Arapça öğretiminin daha etkili, kalıcı ve anlamlı gerçekleşmesini sağlamak adına makalenin sonuna bir dizi öneri sunulmuştur.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu nitel çalışmada XVIII. yüzyıldan itibaren Osmanlı'da, Cumhuriyet'in ilk yıllarında ve takip eden yıllardan günümüze kadar geçen süreçte, ortaöğretimde bir yabancı dil olarak Arapça öğretiminin nasıl gerçekleştiği ana hatlarıyla belirtilmeye çalışılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Arapça öğretiminde karşılaşılan sorunları ortaya çıkarmak amacıyla Üsküdar Anadolu İmam Hatip Lisesi'nde öğrenim gören öğrencilerin ve aynı okulda görev yapan Arapça dersi öğretmenlerinin görüşlerine başvurulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Arapça öğretiminin daha etkili, kalıcı ve anlamlı gerçekleşmesini sağlamak adına makalenin sonuna bir dizi öneri sunulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Yabancı Dil · Arapça öğretimi · Öğrenci
Özet
Öz Bu nitel çalışmada XVIII. yüzyıldan itibaren Osmanlı'da, Cumhuriyet'in ilk yıllarında ve takip eden yıllardan günümüze kadar geçen süreçte, ortaöğretimde bir yabancı dil olarak Arapça öğretiminin nasıl gerçekleştiği ana hatlarıyla belirtilmeye çalışılmıştır. Arapça öğretiminde karşılaşılan sorunları ortaya çıkarmak amacıyla Üsküdar Anadolu İmam Hatip Lisesi'nde öğrenim gören öğrencilerin ve aynı okulda görev yapan Arapça dersi öğretmenlerinin görüşlerine başvurulmuştur. Çalışmada öğrencilere açık uçlu sorular yöneltilerek Arapça öğretimine nasıl baktıklarının ortaya konmasına, öğretmen ve öğrencilerin görüşleri doğrultusunda öğretim yöntemleriyle ilgili mevcut aksaklıkların giderilmesine katkı sağlanmasına çalışılmıştır. Arapça öğretiminin daha etkili, kalıcı ve anlamlı gerçekleşmesini sağlamak adına makalenin sonuna bir dizi öneri sunulmuştur.
Bayram, S. (2011). Öğrenci ve Öğretmen Perspektifinden Türkiye'de Arapça Öğretimi: Anadolu İmam Hatip Lisesi Öğrencileri Üzerine Nitel Bir Çalışma. Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 22, 43–70. https://ajindex.com/articles/58175
Açık, K. (2002). Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Arapça Öğretimi (Kaynaklar ve Yön¬temler). Yayımlanmamış doktora tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi So¬syal Bilimler Enstitüsü. Aydın, B. (2007a). İlköğretim öğrencileri açısından yönetici imajı. XVI. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, 5-7 Eylül (s. 1244-1248). Tokat: Gazi Osmanpaşa Üniversitesi,
Eğitim Fakültesi. Aydın, B. (2007b). Öğretmenlerin kendi sınıf disiplin sistemlerini oluşturması, Gazi Osmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (2). 19-32.
Aydın, B. (2008, Ocak). Öğrencilerin kendi kontrolünü sağlaması. İlköğretmen Dergisi, 22, 21-28.
Aydın, M. Z. (2005). İmam Hatip Lisesi Arapça ders programı uygulamalarıyla il¬gili sorunlar. İmam Hatip Liselerinde Eğitim ve Öğretim, İstanbul: Değerler Eğitimi Merkezi, 429-455. Bab-ı Meşihat İlmiye Salnamesi, (1334). İstanbul:
Matbaa-i Amire. Başkan, Ö. (1969). Yabancı-dil öğretimi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi. Başbakanlık Osmanlı Arşivi, (Ty.) Yıldız, Kısım 31, No:1374, Zarf 115, Karton 84. Bolelli, N. & Yılmaz, N. (2007). İmam Hatip Liseleri 9. sınıf Arapça ders kitabı. İstanbul:
MEB. Bostancı, A. (2005). İlahiyat Fakültelerinde Arapça öğretiminde kullanılan ders kitapları ve diğer araç-gereçlerin tespit ve analizi. Sakarya İlahiyat Fakültesi Dergisi, 11, 1-30.
Çalmuk, F. (2004). Kod Adı İHL: Bir İmam Hatip hikâyesi. Ankara:
Merdiven. Dağlı, G., Silman, F.& Birol, C. (2009). Üniversite yöneticilerinin bilgi yönetimi araçlarını kullanma yeterlilikleri ile ilgili nitel bir çalışma (KKTC Örneği). Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9(3), 1237-1290.
Demircan, Ö. (1988). Dünden bugüne Türkiye’de yabancı dil. İstanbul:
Remzi. Demirel, Ö. (1983). Yabancı dil öğretiminde ölçme ve değerlendirme. (Haz.), Özcan Demirel, Orta Öğretim Kurumlarında Yabancı Dil Öğretimi ve Sorunları, (159-190). Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayınları.
Demirel, Ö. (1990). Yabancı dil öğretim yöntemleri. İstanbul:
Can Ofset. Demirel, Ö. (1999). İlköğretim okullarında yabancı dil öğretimi. İstanbul:
MEB. Dinçer, N. (1974). 1913’ten bugüne İmam-Hatip Okulları meselesi. İstanbul: Yağmur. Düstûr (1286/1869). Maarif-i Umumiye Nizamnamesi, II, 24 Cemaziye’l-ûla, Ma¬taba-i Amire, 1290/1873. Ergin, O. (1937). Muallim M. Cevdet’in hayatı, eserleri ve kütüphanesi. İstanbul:Bozkurt. Ergin, O. (1977).
Türkiye maarif tarihi. I-II, III-IV. İstanbul:
Eser. Din Öğretimi Genel Müdürlüğü (1970). Grafiklerle din eğitimi okulları: 1951–1970. Ankara: MEB Din Öğretimi Genel Müdürl