Dergiler / Değerler Eğitimi Dergisi / 2015 / Cilt: 13 - Sayı: 30

Ortaokul Öğrencilerinin Öznel İyi Oluş Düzeyleri İle Karakter Eğitimi Uygulamaları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Examination of the Relationship between the Level of Subjective Well-Being and Character Education among Secondary School Students

Sayfa
279–307
Yayın Tarihi
2015-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öğrencilere yönelik gerçekleştirilen karakter eğitimi uygulamalarınınöğrencilerin psikolojik sağlamlıklarını, iyi hissetme düzeylerini arttırdığıtespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu araştırmada ortaokul öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile karaktereğitimi uygulamaları arasındaki ilişkinin incelenmesini amaçlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Verilerİstanbul Anadolu yakasındaki on farklı ortaokulda okuyan toplam 326 öğrencidenelde edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Öğrencilere yönelik gerçekleştirilen karakter eğitimi uygulamalarınınöğrencilerin psikolojik sağlamlıklarını, iyi hissetme düzeylerini arttırdığıtespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Değer · Karakter eğitimi · Öznel iyi oluş

Özet

Öz Bu araştırmada ortaokul öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile karaktereğitimi uygulamaları arasındaki ilişkinin incelenmesini amaçlamıştır. Verilerİstanbul Anadolu yakasındaki on farklı ortaokulda okuyan toplam 326 öğrencidenelde edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Kişisel Bilgi Formu,Karakter Eğitimi Öğrenci Formu, Öznel İyi Oluş Düzeyi Ölçeği kullanılmıştır.Verilerin analizinde grupların aritmetik ortalamaları arasındaki farklılıklar içinbağımsız gruplar t testi, kategorik gruplar arasında fark için tek yönlü varyansanalizi (ANOVA) ve değişkenler arası ilişki için Pearson korelasyon analizikullanılmıştır. Araştırma sonucunda ortaokul öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleriile karakter eğitimi uygulamaları arasında pozitif bir ilişki olduğu tespitedilmiştir. Öğrencilere yönelik gerçekleştirilen karakter eğitimi uygulamalarınınöğrencilerin psikolojik sağlamlıklarını, iyi hissetme düzeylerini arttırdığıtespit edilmiştir. Öğrencilerin sosyo-ekonomik düzeyleri ile öznel iyi oluşlarıarasında ilişki olduğu, sosyo-ekonomik düzeyi düşük olan öğrencilerin yüksekolan öğrencilere göre daha yüksek öznel iyi oluş düzeyi belirttikleri görülmüştür.Araştırmada diğer elde edilen bir sonuç ise öznel iyi oluşun öğrencilerincinsiyetine göre farklılaşması olmuştur. Buna göre kız öğrencilerin iyi oluş düzeylerierkek öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞİRİN, A., ULAŞ, E. (2015). Ortaokul Öğrencilerinin Öznel İyi Oluş Düzeyleri İle Karakter Eğitimi Uygulamaları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 30, 279–307. https://ajindex.com/articles/58095

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Acat, M. B. ve Aslan, M. (2010). Karakter Eğitimi ve Dünyada Karakter Eğitimi Uygulamaları. 19. Eğitimi Bilimleri Kurultayı İçinde (s. 65-72). Kıbrıs: Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi.
  2. Akbaş, O. (2004). Türk Milli Eğitim Sisteminin Duyuşsal Amaçlarının İlköğretim II. Kademede Gerçekleşme Derecesinin Değerlendirilmesi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  3. Ateş, F. (2013). Ortaokul Öğretmenlerinin Değerler Eğitimi ve Uygulamalarına Yönelik Görüşleri Üzerine Nitel Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Yedi Tepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul). http://tez2.yok.gov. tr/adresinden edinilmiştir. Bacanlı, H. (2006). Duyuşsal Davranış Eğitimi (3. bs.). Ankara:
  4. Nobel Yayın Dağıtım. Balcı, F. A. ve Yelken, T. Y. (2013). İlköğretim Sosyal Bilgiler Programında Yer Alan Değerler ve Değer Eğitimi Uygulamaları Konusunda Öğretmen Görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KE- FAD), 14(1), 195-213.
  5. Ben-Zur, H. (2003). Happy adolescents: The link between subjective well-being, internal resources and parental factors Journal of Youth and Adolescence, 32(2), 67-79.
  6. Berkowitz, M. W. ve Bier, M. C. (2004). Research-based character education. The AN- NALS of the American Academy of Political and Social Science, 591, 72-85.
  7. Brazelton, T. B. ve Greenspan, S. (2000). Your child-learning. Our window to the future. Newsweek, 136(17A), 34. Brickman, P. ve Campbell, D. T. (1971). Hedonic relativism and planning the good society. Adaptation-level theory, 287-305.
  8. Csikszentmihalyi, M. (2005). The role of emotions in the development of wis- dom. A handbook of wisdom: Psychological perspectives, 220-242.
  9. Diener E. ve Diener M. (1995). Cross-cultural correlates of life satisfaction and self esteem, Journal of Personality and Social Psychology, 68, 653-63.
  10. Diener, E., Suh, E. M., Lucas, R. E. ve Smith, H. L. (1999). Subjective Well-Being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276-302.
  11. Diener, E. ve Schwarz, N. (2000). Well-being: The foundations of Hedonic Psychol- ogy (pp. 213-229). New York: Russel Sage Found. Diener, E. (2001). Subjective well-being: The science of happiness and a propos al for a national Index. American Psychologist, Vol.55.1 (17), 34-43.
  12. Diener, E., Oishi, S. Ve Lucas, R. E. (2003). Personality, culture, and subjective well-being: Emotional and cognitive evaluations of life. Annual Review of Psychology, 54, 403 425. Diener, E. (2006). Guidelines for national indicators of subject