Dergiler / Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 38

KURAMDAN EYLEME AKADEMİDEN AKTİF SİYASETE: BEHİCE BORAN’IN AYDIN KİMLİĞİ ÜZERİNE KURAMSAL BİR DEĞERLENDİRME

FROM THEORY TO ACTION, ACADEMY TO ACTIVE POLITICS: A THEORETICAL EVALUATION OF BEHİCE BORAN’S INTELLECTUAL IDENTITY

Sayfa
19–38
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak bu çalışmada Boran, Antonio Gramsci ve Michel Foucault’un aydın kuramındanhareketle, işçi sınıfının organik aydını ve kitlelerin spesifik aydını olarak değerlendirilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Behice Boran, gerek Türk siyasal yaşamında gerek Türkiye akademisinde adı birçok ilk ile anılan önemli bir siyasetçi veakademisyendir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Boran, Türkiye’nin ilk kadın Marksist sosyoloğu olarak birçok önemli başarıya imza atmıştır. 1960’lıyıllarda ise, aktif siyasetin içerisinde önemli bir yer edinmiştir. 1965 seçimlerinde, Türkiye İşçi Partisi’nin Urfa Milletvekiliolarak parlamentoya giren Boran, 1970 yılında partisinin genel başkanlığa seçilmiş; ilk kadın parti genel başkanı olmuştur.Boran’ın akademisyenliği ve siyasetçiliği yaşantısında organik bir bütünlük oluşturmakta; onun aydın kimliğine bir totalitekazandırmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak bu çalışmada Boran, Antonio Gramsci ve Michel Foucault’un aydın kuramındanhareketle, işçi sınıfının organik aydını ve kitlelerin spesifik aydını olarak değerlendirilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Behice Boran, gerek Türk siyasal yaşamında gerek Türkiye akademisinde adı birçok ilk ile anılan önemli bir siyasetçi veakademisyendir. Boran, Türkiye’nin ilk kadın Marksist sosyoloğu olarak birçok önemli başarıya imza atmıştır. 1960’lıyıllarda ise, aktif siyasetin içerisinde önemli bir yer edinmiştir. 1965 seçimlerinde, Türkiye İşçi Partisi’nin Urfa Milletvekiliolarak parlamentoya giren Boran, 1970 yılında partisinin genel başkanlığa seçilmiş; ilk kadın parti genel başkanı olmuştur.Boran’ın akademisyenliği ve siyasetçiliği yaşantısında organik bir bütünlük oluşturmakta; onun aydın kimliğine bir totalitekazandırmaktadır. Çalışma, Boran’ın aydın kimliğinin inşasını ele almakta ve dört temel bölümde yapılandırılmaktadır. Birincibölümde, çalışmanın kuramsal perspektifinden hareketle aydın kavramı sorunsallaştırılmaktadır. İkinci bölümde, Boran’ınyaşam öyküsü ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde, Boran’ın akademisyenlik yaptığı yıllardaki faaliyetleri ve sosyolog kimliğideğerlendirilmektedir. Son olarak dördüncü bölümde ise, Boran’ın Türkiye İşçi Partisi’nde yürüttüğü vazifelerinden hareketleaktif siyasetçiliği irdelenmektedir. Sonuç olarak bu çalışmada Boran, Antonio Gramsci ve Michel Foucault’un aydın kuramındanhareketle, işçi sınıfının organik aydını ve kitlelerin spesifik aydını olarak değerlendirilmektedir.

Abstract

Behice Boran, both in Turkish political life and in Turkish academy is an important name as a politician and academic who first referred to by many. Boran has managed many significant achievements as the first female Marxist sociologist of Turkey. In the 1960s, she has gained an important place in active politics. Boran, in the 1965 elections, has entered Turkey’s parliament as a deputy of Workers’ Party of Turkey and in 1970, she was elected chairwoman of her party; also has been the first woman party leader in Turkey. Boran's academic life and political life form an organic integrity in her life; this integrity adds a totality to Boran's intellectual identity. The study deals with the construction of Boran's intellectual identity; it is structured in four basic sections. In the first part, the concept of intellectual is problematized from the theoretical perspective of the study. In the second part, the life story of Boran is discussed. In the third section, Boran's activities during his academic career and sociologist identity are evaluated. Finally, in the fourth chapter, Boran's active tasks carried out in the party is concerned. In conclusion, in this study, Boran is regarded as the organic intellectual of the working class and the specific intellectual of the masses based on the theory of intellectual of Antonio Gramsci and Michel Foucault.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞANLI, A. S. (2022). KURAMDAN EYLEME AKADEMİDEN AKTİF SİYASETE: BEHİCE BORAN’IN AYDIN KİMLİĞİ ÜZERİNE KURAMSAL BİR DEĞERLENDİRME. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 38, 19–38. https://ajindex.com/articles/587555

