Dergiler / Maden Tetkik ve Arama Dergisi / 2015 / Cilt: 0 - Sayı: 151

BATI ANADOLU’DA GEÇ SENOZOYİK GENİŞLEME TEKTONİĞİ: MENDERES ÇEKİRDEK KOMPLEKSİNİN YÜZEYLEMESİ VE İLİŞKİLİ HAVZA OLUŞUMU

LATE CENOZOIC EXTENSIONAL TECTONICS IN WESTERN ANATOLIA: EXHUMATION OF THE MENDERES CORE COMPLEX AND ORMATION OF RELATED BASINS

Sayfa
49–109
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makale Menderes masifinin yüzeyleme mekanizmalarını ve üzerinde gelişen sedimanter havzaların gelişimini yeni bulgular ışığında tartışmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yeryuvarında genişlemeli tektoniğin etkisinde bulunan alanlardan biri olan Ege Bölgesi (Batı Anadolu, Ege Denizi ve Yunanistan), bu tür alanların tipik özelliği olan çekirdek komplekslerini içerir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makale Menderes masifinin yüzeyleme mekanizmalarını ve üzerinde gelişen sedimanter havzaların gelişimini yeni bulgular ışığında tartışmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Önerilen model, Oligosen Kale havzasının konumunu, Likya naplarının Datça--Kale Ana Ayrılma Fayı kuzey ve güney kesimlerinde farklı yönlere hareketini ve tüm Menderes masifinde baskın olarak görülen üst--KKD yönlü makaslamayı sorunsuz olarak açıklamaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Yeryuvarında genişlemeli tektoniğin etkisinde bulunan alanlardan biri olan Ege Bölgesi (Batı Anadolu, Ege Denizi ve Yunanistan), bu tür alanların tipik özelliği olan çekirdek komplekslerini içerir. Batı Anadolu'da bulunan Menderes masifi, Oligosen'de gelişmeye başlayan asimetrik çekirdek kompleksi olarak Erken Miyosen'de ilk yüzeylemesini ger-- çekleştirmiş ve sonrasında Orta Menderes masifi simetrik çekirdek kompleksi olarak tek-- rar yüzeylemiştir. Bu makale Menderes masifinin yüzeyleme mekanizmalarını ve üzerinde gelişen sedimanter havzaların gelişimini yeni bulgular ışığında tartışmaktadır. Önerilen model, Oligosen Kale havzasının konumunu, Likya naplarının Datça--Kale Ana Ayrılma Fayı kuzey ve güney kesimlerinde farklı yönlere hareketini ve tüm Menderes masifinde baskın olarak görülen üst--KKD yönlü makaslamayı sorunsuz olarak açıklamaktadır.

Abstract

The Aegean region (Western Anatolia, Aegean Sea and Greece) is one of the areas of the earth under the eflect of extensional tectonics and includes the typical features of core complexes in this type of region. The Menderes Massif in Western Anatolia was exhumed initially as an asymmetric core complex in the Early Miocene due to extension beginning in the Oligocene and then the central Menderes Massif was further exhumed as symmetric core complex. This article discusses the exhumation mechanisms of the Menderes Massif and development of surrounding sedimentary basins in light of new findings. The proposed model successfully explains, the location of the Oligocene Kale basin, diflerent movement directions of the Lycian nappes in northern and southern parts of the Datça—Kale Main Breakaway Fault and the top—to- the NNE directed shearing dominantly observed in the whole Menderes Massif.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

IŞIK, V., SEYİTOĞLU, G. (2022). BATI ANADOLU’DA GEÇ SENOZOYİK GENİŞLEME TEKTONİĞİ: MENDERES ÇEKİRDEK KOMPLEKSİNİN YÜZEYLEMESİ VE İLİŞKİLİ HAVZA OLUŞUMU. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 151, 49–109. https://ajindex.com/articles/577751

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Akçığ, Z. 1988. Batı Anadolu’nun yapısal sorunlarının gra— vite verileri ile irdelenmesi. Türkiye Jeoloji Bülte— ni, 31, 63—70. Akdeniz, N. 1980. Başlamış Formasyonu. Jeoloji Mühendisliği, 10, 39—47. Akgün, F., Akyol, E. 1999. Palynostratigraphy of the coal bearing Neogene deposits in Büyük Menderes gra— ben, western Anatolia. Geobios, 32, 367—383. Akgün, F., Sözbilir, H. 2001. palynostratigraphic appro— ach to the SW Anatolian molasse basin: Kale—Ta— vas molasse and Denizli molasse. Geodynamica Acta, 14,71—93. Akyol, E., Akgün, F. 2001. Response Seyitoğlu G. Sen S. 1999. “Discussion on Akgün F. Akyol E. 1999, Palynostratigraphy of the coal bearing Ne— ogene deposits in Büyük Menderes graben, wes— tern Anatolia. Geobios, 32,6:915. Geobios, 34, 109—1 12. Alçiçek, H. 2007. Denizli havzası (Sarayköy—Buldan bölge— si, GB Türkiye) Neojen çökellerinin sedimantolo— jik incelemesi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi.
  2. Alçiçek, H., Varol, B., Özkul, M. 2007. Sedimentary faci— es, depositional environments and palaeogeograp— hic evolution of the Neogene Denizli Basin of SW Anatolia, Turkey. Sedimentary Geology, 202, 596— 637. Altunel, E. 1996. Pamukkale travertenlerinin morfolojik özellikleri, yaşları ve neotektonik önemleri. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 118, 47—64. Armstrong, R.L. 1972. Low—angle (denudation) faults, hin— terland of the Sevier orogenic belt, eastern Nevada and western Utah. Geological Society of America Bulletin, 83, 1729—1754 Arpat, E., Bingöl, E. 1969. The rift system of the Western Turkey; thoughts on its development. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 73, 1—9. Ateş, A., Kearey, P., Tufan, S. 1999. New gravity and mag— netic anomaly maps of Turkey. Geophysical Journal International, 136, 499—502. Axen, G.]., Bartley,.M. 1997. Field test of rolling hinges: Existence, mechanical types and implications for extensional tectonics. Journal of Geophysical Re— search, 102, 20515—20537. Becker—Platen,.D. 1970. Lithostratigraphisce Untersuc— hungen im Kanozoikum Südwest— Anatoliens (Türkei). Beihefte zum geologischen Jahrbuch 97. Becker—Platen,.D. 1971. Stratigraphic division of the Ne— ogene and oldest Pleistocene in Southwest Anato— 1ia.Newsletters on Stratigraphy, 1—3, 19—22. Benda, L. 1971. Principles of the palynologic subdivision of the Turkish Neogene.Newsletters on Stratig— raphy 1—3, 23—26. Benda, L., Innocenti, F., Mazzuoli, R., Radicati, F., Stef— fens, P. 1974. Stratigraphic and radiometric data of the Neogene in Northwest TurkeyZeitschrift de