Dergiler / MN Kardiyoloji / 2022 / Cilt: 29 - Sayı: 2

Wolff Parkinson White Sendromu’nda Aksesuvar Yolun Lokalizasyonunun Tespit Edilmesinde Elektrokardiyografik Algoritmaların Tanısal Özelliklerinin Karşılaştırılması

Comparison of the Diagnostic Characteristics of Electrocardiographic Algorithms in Detecting the Localization of the Accessory Pathway in Wolff Parkinson White Syndrome

Sayfa
86–92
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Elektrofizyolojik çalışma ile doğrulanan aksesuvar yol tahmin etme gücü Arruda algoritması ile %58, Chiang algoritması ile %52, Boersma algoritması ile %48 ve Fitzpatrick algoritması ile %38 olarak tespit edildi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Wolff Parkinson White Sendromu’nda aksesuvar yol lokalizasyonunu tespit etmek için kullanılan bazı elektrokardiyografik algo‐ ritmaların (Arruda, Boersma, Fitzpatrick ve Chiang) tanısal özelliklerinin birbirleri ile karşılaştırılması.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 01.10.2013‐15.10.2017 tarihleri arasında Wolff Parkinson White Sendromu sebebi ile kliniğimize baş‐ vuran ve takibinde elektrofizyolojik çalışma yapılan 50 hasta (yaş ortalaması 34,8 ±14,3 yıl, %52’si erkek) dahil edildi.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Elektrofizyolojik çalışma ile doğrulanan aksesuvar yol tahmin etme gücü Arruda algoritması ile %58, Chiang algoritması ile %52, Boersma algoritması ile %48 ve Fitzpatrick algoritması ile %38 olarak tespit edildi.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2013 · 50 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Wolff Parkinson White Sendromu’nda aksesuvar yol lokalizasyonunu tespit etmek için kullanılan bazı elektrokardiyografik algo‐ ritmaların (Arruda, Boersma, Fitzpatrick ve Chiang) tanısal özelliklerinin birbirleri ile karşılaştırılması. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 01.10.2013‐15.10.2017 tarihleri arasında Wolff Parkinson White Sendromu sebebi ile kliniğimize baş‐ vuran ve takibinde elektrofizyolojik çalışma yapılan 50 hasta (yaş ortalaması 34,8 ±14,3 yıl, %52’si erkek) dahil edildi. Tüm hastaların elektrokardiyogramlarında işlem öncesi preeksitasyon paterni mevcuttu. Hastaların elektrofizyolojik çalışma öncesi elektrokardiyogra‐ fileri incelendi ve herbirinde Arruda, Boersma, Fitzpatrick ve Chiang algoritmaları kullanılarak aksesuvar yol lokalizasyonu tahminleri ya‐ pıldı. Daha sonrasında elde edilen veriler ile elektrofizyolojik çalışma sonrasında tespit edilen gerçek aksesuvar yol lokalizasyonları ara‐ sındaki uyum değerlendirildi. İşlem öncesi elektrokardiyografilerine ulaşılamayan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Dört algoritma ile elek‐ t ro fizyolojik çalışma arasındaki aksesuvar yol tahminindeki uyum fleiss kappa test istatistiği ile hesaplandı. Bulgular: Elektrofizyolojik çalışma ile doğrulanan aksesuvar yol tahmin etme gücü Arruda algoritması ile %58, Chiang algoritması ile %52, Boersma algoritması ile %48 ve Fitzpatrick algoritması ile %38 olarak tespit edildi. Algoritmaların elektrofizyolojik çalışma ile olan uyumları incelendiğinde Arruda algoritması orta derecede uyum göstermekte idi (Kappa: 0,48, p

