Dergiler / Maden Tetkik ve Arama Dergisi / 2012 / Cilt: 0 - Sayı: 145

Ilıca koyu (Çeşme-İzmir) bentik foraminifer-ostracod toplulukları ile Pasifik Okyanusu ve Kızıldeniz kökenli göçmen foraminiferler ve anormal bireyler

Ilıca bay (Çeşme-İzmir) benthic forminifer-ostracod assemblages and Pacific Ocean – Red Sea originated foramınifera and abnormal individuals

Sayfa
62–78
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bu bulguların dışında, çalışılan bölge için en önemli özellik, değinilen alanın güneyindeki Kuşadası Körfezi’nde deniz içi kaynağı çevresi ile, kuzey kesimde yer alan Karaburun Yarımadası KB kıyılarında bol miktarda gözlenen Amphistegina lobifera Larsen’ya Ilıca Körfezi’nde hiç rastlanılmamasıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ilıca Koyu (Çeşme-İzmir) Yıldız Burnu’nun güneydoğusunda 2.50 m derinlikte bulunan bir sıcak su kaynağı çevresinden derlenmiş olan yüzey sedimentlerindeki güncel bentik foraminiferleri belirlemek amacı ile 3 farklı doğrultuda alınmış olan 38 örnek üzerinde yapılan çalışmada çok sayıda Pasifi k Okyanusu ve Kızıldeniz kökenli bentik foraminiferlere rastlanılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma kapsamında rastlanılan renkli foraminifer kavkılarından bazı Peneroplis planatus (Fichtel ve Moll) kavkılarında Si, Mg ve Mo değerleri yüksek ölçülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bu bulguların dışında, çalışılan bölge için en önemli özellik, değinilen alanın güneyindeki Kuşadası Körfezi’nde deniz içi kaynağı çevresi ile, kuzey kesimde yer alan Karaburun Yarımadası KB kıyılarında bol miktarda gözlenen Amphistegina lobifera Larsen’ya Ilıca Körfezi’nde hiç rastlanılmamasıdır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:38 örnek
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Ilıca Koyu (Çeşme-İzmir) Yıldız Burnu’nun güneydoğusunda 2.50 m derinlikte bulunan bir sıcak su kaynağı çevresinden derlenmiş olan yüzey sedimentlerindeki güncel bentik foraminiferleri belirlemek amacı ile 3 farklı doğrultuda alınmış olan 38 örnek üzerinde yapılan çalışmada çok sayıda Pasifi k Okyanusu ve Kızıldeniz kökenli bentik foraminiferlere rastlanılmıştır. Bunlar; Nodopthalmidium antillarum (Cushman), Spiroloculina antillarum d’Orbigny, Triloculina fi chteliana d’Orbigny, Euthymonacha polita (Chapman), Coscinospira acicularis (Batsch), Peneroplis arietinus (Batsch), Amphisorus hemprichii Ehrenberg, Sorites orbiculus Ehrenberg, Cymbaloporetta plana (Cushman) olarak belirtilebilir. Bununla birlikte GB Antalya kıyılarında gözlenmiş olan Peneroplis arietinus (Batsch), Spiroloculina antillarum d’Orbigny, Triloculina cf. fi chteliana d’Orbigny ve Cymbaloporetta plana (Cushman) bu alanda da yaşamını sürdürmektedir. Yine Türkiye kıyılarında ilk kez Kuşadası Körfezi’nde bulunmuş olan Euthymonacha polita (Chapman) Ilıca Körfezi’nde yaygındır. Tüm bu özelliklerin dışında GB Pasifik Okyanusu kökenli olan ve Kızıldeniz kuzeyinde Akabe Körfezi’nde bulunan Coscinospira acicularis (Batsch) bu alanda yaşamını sürdüren tipik bir göçmen foraminifer olarak belirtilebilir. Coscinospira acicularis (Batsch) hem Akdeniz ve hem de Ege Denizi için ilk kayıtdır. Elde edilen bu bulguların dışında, çalışılan bölge için en önemli özellik, değinilen alanın güneyindeki Kuşadası Körfezi’nde deniz içi kaynağı çevresi ile, kuzey kesimde yer alan Karaburun Yarımadası KB kıyılarında bol miktarda gözlenen Amphistegina lobifera Larsen’ya Ilıca Körfezi’nde hiç rastlanılmamasıdır. Çalışma kapsamında rastlanılan renkli foraminifer kavkılarından bazı Peneroplis planatus (Fichtel ve Moll) kavkılarında Si, Mg ve Mo değerleri yüksek ölçülmüştür. Ancak bazı örnekleme noktalarındaki kavkılarda ise Tc, Pa, Ru ve Mo gibi nadir toprak elementlerine rastlanılmıştır.

