Dergiler / Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2007 / Cilt: 0 - Sayı: 23

Ebeveyne Bağlanma Düzeyine ve Anne-Babanın Boşanma/Birliktelik Durumuna Göre Çocuklarda Evlilik Çatışmasını Algılama Biçimleri

Perception Styles of Marital Conflict in Children According to the Parental Attachment Level and Marriage/Divorce Position of Parents

Sayfa
12–25
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada elde edilen bulgular; ebeveyne güvensiz bağlanma tarzı geliştiren çocukların anne – babaları arasındaki evlilik çatışmalarını; diğer çocuklara göre daha çok tehdit edici olarak algıladıklarını, kendilerini daha çok suçlu bulduklarını ve çatışmaları sıklık ve yoğunluk açısından daha negatif biçimde değerlendirdiklerini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada ebeveyne güvenli ve güvensiz bağlanma tarzı geliştiren oniki yaş çocuklarının, anne-babaları arasında yaşanan evlilik çatışmalarını algılayış biçimleri karşılaştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada ayrıca anne – babası evli olan ve boşanmış/ayrı yaşayan çocukların ebeveyne bağlanma düzeyleri arasındaki farklar da incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada elde edilen bulgular; ebeveyne güvensiz bağlanma tarzı geliştiren çocukların anne – babaları arasındaki evlilik çatışmalarını; diğer çocuklara göre daha çok tehdit edici olarak algıladıklarını, kendilerini daha çok suçlu bulduklarını ve çatışmaları sıklık ve yoğunluk açısından daha negatif biçimde değerlendirdiklerini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2004 – 2005 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmada ebeveyne güvenli ve güvensiz bağlanma tarzı geliştiren oniki yaş çocuklarının, anne-babaları arasında yaşanan evlilik çatışmalarını algılayış biçimleri karşılaştırılmıştır. Araştırmada ayrıca anne – babası evli olan ve boşanmış/ayrı yaşayan çocukların ebeveyne bağlanma düzeyleri arasındaki farklar da incelenmiştir. Araştırma grubu 2004 – 2005 öğretim yılında 6. sınıfa devam eden 623 öğrenciden oluşmaktadır. Verilerin toplanması amacıyla Ebeveyne Bağlanma Ölçeği, Çocukların Evlilik Çatışmasını Algılaması Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde Tek Yönlü Varyans Analizi, t – testi ve LSD Testi teknikleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular; ebeveyne güvensiz bağlanma tarzı geliştiren çocukların anne – babaları arasındaki evlilik çatışmalarını; diğer çocuklara göre daha çok tehdit edici olarak algıladıklarını, kendilerini daha çok suçlu bulduklarını ve çatışmaları sıklık ve yoğunluk açısından daha negatif biçimde değerlendirdiklerini göstermektedir. Araştırmada ayrıca; anne – babaları boşanmış ya da ayrı yaşayan çocukların ebeveyne bağlanma düzeylerinin, anne – babaları evli olan çocuklara göre daha düşük olduğu ve güvensiz bağlanma tarzı geliştirdikleri saptanmıştır. Sonuç olarak evlilik çatışmaları ve boşanma ile birlikte çocuklarda anne-babaya karşı gelişen güvensiz bağlanma tarzının, çocukların psikolojik sağlığı açısından önemli bir risk faktörü oluşturduğu ve bu çocukların psiko-sosyal desteğe daha çok ihtiyaç duydukları ileri sürülebilir.

Abstract

In this study, the styles of perception in marital conflict who were 12 years children in terms of secure and insecure attachment to parents were. In addition, levels of attachment styles of children were also investigated according to married, divorced or separated families. The study was concerned with 623 students who were state in 6th graders. Parental Attachment Scale and Childrens’ Perception of Marital Conflict Scale were used. When analysing the data One Way ANOVA, t – test and LSD test techniques were used. The findings of the study have included: marital conflicts of children who have insecure attachment to parents have more threatening perception than the other children and evaluated the conflicts more negatively in terms of frequency and density. In addition, it was determined that children who come from divorced and separated families had low lewels of attachment styles and had developed insecure attachment styles. As a results, it has been claimed that marital conflicts and divorcement constitute an important risk factor in terms of psychology of these children and these children need more psycho-social support than other children.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DİCLE, A. N., SARDOĞAN, M. E., MENTEŞ, Ö., KARAHAN, T. F. (2022). Ebeveyne Bağlanma Düzeyine ve Anne-Babanın Boşanma/Birliktelik Durumuna Göre Çocuklarda Evlilik Çatışmasını Algılama Biçimleri. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 23, 12–25. https://ajindex.com/articles/585180

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Bylsma, W. H., Cozzarelli, C. ve Sumer, N. (1997). Relation Between Adult Attachment Styles and Global Self – Esteem. Basic and Applied Psychology, 19(1), 1 – 16. Calamari, E. ve Pini, M. (2003). Dissociative Experiences and Anger Proneness in Late Adolescent Females with Different Attachment Styles. Adolescence, 38(150), 287 – 302. Cummings, E. M. Goeke – Morey, M. C. ve Papp, L. M. (2003). Children’s Responses to Everyday Marital Conflict Tactics in the Home. Child Development, 74(6), 1918 – 1929. Devlet İstatistik Enstitüsü 1988 Boşanma İstatistikleri. Ankara: 1989.
  2. Dong, Q., Wang, Y. ve Ollendick, T. H. (2002). Consequences of Divorce on the Adjustment of Children in China. Journal of Clinical Child and Adolescent Psychology, 31(1), 101 – 110. Dönmez, A. (2000). Bağlanma: Yakın İlişkilerle İlgili Araştırmalar İçin Bir Çerçeve. Türk Psikoloji Bülteni, 16-17, 29-50.
  3. Farndale, F., Burton – Smith, R., Montgomery, I. ve Shutte, R. (2003). Anxiety in Adolescents: The Contribution of Parental Divorce, Parental Conflict and Quality of Attachment to Parents and Pers. Australian Journal of Psychology, 226. Finzi – Dottan, R., Cohen, O., Iwaniec, D., Sapir, Y. ve Weizman, A. (2003). The Drug - User Husband and His Wife: Attachment Styles, Family Cohesion and Adaptability. Substance Use and Misuse, 38(2), 271 – 292. Grych, J. H. ve Fincham, F. D. (1993). Children’s Appraisals of Marital Conflict: Inital Investigations of the Cognitive - Contextual Framework. Child Development. 64, 215 – 230. Grych, J. H., Fincham, F. D., Jouriles, E. N. ve McDonald, R. (2000). Interparental Conflict and Child Adjustment: Testing the Mediational Role of Appraisals in the Cognitive – Contextual Framework. Child Development, 71(6), 1648 – 1661. Grych, J. H., Harold, G. T. ve Miles, C. J. (2003). A Prospective Investigation of Appraisals as Mediators of The Link Between Interparental Conflict and Child Adjustment. Child Development, 74(4), 1176 – 1193. Heaven, P. C. L., Da Silva, T., Carey, C. ve Holen, J. (2004). Loving Styles: Relationships with Personality and Attachment Styles. European Journal of Personality, 18, 103 – 113. Hortaçsu, N., Cesur, S. ve Oral, A. (1993). Relationships Between Depression and Attachment Styles in Parent and Instituation – Reared Turkish Children. The Journal of Genetic Psychology, 154(3), 329 – 337. Joireman, J. A., Needham, T. L. ve Cummings, A. (2001). Relationships between Dimensions of Attachment and Empathy. North American Journal of Psychology, 3