Araştırmadan elde edilen bulgulara göre kızlar erkeklere göre daha çok minnettarlık eğilimi göstermekte ve daha fazla okul hayatından memnuniyet duymaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu araştırma, çocukların hayat memnuniyetleri ve minnettar olma eğilimlerine etki eden aileye ilişkin faktörleri (annenin ve babanın eğitim durumu, ailenin çocuğa karşı tutumu ve ailenin harcama durumu gibi) incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaşları 11 ve 12 arasında değişen 59'u erkek 75'i kız toplam (X=11.08) 134 çocuğun katıldığı araştırmada çocuklara Minnettarlık Ölçeği (McCullough ve diğerleri, 2002) ve Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği (Varni ve diğerleri, 1999) uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmadan elde edilen bulgulara göre kızlar erkeklere göre daha çok minnettarlık eğilimi göstermekte ve daha fazla okul hayatından memnuniyet duymaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2002 Verileri
⚙️Değişkenler:Çocuk · Minnettarlık · Hayat memnuniyeti
Özet
Öz Bu araştırma, çocukların hayat memnuniyetleri ve minnettar olma eğilimlerine etki eden aileye ilişkin faktörleri (annenin ve babanın eğitim durumu, ailenin çocuğa karşı tutumu ve ailenin harcama durumu gibi) incelemeyi amaçlamaktadır. Yaşları 11 ve 12 arasında değişen 59'u erkek 75'i kız toplam (X=11.08) 134 çocuğun katıldığı araştırmada çocuklara Minnettarlık Ölçeği (McCullough ve diğerleri, 2002) ve Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği (Varni ve diğerleri, 1999) uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre kızlar erkeklere göre daha çok minnettarlık eğilimi göstermekte ve daha fazla okul hayatından memnuniyet duymaktadır. Annenin ve babanın eğitim düzeyi arttıkça, çocukların hayat memnuniyeti ve minnettarlığı da artmaktadır. Ayrıca ailenin harcama durumu ve çocuğa karşı aile içi tutum tarzı çocukların hayat memnuniyeti üzerinde etkili olmaktadır.
GÖCEN, G. (2015). 11-12 Yaş Grubundaki Çocukların Minnettarlıkları ve Hayat Memnuniyetlerine Etki Eden Aile İle İlgili Faktörler. Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 29, 83–116. https://ajindex.com/articles/58110
Adler, A. (2000). Eğitimi Zor Çocukların Psikolojisi (Y. Türkeli, Çev.). İstanbul:
Kariyer Yayıncılık. Ayten, A., Göcen, G., Sevinç, K. ve Öztürk, E. E. (2012).
Dini Başa Çıkma, Şükür ve Hayat Memnuniyeti İlişkisi. Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 12(2), ss. 45-79.
Armaner, N. (1981). Okulda Çocuğun Düşünce ve Davranışını Etkileyen Faktörler ve Rehberlik. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 24(1), 167-173.
Bakırcıoğlu, R. (2002). Çocuk Ruh Sağlığı ve Uyum Bozuklukları. Ankara:
Anı Yayıncılık. Balat, U. G. (2007). İlköğretime Başlayan Çocukların Anne Babalarının Çocuk Yetiştirme Tutumlarının Okul Öncesi Eğitimden Yararlanma Düzeylerine Göre İncelenmesi. Eğitim ve Bilim, 32(143), 89-99.
Becker, J. A. ve Smenner, P. C. (1986). The spontaneous use of thank you by preschoolers as a function of sex, socioeconomic status, and listener status, Language in Society, 15(4), 537-545.
Binbaşıoğlu, C. (1995). Eğitim Psikolojisi. Ankara:
Yargıcı Matbaası. Bono, G. ve McCullough, M. E. (2006). Positive responses to benefit and harm: Bringing forgiveness and gratitude into cognitive psychotherapy, Journal of Cognitive Psychotherapy: An International Quarterly, 20(2), 147-158.
Bono, G. ve Froh, J. J. (2009). Gratitude in schools: Benefits to students and schools. R. Gilman, E. Scott Huebner, and M. J. Furlong (Eds), Handbook of Positive Psychology in Schools (ss. 77 – 88) New York: Routledge. Büyüköztürk, Ş. (2008). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. (9. Basım), Ankara:
Pegema Yayıncılık. Cirhinlioğlu, F. (2010). Çocuk Gelişimi ve Ruh Sağlığı. Ankara:
Nobel Yayınları.
Cleaver, H., Walker, S., ve Meadows, P. (2004). Assessing children’s needs and circumstances: the impact of the assessment framework. London: Jessica Kingsley Publishers.
Çakın, M. N. (2005). Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Basılmamış Uzmanlık Tezi. KOÜTF, Kocaeli. Çiftçi, N. (2003). Kohlberg’in Bilişsel Ahlak Gelişimi Teorisi: Ahlak ve Demokrasi Eğitimi. Değerler Eğitimi Dergisi, 1(1), 43-76.
Demirel, S. ve Canat, S. (2004). Ankara’daki Beş Eğitim Kurumunda Kendini Yaralama Davranışı Üzerine Bir Çalışma. Kriz Dergisi, 12(3), 1-9.
Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 93, 542–575.
Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J. ve Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75.
Diener, E. ve Diener, M. (1995). Cross-cultural correlates of life satisfaction and self-es