Abstract

The hot water submarine spring which is located at a depth of 2.50 m on Yıldız Cape, Ilıca Cove (Cesme-Izmir) was investigated for its recent benthic foraminifer assemblage. 38 surface sediment samples have been collected on 3 transects. The Pacifi c Ocean and the Red Sea originated benthic foraminifers were abundantly observed. The identifi ed species are Nodopthalmidium antillarum (Cushman), Spiroloculina antillarum d’Orbigny, Triloculina fi chteliana d’Orbigny, Euthymonacha polita (Chapman), Coscinospira acicularis (Batsch), Peneroplis arietinus (Batsch), Amphisorus hemprichii Ehrenberg, Sorites orbiculus Ehrenberg, Cymbaloporetta plana (Cushman). Beside these species, Peneroplis arietinus (Batsch), Spiroloculina antillarum d’Orbigny, Triloculina cf. fi chteliana d’Orbigny and Cymbaloporetta plana (Cushman) which were recorded on the SW coasts of Antalya are also found in this region. Euthymonacha polita (Chapman) which was fi rst recorded in Gulf of Kuşadası is also abundant in Ilıca Cove. This observation shows a northward spread of this species. Coscinospira acicularis (Batsch) is a SW Pacifi c originated species which is also found in Gulf of Aqaba, north of Red Sea. It is a typical immigrant species inhabiting the Ilıca Cove. This is the fi rst record of this species both for the Mediteeranean and Aegean Sea. Amphistegina lobifera Larsen is abundantly found around the two submarine springs in Gulf of Kuşadası, which is located on the south of Ilıca Cove. It is also recorded on the NW coasts of Karaburun Peninsula which is north to the study area. However, Amphistegina lobifera Larsen is absent in Ilıca Cove, which constitutes the most important fi nding of this study. Si, Mg and Mo concentrations were found to be high in the tests of some of the colored Peneroplis planatus (Fichtel ve Moll) individuals. But, rare earth elements, such as, Tc, Pa, Ru and Mo were observed in tests obtained from some sampling points.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DİNÇER, F., NAZİK, A., ERYILMAZ, M., BAŞSARI, A., TAŞKIN, H., BİRCAN, C., KAYGUN, A., MERİÇ, E., AVŞAR, N., YOKEŞ, B., KAM, E., BARUT, F. İ. (2022). Ilıca koyu (Çeşme-İzmir) bentik foraminifer-ostracod toplulukları ile Pasifik Okyanusu ve Kızıldeniz kökenli göçmen foraminiferler ve anormal bireyler. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 145, 62–78. https://ajindex.com/articles/577780

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aitken, M.J., Michael, H.N., Betancourt, P.P. ve Warren, P.M., 1988, The Thera eruption: continuing discussion of the dating Archaeometry 30 (1): 165-181.
  2. Avşar, N. ve Meriç, E., 2001, Çeşme-Ilıca Koyu (İzmir) bölgesi güncel bentik foraminiferlerinin sistematik dağılımı. H. Ü. Yerbilimleri, 24: 13-22, Ankara. ______, ______, Çevik, M.G. ve Dinçer, F., 2009, Büyük Menderes Nehri önü (B Türkiye) kıta sahanlığı bölgesi güncel bentik foraminifer toplulukları. H. Ü. Yerbilimleri, 30 (2): 127- 144, Ankara.
  3. Babin, C. 1980. Elements of Palaeontology. John Wiley and Sons. Chichester. 446s. ISBN 0471 27577 8 (56 Bab) Barut, I.F., Erdoğan (Yüzbaşıoğlu) N. ve Başak, E., 2004, Hydrogeochemical evaluation of Western Anatolian mineralwaters. Environmental Geology, 45 (4), 494-503.
  4. Başkan, E. ve Canik, B., 1983, Türkiye Sıcak ve Mineralli Sular Haritası, Ege Bölgesi. MTA Enstitüsü Yayınları, No.189, 80 s., Ankara.
  5. Bignot, G., 1985. Elements of micropaleontology. London: Graham and Trotman Ltd., 217s. Breman, E., 1975, The distribution of ostracodes in the bottom sediments of the Adriatic Sea. Vrije Universiteit te Amsterdam, Krips Repro, Meppel, 165 s. Çağlar, K.Ö., 1946, Türkiye Maden Suları ve Kaplıcaları. Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü Yayınları,
  6. Seri B, No. 11, 791 s., Ankara.
  7. Çakmakoğlu, A. ve Bilgin, Z.R., 2006, Karaburun Yarımadası’nın Neojen öncesi stratigrafi si. Maden Tetkik ve Arama Dergisi (Türkçe), 132, 33-62,
  8. Ankara.
  9. Erişen, B., Akkuş, İ., Uygur, N. ve Koçak, A., 1996, Türkiye Jeotermal Envanteri. MTA Genel Müdürlüğü, 480 s., Ankara.
  10. Greaves, A.M., 2003, Miletos Bir Tarih. Çev: Çınar Öztürk. Homer Kitabevi, İstanbul.10-1l0. Guillaume, M.C., Peypouquet, J.P. ve Tetart, J., 1985, Quaternaire et actuel. Atlas des Ostracodes de France, Ed: H.J. Oertli. Bull. Centres Rech. Explor. Prod. Elf-Aquitaine. Mém.9, 337-377.
  11. Hartman, G. ve Puri, H., 1974, Summary of Neontological and Paleontological Classifi cation of Ostracod. Mitt. Hamburg Zool. Must. Inst., 20, 7-73.
  12. Hottinger, L., Halicz, E. ve Reiss, Z., 1993, Recent foraminifera from the Gulf of Aqaba, Red Sea. Slovenska Akademija Znanosti in Umetnosti, 179 p. (pl. 1-230),
  13. Ljubljana. Joachim, C. ve Langer, M.R. 2008, The 80 most common Ostracods from the Bay of Fetovaia Elba Island (Mediterranean Sea), Universität Bonn, 29p. Koukousioura O., Dimiza M.D. ve Triantaphyllou M.V., 2010, Alien foraminifers from Greek coastal areas (Aegean Sea, Eastern Mediterranean). Mediterranean Marine Science 11 (1), 155-172. Krausk