Abstract

Objective: To compare the diagnostic characteristics of some electrocardiographic algorithms (Arruda, Boersma, Fitzpatrick, and Chiang) used to detect accessory pathway localization in Wolff Parkinson White Syndrome. Material and Method: Our study included fifty patients (mean age 34.8±14.3 years, 52% male) who applied to our clinic from 01.10.2013 to 15.10.2017 due to Wolff Parkinson White Syndrome and underwent electrophysiological study. There was a pre‐excita‐ tion pattern in the electrocardiograms of all patients before the procedure. The electrocardiograms of the patients were examined be‐ fore the electrophysiological study, and accessory pathway localization estimations were made using the Arruda, Boersma, Fitzpatrick, and Chiang algorithms for each. The compatibility between the data obtained afterwards and the actual accessory pathway localiza‐ tions detected after electrophysiological study was evaluated. Patients whose electrocardiograms could not be accessed before the pro‐ cedure were excluded from the study. The agreement between the four algorithms and the electrophysiological study in the prediction of the accessory pathway was calculated using the Fleiss’ kappa test statistics. Results: Accessory pathway prediction power verified by electrophysiological study was determined as 58% by Arruda’s algorithm, 52% by Chiang’s algorithm, 48% by Boersma’s algorithm and 38% by Fitzpatrick’s algorithm. Upon review of the agreement of the algorithms with the electrophysiological study, the Arruda’s algorithm showed moderate agreement (Kappa: 0.48, p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKSU, U., AKSAKAL, E., ÖZKOÇ, M., SEVİMLİ, S., DERMAN, Ö. F. (2022). Wolff Parkinson White Sendromu’nda Aksesuvar Yolun Lokalizasyonunun Tespit Edilmesinde Elektrokardiyografik Algoritmaların Tanısal Özelliklerinin Karşılaştırılması. MN Kardiyoloji, Cilt: 29 - Sayı: 2, 86–92. https://ajindex.com/articles/581447

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Scheinman MM. The history of the Wolff­Parkinson­White syndrome. Rambam Maimonides Med J. 2012;3(3)
  2. Wolff L. Bundle branch block with short PR interval in healthy young people prone to paroxysmal tachycardia. Am Heart J. 1930;5:685­704
  3. Gollob MH. Green MS. Tang ASL. Gollob T. Karibe A. Hassan AS. Roberts R. Identification of a gene responsible for familial Wolff­Parkinson­White syndrome. N Eng J Med. 2001;344(24):1823­31
  4. Duthie RJ. Mechanism of the Wolff­Parkinson­White syn­drome. Br Heart J. 1946;8(2):96
  5. Sana M. Al­Khatib MD. Edward LC. Prichett MD. Durham. NC. Clinical features of Wolff­Parkinson­White syndrome. Am Heart J. 1999;138:403­13
  6. Fitzpatrick AP. Gonzales RP. Lesh MD. Odin GW. Lee RJ. Scheinman MM. New algorithm for the localization of accessory atrioventricular connections using a baseline electrocardiogram. J Am Coll Cardiol. 1994;23(1):107­16
  7. Cosio FG. Anderson RH. Becker A. et al. Living anatomy of the atrioventricular junctions. A guide to electrophysilogical mapping. A Consensus Statement from the Cardiac Nomenclature Study Group, Working Group of Arrytmias, European Society of Cardiology, and the Task 70 Force on Cardiac Nomenclature from NASPE. North American Society of Pacing and Electrophysiology. Eur Heart J. 1999:20(15):1068­75
  8. Çetin MS. and Çetin EHÖ. Nonkompakt Kardiyo miyo pa tide Klinik Triadın Önemli Halkası: Aritmiler. MN Kardiyoloji. 2016;23(3):158­63
  9. Guize L. Soria R. Chaouat JC. Chrétien JM. Houe D. Le Heuzey JY. Prévalence et évolution du syndrome de WolffParkinson­White dans une population de 138048 sujets. In Ann Med Interne (Paris). 1985;136(6):474­8
  10. Arai A. Kron J. Current management of the Wolff­Parkin ­ son­White syndrome. Western J Med. 1990;152(4):383
  11. Mambro CD. Salvatore Russo M. Righi D. et al. Ventricular pre­excitation:symptomatic and asymtomatic children have the same potential risk of sudden cardiac death Europace. 2015;17(4):617­21
  12. Ceresnak SR. Tanel RE. Pass RH. et al. Clinical and electrophysiologic characteristics of antidromik tachycardia in children with Wolff­Parkinson­White syndrome. Pacing Clin Electrophysiol. 2012;35:480­8
  13. Atie J. Brugada P. Brugada J. et al. Clinical and electrophysiologic characteristics of patients with antidromic circus movement tachycardia in the Wolff­Parkinson­White syndrome. Am J Cardiol. 1990;66:1082­91
  14. Uçar FM. Gül M. Özeke Ö. Çay S. Topaloğlu S. Aras D. Elektrofizyoloji İşlemleri Sırasında Gelişen ve Perikardiyo ­