Dergiler / Değerler Eğitimi Dergisi / 2003 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Sâtı Bey ve Eğitimle İlgili Görüşleri

Sâtı Bey and His Thoughts on Some Issues to Education

Sayfa
47–67
Yayın Tarihi
2003-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda Darülmuallimînde yetiştirdiği öğretmenleri ve kaleme aldığı yazılarıyla eğitimimiz üzerinde ülkeden ayrıldıktan sonra da etkileri olmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mustafa Sâtı el-Husrî (1880-1968), Osmanlı Devleti'nin II.
📊
Temel Bulgular & Veri:Meşrutiyet yıllarında, eğitime hizmetleri, süreli yayınlardaki makaleleri, ilmî tartışmaları ve Fenn-i Terbiye kitabıyla dönemin tanınmış reformist pedagoglarından biridir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda Darülmuallimînde yetiştirdiği öğretmenleri ve kaleme aldığı yazılarıyla eğitimimiz üzerinde ülkeden ayrıldıktan sonra da etkileri olmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Eğitim · Türk Eğitim Tarihi · Eğitim Düşüncesi

Özet

Mustafa Sâtı el-Husrî (1880-1968), Osmanlı Devleti'nin II. Meşrutiyet yıllarında, eğitime hizmetleri, süreli yayınlardaki makaleleri, ilmî tartışmaları ve Fenn-i Terbiye kitabıyla dönemin tanınmış reformist pedagoglarından biridir. Fransız eğitimci H. Spencer'ın (1820-1903) beden, zihin, ahlâk eğitimi tasnifinden etkilenmiş, eğitimi ferdî ve ruhî bir olay olarak ele alarak, onu psikolojinin verilerine dayandırmıştır. Osmanlı Devleti'nin geri kalışına karşı önemli bir çözüm aracı olarak gördüğü eğitim alanında gerek teorik gerekse pratik hizmetler icra etmiştir. Bu bağlamda Darülmuallimînde yetiştirdiği öğretmenleri ve kaleme aldığı yazılarıyla eğitimimiz üzerinde ülkeden ayrıldıktan sonra da etkileri olmuştur.

Abstract

Mustafa Sâtı el-Husrî, (1880-1968), one of the reformist pedagogues in the II. Constitutional Period of the Ottoman Empire, is well-known with his contributions to the education system through his articles published in periodicals, scientific discourses and his book called “Fenn-i Terbiye”. Under the influence of famous French educator H. Spencer’s (1820-1903) typology on physical, mental and moral education, he considered education as an individual and psychological phenomenon and supported it with psychological data. He regarded education as the main solution to the problem of backwardness in the Ottoman Empire, therefore carried out both theoretical and practical services. In this context, he had considerable impact on our education system through teachers whom he had mentored in Darulmuallimîn (Teacher Training School) as well as his writings, even after he had left the country.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAŞAR, H. (2003). Sâtı Bey ve Eğitimle İlgili Görüşleri. Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 47–67. https://ajindex.com/articles/58286

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Akçura, Y. (1912). Sâtı Beyin istifası. Türk Yurdu, 10, 169-170. Başbakanlık Osmanlı Arşivi. Sicill-i ahval defterleri, No: 112, 387. İstanbul.
  2. Berkes, N. (1975). İslâmlık, ulusçuluk, sosyalizm. Ankara:
  3. Bilgi Yayınevi.
  4. Binbaşıoğlu, C. (1995). Türkiye’de eğitim bilimleri tarihi. Ankara:
  5. MEB Yayınları.
  6. Cleveland, W. L. (1971). The making of an Arab nationalist. New Jersey: PrincetonUniversity. Çankaya, A.(1968). Yeni Mülkiye tarihi ve mülkiyeliler. Ankara: Mars Matbaası. el-Husrî (1911). İlm-i nebatat. İstanbul: Kader Matbaası. el-Husrî (1911). Mebâdi-i ulûm-i tabiîyyeden hikmet ve kimya (2. Basım). el-Husrî, S. ( 1 9 0 3 ). İlm-i hayvanat. İstanbul: Artin Asaduryan ve Mahdumları Matbaası el-Husrî, S. (1908a). Ulûm-i tabiîyye. Envâr-ı Ulûm, 1, 4-12. el-Husrî, S. (1908b). Hissiyat ve sevaik-i ahlâkîyye. Envâr-ı Ulûm, 2, 17-23. el-Husrî, S. (1908c). Eğitimimiz. Tanin, 28 Eylül, 4. el-Husrî, S. (1909). Fenn-i terbiye. İstanbul: Kader Matbaası. el-Husrî, S. (1909a). Etnografya. Mülkiye, 2, 31-45. el-Husrî, S. (1909b). Uzviyetler ve cemiyetler. Ulûm-i İktisadiye ve İctimaiye Mecmuası, 8,433-453. el-Husrî, S. (1910-1). Etnografya. İstanbul: Matbaa-i Hayriye. el-Husrî, S. (1910-2). Layihalarım. İstanbul: Matbaa-i Hayriye el-Husrî, S. (1910a). Elifbâyı nasıl öğretmeli? Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası,1, 20-23. el-Husrî, S. (1910b). Niçin geri kaldık? Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 2, 37-46. el-Husrî, S. (1910c). Şiir ve mûsikî. Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 1, 32-38. el-Husrî, S. (1910d). Ümit ve azim. Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 4, 100-107. el-Husrî, S. (1910e).Usûl-i tedrîsin kavaid-i esasiyesi. Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmua s ı, 6, 198-207. el-Husrî, S. (1910f). İsviçre’de bir ders. Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 7, 26-29. el-Husrî, S.(1910g). İlmihâl nasıl öğretilmelidir? Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 7, 11-14. el-Husrî, S. (1910h). Usûl-i takrîr ve usûl-i tekşîf. Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 8, 59-69. el-Husrî, S. (1910ı). Tarih tedrîsinin usûl-i esasiyesi. Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 8, 92-98. el-Husrî, S. (1910i). Medeniyyet-i İslâmiyye. Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 11, 181-189. el-Husrî, S. (1910m). Maarifimizin en büyük yarası. Ümmet, 9-10. el-Husrî, S. (1910n). Darülmuallimîn mesleği. Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 6, 185-194. el-Husrî, S. (1911a). Coğrafya nasıl tedrîs olunmalıdır? Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 12, 244-249. el-Husrî, S. (1911b). Ezbercilik. Tedrisât-ı İbtidâiye Mecmuası, 12, 213-217. el-Husrî, S. (1911c). Haluk’un defteri. Tedri