Dergiler / Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 40

SEYYAHLARIN GÖZÜYLE ANTAKYA ŞEHRİ (10 - 19. YÜZYILLAR ARASI)

ANTAKYA CITY IN THE WORKS OF THE TRAVELERS (10TH TO 19TH CENTURIES)

Sayfa
227–246
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Seyahat notlarında tespit edilen şehrin genel yapısı vesur planları gibi nadide çizimlere de çalışma da yer verilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hatay ilinin merkez ilçesi olan Antakya, geçmişi Milattan önceye dayanan kadim bir şehirdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Antakya içinde barındırdığı tarihiyapıları ve farklı semavi dinlerin beraberce yaşadığı bir kent olması dolayısıyla, geçmişte olduğu gibi günümüzde de rağbetgösterilen bir merkez konumundadır.
💡
Sonuç & Katkı:Seyahat notlarında tespit edilen şehrin genel yapısı vesur planları gibi nadide çizimlere de çalışma da yer verilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Hatay ilinin merkez ilçesi olan Antakya, geçmişi Milattan önceye dayanan kadim bir şehirdir. Antakya içinde barındırdığı tarihiyapıları ve farklı semavi dinlerin beraberce yaşadığı bir kent olması dolayısıyla, geçmişte olduğu gibi günümüzde de rağbetgösterilen bir merkez konumundadır. Bu çalışmada 10.-19. yüzyıllar arasında Antakya’ya yolu düşen Müslüman, Hristiyanve Yahudi seyyahların eserlerindeki Antakya tasvirleri ele alınmıştır. Seyyahların çoğunluğu ise Avrupa’dan gelen Hristiyankökenli gayrimüslim gezginlerdir. Bunların yanı sıra yine bu kenti görmüş yabancı kronik yazarlarının Haçlı Savaşlarını konu alaneserlerindeki Antakya tasvirleri başvurulan eserler arasındadır. Sayıları yirmiyi bulan seyahatnamelerdeki bilgiler çerçevesindeAntakya şehrinin mimari özellikleri ile şehirde yaşayan halkın dini, içtimai ve demografik durumları hakkında birinci eldengözleme dayalı tasvirler değerlendirilmiştir. Böylece seyyahların verdikleri bilgilerle, birçok dini ve kültürel çeşitliği barındıranAntakya’nın zengin şehir resminin ortaya çıkartılması hedeflenmiştir. Seyahat notlarında tespit edilen şehrin genel yapısı vesur planları gibi nadide çizimlere de çalışma da yer verilmiştir.

Abstract

Antakya, which is the central district of Hatay province, is an ancient city dating back to BC. Antakya is a city where historical buildings and different heavenly religions live together. Therefore, it is a center in demand today as it was in the past. In this study, Antakya depictions in the works of Muslim, Christian and Jewish travelers who traveled to Antakya between the 10th and 19th centuries were discussed. The majority of travelers are non-Muslim travelers of Christian origin from Europe. In addition, the depictions of the Antakya in his works on the Crusader Wars of foreign chroniclers who have seen this city were also applied. In the frame of information in about twenty travel books, observational descriptions about the architectural features of the city of Antakya and the religious, social and demographic status of the people living in the city were evaluated. Thus, with the information provided by the travelers, it was aimed to reveal the rich city picture of Antakya, which contains many religious and cultural diversities. Rare drawings such as the general structure and city walls of the city identified in the travel notes are also included.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İSTEK, E. (2022). SEYYAHLARIN GÖZÜYLE ANTAKYA ŞEHRİ (10 - 19. YÜZYILLAR ARASI). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 40, 227–246. https://ajindex.com/articles/587562

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Ahmet Özkılınç, Coşkun A., vd. (2010). 397 Numaralı Haleb Livâsı Mufassal Tahrîr Defteri ( 943 / 1536 ) I. Defter-i Hâkânî Dizisi: XVI, T.C. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
  2. Anonim Haçlı Tarihi (2013), (Çev. E. Ayan), Selenge Yayınları,
  3. İstanbul.
  4. Arık, F. Ş. (1992). “Selçuklular Zamanında Anadolu’da Meydana Gelen Depremler”, AÜ Tarih Araştırmaları Dergisi, 16/27, 13-32.
  5. Aydın, M. (2003). “Antakya ve Tarsus Eksenli İlk Dönem Hıristiyanlığına Bir Bakış”, Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 15/15, 5-16. Baroqiére, B. d. (2000). Betrandon de la Baroqiére ve Seyahatnamesi (1432-1433), (Çev. İ. Arda), Eren Yayıncılık, İstanbul.
  6. Belon, P. (1555)., Les observations de plusieurs singularitez et choses memorables: trouvees en Grece, Asie, Judée, Egypte, Arabie et autres pays estrangeres; redigées en trois livres, Steelsius, Anvers. Benjamin, T., & Petachia, R. (2013). Ortaçağda İki Yahudi Seyyahın İslam Dünyası Gözlemleri, (Çev: N. Aslantaş), M.Ü. İlahiyat Fakültesi Yayınları,
  7. İstanbul Bilici, Z. K. (2010). Antakya Saint Pierre Kilisesi-Bazı Tesbitler (Arazi Çalışmaları II), Ankara.
  8. Bourges, J. d. (1671). Wahrhaffte und eigendliche Erzehlung von der Reise des Bischofs von Beryte aus Frankreich zu Wasser und Lande nach China, Risschischen Buchladen, Leipzig. Canbolat, A. (2006). Hatay Türkmen Aşiretleri ve Bu Aşiretlerin İskânı (XVIII. ve XIX. Yüzyıllar), (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi.
  9. Cassas, L. F. (1799). Voyage pittoresque de la Syrie, de la Phoenicie, de la Palaestine et de la Basse Aegypte. Paris. Chesneau, J. (2012). D’Aramon Seyahatnamesi. (Çev: I. Erverdi,), Dergah Yayınları,
  10. İstanbul.
  11. Çakar, E. (2015). “16. Yüzyılda Antakya Vakıfları (1550 Tarihli Evkaf Defterine Göre)”, Vakıflar Dergisi, 9-39.
  12. Demir, R. (2016). “Diğer İnanç Sistemlerinde ve İslam’da Oruç (Karşılaştırmalı Bir Analiz)”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9/42, 1784-1799.
  13. Demirci, K. (1998). “Hristiyanlık”, TDV İslam Ansiklopedisi, 17, 328-340.
  14. Demirci, S., ve Demirci, A. (2009). “Asi Nehri (Hatay) Balıkçılık Yapısı”, Journal of FisheriesSciences.com, 3/2, 163- 168. Dinç, Y., ve Karagel, D. Ü. (2017). “Antakya Şehri’nin Kuruluşu ve Mekansal Gelişimi. F. Arslan içinde”, Türkiye Coğrafyası Araştırmaları - Prof. Dr. Mesut Elibüyük’e Armağan (s. 571-597),
  15. Pegem Akademi, Ankara.
  16. Dolabani, H. (2006). Antakya Süryani Kadim (Ortodoks) Patriklerinin Özgeçmişi, (Düz: H. H. İbrahim Özcoşar & Çev: G. Akyüz),