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (30)

  1. Ahmad, F. (2006). Bir Kimlik Peşinde Türkiye, (Çev: S. C. Karadeli), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları,
  2. İstanbul.
  3. Alpman, P. ve Erbaş, H. (2018). “Behice Boran: Gelişme Sorunsalı Bağlamında Sosyalist Paradigmanın Sosyolojik Temsili”, Türkiye’de Gelişme/Kalkınma Yazınından Bir Seçki, (Ed: Hayriye Erbaş), s. 90-128,
  4. Palme Yayınları,
  5. Ankara.
  6. Ataay, F. ve Kalfa, C. (2008). “Modern Prens’ten Post Modern Prens’e: Gramsci’nin Siyasi Parti Kuramı Üzerine”, Akdeniz İİBF Dergisi, 15, 26-49.
  7. Atılgan, G. (2007a). Behice Boran. Siyasal ve Entelektüel Bir Biyografi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Atılgan, G. (2007b). “Behice Boran”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce Cilt 8- Sol, (Ed: Murat Gültekingil), s. 436- 477, İletişim Yayınları,
  8. İstanbul.
  9. Atılgan, G. (2017). “Behice Boran: Hayat Hikâyesi ve Siyasi Fikirlerinden Çizgiler”, Türkiye’nin 1960’lı Yılları, (Ed: Mete Kaan Kaynar), s.441-453,
  10. İletişim Yayınları, İstanbul. Aydın kelimesi, https://sozluk.gov.tr/, (12.11.2019).
  11. Bağla, L. (1977). “Antonio Gramsci ve Aydınların Rolü Sorunu”, Birikim, 97(1), 84-92.
  12. Bodin, L. (2000). Aydınlar, (Çev: Mehmet Dündar), Gündoğan Yayınları,
  13. Ankara.
  14. Bora, T. (2017). Cereyanlar. Türkiye’de Siyasi İdeolojiler, İletişim Yayınları,
  15. İstanbul.
  16. Boran, B. (1943). “Hangi Manada Milli İlim”, Adımlar, 5, 145-148.
  17. Boran, B. (1962). “Türkiye’de Burjuvazi Yok mu?”, Yön Dergisi, 39, 8-9.
  18. Boran, B. (1970).
  19. Türkiye ve Sosyalizmin Sorunları, Tekin Yayınevi,
  20. İstanbul.
  21. Boran, B. (1999). “İlim ve Cemiyet”, 60 Yıllık Gelenek, DTCF’de Uygulamalı Sosyoloji 1939-1999, (Ed: Aytül Kasapoğlu),Ümit Ofset ve Yayınları,
  22. Ankara.
  23. Börklüoğlu, L. (2019). Tanzimat’tan Günümüze Türk Siyasal Hayatı, Dora Yayınevi,
  24. Bursa. Buçukcu, Ö. (2017). “Türkiye’de 1960’lı Yıllar ve Sosyalist Sol”, Kuruluş Yıllarından 12 Eylül’e Cumhuriyet Dönemi Türk Siyasal Hayatı, (Ed: Öner Buçukcu), s. 95-141,
  25. Bibliyotek Yayınları,
  26. Ankara.
  27. Çağan, K. (2003). “Entelektüel İmgesi Üzerine”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(1): 161-170.
  28. Durdu, Z. (2017). “1940’lı Yıllar Türkiye’sinde Behice Boran’ın Sosyoloji Anlayışında Toplumsal Yapı ve Değişme”, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5: 165-176.
  29. Erbaş, H. (2015). “Türkiye’de Bedeller Ödemiş Bir Sosyolojik Düşünce Ustası: Sosyolog Behice Boran”, Mülkiye Dergisi, 39(3), 5-57.
  30. Ertong, G. (2010). “100. Doğum gününde ‘Halk Sosyoloğu’ Behice Boran”, Yurt ve Dünya Dergisi, 1, 11-21