yazıtları Köl Tegin, Bilge Kağan, Tonyukuk, Ongi, Küli Çor. İstanbul:
  10. Bilge Kültür Sanat. Aydın, E. (2018). Uygur yazıtları. İstanbul:
  11. Bilge Kültür Sanat. Aydın, E. (2019). Sibirya’da Türk izleri. Yenisey yazıtları. İstanbul:
  12. Kronik Kitap. Bang Kaup, W. ve Gabain, A. von. (1929).
  13. Türkische Turfantexte II, Manichaica. Berlin: Verlag der Akademie der Wissenschaften, In Kommission bei W. de Gruyter. Bang Kaup, W. (1934).
  14. Türkische Turfantexte VI, Das buddhistische Sūtra Säkiz Yükmäk. Berlin: Verlag Der Akademie Der Wissenschaften in Komission Bei Walter De Gruyter. Barutçu Özönder, S. (1998). Üç İtigsizler giriş - metin - tercüme - notlar - indeks xxx levha. Ankara:
  15. TDK. Caferoğlu, A. (2015). Eski Uygur Türkçesi sözlüğü. Ankara:
  16. TDK. Clauson, S. G. (1972). An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish. Oxford: Oxford University. Doerfer, G. (1975). Türkische elemente im Neupersischen (schluss) und register zur gesamtarbeit, Band IV. Wiesbaden: Franz Steiner Verlag. Elmalı, M. (2016). Daśakarmapathāvadānamālā giriş - metin - çeviri - notlar - dizin - tıpkıbaskı. Ankara:
  17. TDK. Ercilasun, A. B. vd. (1991). Karşılaştırmalı Türk lehçeleri sözlüğü I-II. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
  18. Ercilasun, A. B. ve Akkoyunlu, Z. (2015). Kâşgarlı Mahmud Dîvânu Lugâti’t-Türk giriş - metin - çeviri - notlar - dizin. Ankara:
  19. TDK. Erdal, M. (1991). Old Turkic word formation: A functional approach to the lexicon, I-II. Wiesbaden: Otto Harrassowitz. Erdal, M. (2004). A grammar of old Turkic. Leiden - Boston: Brill. Erdal, M. (2011). Yazıtlar Türkçesinde dörtlü ses uyumu. İstanbul: Ötüken'den İstanbul'a Türkçenin 1290. Yılı (720-2010). 147-153.
  20. Ergin, M. (2013). Orhun abideleri. İstanbul:
  21. Boğaziçi. Gabain, A. Von. (1988). Eski Türkçenin grameri (çev. Mehmet Akalın). Ankara: T