Dergiler / Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2021 / Cilt: 0 - Sayı: 42

TÜRKİYE’DE SOSYAL GİRİŞİMLERİN ÖZELLİKLERİ VE SOSYAL GİRİŞİMCİLERİN PARADOKSAL LİDERLİK BECERİLERİ

PARADOXICALLY LEADERSHIP SKILLS OF SOCIAL ENTREPRENEURS AND CHARACTERISTICS OF SOCIAL ENTERPRISES IN TURKEY

Sayfa
97–111
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar, sosyal girişimlerin çoğunun melez örgüt biçiminde yapılandığını, topluma hizmet için genellikle siviltoplumu güçlendirmek ve özel bireylere destek olmanın en çok benimsenen amaçlar olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmada, Türkiye’deki sosyal girişimlerin türünün ve amaçlarının; finansal sürdürülebilirliği hangi yollardan sağladıklarının,sosyal girişimcilerin sosyal fayda ve ticari kazanç gibi çelişkili görünen talepler için hangi tür liderlik becerilerine sahipolduklarının araştırılması amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Smith vd. (2012) tarafından yapılan araştırmanın devam çalışması niteliğindekiaraştırmada on bir sosyal girişimci ile yapılan görüşmelerden edinilen veriler NVivo 12 nitel veri analizi programında analizedilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar, sosyal girişimlerin çoğunun melez örgüt biçiminde yapılandığını, topluma hizmet için genellikle siviltoplumu güçlendirmek ve özel bireylere destek olmanın en çok benimsenen amaçlar olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çalışmada, Türkiye’deki sosyal girişimlerin türünün ve amaçlarının; finansal sürdürülebilirliği hangi yollardan sağladıklarının,sosyal girişimcilerin sosyal fayda ve ticari kazanç gibi çelişkili görünen talepler için hangi tür liderlik becerilerine sahipolduklarının araştırılması amaçlanmıştır. Smith vd. (2012) tarafından yapılan araştırmanın devam çalışması niteliğindekiaraştırmada on bir sosyal girişimci ile yapılan görüşmelerden edinilen veriler NVivo 12 nitel veri analizi programında analizedilmiştir. Sonuçlar, sosyal girişimlerin çoğunun melez örgüt biçiminde yapılandığını, topluma hizmet için genellikle siviltoplumu güçlendirmek ve özel bireylere destek olmanın en çok benimsenen amaçlar olduğunu göstermektedir. Sosyalgirişimler gelirlerini ise genellikle ürün satışlarından ve eğitim/danışmanlık gibi faaliyetlerden elde etmektedirler. Ayrıca,sosyal girişimcilerin sosyal fayda ve ticari kazanç gibi çelişkili talepleri bütünleştirmek için kararlı-tutarlı olma ve kararlarakatılımı sağlamak gibi paradoksal liderlik becerilerine sahip olmaları gerektiği saptanmıştır. Sonuçlar Smith vd.’nin (2012)araştırma sonuçlarıyla uyumludur.

Abstract

This study aims to investigate the types and objectives of social enterprises in Turkey, in which ways they ensure financial sustainability; the kind of leadership skills that social entrepreneurs have in order to reach contradictory goals such as social benefit and commercial demands. Our study is replication of the study of Smith vd. (2012). The data of this study obtained from meeting with eleven social entrepreneurships, is analyzed with NVivo 12 qualitative data analysis program. Results show that most of the social enterprises taking part in the sample are in the form of a hybrid organization and that the most commonly adopted aims are to strengthen civil society and support private individuals to serve the community. The financial source of social enterprises is generally obtained from product sales and activities such as training / consultancy. In addition, it has been determined that social entrepreneurs need to have paradoxical leadership skills such as being stable-consistent and ensuring participation in decisions in order to integrate conflicting demands such as social benefit and commercial gain. Our results are consistent with the results of the study of Smith et al. (2012).

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KOBAL, H. Y. (2022). TÜRKİYE’DE SOSYAL GİRİŞİMLERİN ÖZELLİKLERİ VE SOSYAL GİRİŞİMCİLERİN PARADOKSAL LİDERLİK BECERİLERİ. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 42, 97–111. https://ajindex.com/articles/587505

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Alter, S. K. (2003). “Social Enterprise: A Typology of the Field Contextualized in Latin America. Inter-American Development Bank Working Paper”, Washington DC http://www.iadb.org/sds/doc/228070wc.socialenterprise.pdf (02.07.2018).
  2. Alvord, S. H., Brown, L.D. ve Letts, C.W. (2004). “Social Entrepreneurship and Societal Transformation: An Exploratory Study”, The Journal of Applied Behavioral Science, 40/3, 260-282.
  3. Ataseven, B. (2012). “Nitel Bilimsel Araştırmalarda Veri Kalitesinin Önemi”, Marmara Üniversitesi İ.İ.B Dergisi, 33/2, 543-564.
  4. Austin, J., Stevenson, H. ve Wei-Skillern, J. (2006). “Social and Commercial Entrepreneurship: Same, Different, orBoth?”, Entrepreneurship Theory and Practice, January, 1-19.
  5. Boschee, J. (2001). “Eight Basic Principles for Nonprofit Entrepreneurs”, Nonprofit World, 19/4, 15-18.
  6. Başar, U. ve Basım, H.N. (2018). “Paradoksal Liderlik Modeli”, Amme İdaresi Dergisi, 51/ 3, 121-153.
  7. Cameron, K.S. (1986). “Effectiveness As Paradox: Concensus and Conflict in Conceptions of Organizational Effectiveness”, Management Science,32/5, 539-553.
  8. Dacin, P.A., Dacin, M.T. ve Matear, M. (2010). “Social Entrepreneurship: Why We Don’t Need a New Theory and How We Move Forward From Here, Academy of Management Perspectives, August,36-56.
  9. Danko, A., Brunner, C. ve Kraus, S. (2011). “Social Entrepreneurship – An Overview of the Current State of Research”,European Journal of Management, 11/1, 82-91.
  10. Dees, JG. (1998). The Meaning of Social Enterpreneurship,1-5. www.fukua.duke.edu/centers/case/documents/Dees_SEdef.pdf. (28.05.2018).
  11. Dees, G. (2007). “Taking Social Entrepreneurship Seriously”, Society, 44/3, 24-31.
  12. Ersen, T.B., Kaya, D. ve Meydanoğlu, Z. (2010). Sosyal Girişimler ve Türkiye İhtiyaç Analizi Raporu. İstanbul:
  13. TÜSEV Yayınları,
  14. Aralık, No:50. Hibbert, S. A., Hogg, G. ve Quinn, T. (2002). “Consumer Response to Social Entrepreneurship: The Case of the Big İssue in Scotland”, International Journal of Nonprofit and Voluntary Sector Marketing, 7/3, 288-301.
  15. Koe Hwee Nga, J. ve Shamuganathan, G. (2010). “The Influence of Personality Traitsand Demographic Factors on Social Entrepreneurship Start UpIntentions”, Journal of Business Ethics, 95, 259-282.
  16. Lavine, M. (2014). “Paradoxical Leadership and the Competing Values Framework”, Academy of Management Annual Meeting Proceedings, 2014/1, 14098-14098.
  17. Lehner, O.M. ve Kansikas, J. (2012). “Opportunity Recognition in Social Entrepreneurship: AThematic Meta Analysis”, The Journal of Entrepreneurship,