KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Milli Eğitim / 2010 / Cilt: 39 - Sayı: 186

Okullarda akran temelli programların uygulanma süreci

The processes of peer based intervention programs in schools

Aslı TAYLI
Sayfa
8–26
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son olarak, akran yardımcılığı programlarında, eğitim veren danışmanların ve akran yardımcılığı hizmeti verecek olan öğrencilerin uyması gereken etik kurallar ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, okullarda akran temelli programların uygulama sürecini tanıtmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Akran temelli programlar, akran yardımcılığı ya da akran danışmanlığı adı ile de anılabilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak, akran yardımcılığı programlarında, eğitim veren danışmanların ve akran yardımcılığı hizmeti verecek olan öğrencilerin uyması gereken etik kurallar ele alınmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, okullarda akran temelli programların uygulama sürecini tanıtmaktır. Akran temelli programlar, akran yardımcılığı ya da akran danışmanlığı adı ile de anılabilmektedir. Bu programlar, belli bir konuda eğitim almış öğrencilerin yine kendi arkadaşlarına bilgi ve destek vermesini hedefler. Bu programlar akrandan akrana yardım hizmetini gerektirir. Makalede öncelikle, akran yardımcılığı programları hakkında kısaca bilgi verilmiş, ardından programların uygulama süreci ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Son olarak, akran yardımcılığı programlarında, eğitim veren danışmanların ve akran yardımcılığı hizmeti verecek olan öğrencilerin uyması gereken etik kurallar ele alınmıştır.

Abstract

The purpose of this study is to introduce the processes of peer based intervention programs. Peer –based programs in schools, might be named as a peer helping or peer counseling. These programs are required specifically trained students, who gave knowledge and support. Firstly peer – based intervention programs are introduced , discussed. and than, the programs and practices processes are discussed in details. Finally, the ethic rules and principles are discussed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAYLI, A. (2022). Okullarda akran temelli programların uygulanma süreci. Milli Eğitim, Cilt: 39 - Sayı: 186, 8–26. https://ajindex.com/articles/580953

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Altıntaş, E. (2002). Çağdaş Eğitim Sisteminde Öğrenci Kişilik Hizmetleri ve Rehberlik. Psikolojik Danışma ve Rehberlik İçinde.(Ed.Gürhan Can). Ankara:
  2. PegemA Yayıncılık. Aladağ, M. (2005). Bir Akran Danışmanlığı Programı Geliştirme ve Etkililiğini İnceleme. Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  3. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi. Aslan, D. & Şahin, A. (2003). Sigara ile mücadele konusunda yapılmış bir çalışmada kullanılan akran danışmanlığı yöntemi ile ilgili kısa bir rapor. Hacettepe Toplum Hekimliği Bülteni. Yıl 24, Sayı 2: 11-12
  4. Beitel, M. (1997). Nuances Before Dinner: Exploring The Relationship Between Peer Counselors and Delinquent Adolescent. Adolescence, 32 (217), 579- 592. Boulton, M. ve Diğ. (1999).Concurrent and Longitudinal Links Between Friendship and Peer Victimization: İmplications for Befriending Interventions. Journal of Adolescence, 22, 461- 466. Bowman, R. L. (1986). Peer Facilitator Programs for Middle Graders: Students Helping Each Other Grow up. The School Counselor, (2), 221-229
  5. Carr, R. A. (1988). The City-Wide Peer Counseling Program: Childern and Youth. Services Review, 10, 217-232.
  6. Carty, L. ve Diğ. (2000). Non-Smoking Youth Through Peer Group Counseling. Guidance & Counseling, 16 (1), 32-39.
  7. Çok, F. ve Diğ. (2003). HIV/AIDS’ın Önlenmesi: Akran Eğitimi İzlenimleri. HIV/AIDS Dergisi, 6 (1), 24-27. D’Andrea, V. & Solovey, S. (1996). Peer Counseling: Skills, Ethics and Perspectives. New York: Science & Behavior Books, Inc. Devrimci- Özgüven, H. & Sayıl, I. (1999). Ankara Üniversitesine Bir Yıl Süresince Başvuran Yeni Vakaların Sorun Alanları ve Tanılarına Göre Değerlendirilmesi. Kriz Dergisi, 7 (1), 7-13.
  8. De Rosenroll, D. & Dey, C. (1990). A Centralized Approach to Training Peer Counselors: 3 Years of Progress. School Counselor, 37 (4), 304-311.
  9. Doğan, Y.B. (1997). Türkiye’de Alkol ve Alkol Dışı Madde Kullanımı ve Bağımlılığı: Koruma, Önleme ve Rehabilitasyon. 3P Dergisi, 5, 32-44.
  10. Downe, A.G., Altman, H.A., & Nysetwold, I. (1986). Peer Counseling: More on an Emerging Strategy. The School Counselor, 33, 355-364.
  11. Duanic, A., Smith, A., Robinson, T.R., Landry, L.K. & Miller, D. (2000). School- Wide Conflict Resolution and Peer Mediation Programs: Experiences in Theree Middle Schools. Intervention in School & Clinic, 36 (2). DuPuol, G, J. & McGorey, K.E. (1997). Mainstreaming Students with Behaviour Disorders: The Use of Classroom Peers as a Facilitators of Genelerization. School Psychology Review, 26 (4), 634-653. Ender,