Dergiler / Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi / 2014 / Cilt: 16 - Sayı: Özel Sayı I

Çocuk Suçluluğu ve Gelişimsel (Risk-odaklı) Suç Önleme

Sayfa
217–226
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çocuk suçluluğu, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de ciddi boyutlarda kendini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çocuk suçluluğu, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de ciddi boyutlarda kendini göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çocuk suçluluğu, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de ciddi boyutlarda kendini göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Toplumumuzu derinden etkileyen böylesi bir sosyal sorunun sadece hukuk ve ceza adalet sistemi içerisinde ortaya koyulan uygulamalarla çözümlenmesi mümkün olmamaktadır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çocuk Suçluluğu · anti-sosyal davranış · erken müdahale

Özet

Çocuk suçluluğu, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de ciddi boyutlarda kendini göstermektedir. Toplumumuzu derinden etkileyen böylesi bir sosyal sorunun sadece hukuk ve ceza adalet sistemi içerisinde ortaya koyulan uygulamalarla çözümlenmesi mümkün olmamaktadır

Abstract

As in most countries, juvenile crime is at a striking level in Turkey. Such a deeply-rooted societal problem cannot be solved solely by means of criminal justice policy and interventions. Based on official crime statistics, this paper first presents data on the extent and nature of juvenile crime in Turkey. Second, based on recent criminological research findings in Turkey and the developed world, this paper discussed why policy makers should also focus on crime prevention strategies outside the criminal justice system in order to reduce juvenile crime more effectively. Finally, this paper focuses on “developmental (risk-focused) crime prevention”—a crime prevention paradigm which has been brought into the field of criminology from public health sector in the 1990s and since then has been increasingly adopted in several Western countries—and discuss the advantages of these programmes over other crime prevention strategies, especially criminal justice policy and interventions. Developmental (risk-focused) crime prevention strategies, a highly neglected area in Turkey, can interfere early in the life-course before the onset of serious delinquent behaviour through programmes designed to support children by targeting individual, family, school and community risk factors and prevent the accumulation of antisocial behaviour and associated negative effects over the life-course. Given that crime incurs considerable costs for both the individual and the society, early intervention programmes—if effective in reducing crime—will bring substantial benefits to the whole society

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TOPÇUOĞLU, T. (2022). Çocuk Suçluluğu ve Gelişimsel (Risk-odaklı) Suç Önleme. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: Özel Sayı I, 217–226. https://ajindex.com/articles/570995

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Ankara Üniversitesi Kriminoloji Enstitüsü. (1954). 1000 Mükerrir Suçlu Hakkında Kriminolojik Anket. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları N: 73. Ankara:
  2. Güzel Sanatlar Matbaası. Bal, H. (2007). "Toplumsal Eşitsizlik Temelinde Çocuk Suçluluğu (Isparta-Van Karşılaştırması)", Sosyoloji Dergisi, 17: 293-311.
  3. Bayındır, N., Özel, A., Köksal, E. (2007). "Çocuk Suçluluğunun Demografisi: Kütahya Şehri Örneği" Polis Bilimleri Dergisi 9(1-4): 95-108.
  4. Brand, S. ve Price, R. (2000). The Economic and Social Costs of Crime. Home Office Research Study No: 217. London: Home Office. Bronfenbrenner, U. (1979). The Ecology of Human Development: Experiments by Nature and Design. Cambridge, MA: Harvard University Press.
  5. Deater-Deckard, K., Dodge, K. A. ve Sorbring, E. (2005).“Cultural Differences in the Effects of Physical Punishment.” M. Rutter ve M. Tienda (Ed.) Ethnicity and Causal Mechanisms. Cambridge, NY: Cambridge University Press.
  6. Demir, N. Ö., Baran, A. G., Ulusoy, D. Türkiye’de Ergenlerin Arkadaş-Akran Grupları ile İlişkileri ve Sapmış Davranışlar: Ankara Örneklemi, Bilig/Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 2005; 32: 83-108. Devlet İstatistik Kurumu (DİE). (1998). Güvenlik Birimine Gelen/Getirilen Çocuk İstatistikleri (Seçilmiş 27 İl) 1997. Ankara: DİE. Devlet İstatistik Kurumu (DİE). (1999). Güvenlik Birimine Gelen/Getirilen Çocuk İstatistikleri (Seçilmiş 27 İl) 1998. Ankara: DİE. Devlet İstatistik Kurumu (DİE). (2001a). Güvenlik Birimine Gelen/Getirilen Çocuk İstatistikleri (Seçilmiş 27 İl) 1999. Ankara: DİE. Devlet İstatistik Kurumu (DİE). (2001b). Güvenlik Birimine Gelen veya Getirilen Çocuk İstatistikleri (Seçilmiş 27 İl) 2000.Ankara: DİE. Devlet İstatistik Kurumu (DİE). (2003). Güvenlik Birimine Gelen veya Getirilen Çocuk İstatistikleri (Seçilmiş 27 İl) 2001. Ankara: DİE. Devlet İstatistik Kurumu (DİE). (2004a). Güvenlik Birimine Gelen veya Getirilen Çocuk İstatistikleri (27 İl) 2002. Ankara: DİE. Devlet İstatistik Kurumu (DİE). (2004b). Güvenlik Birimine Gelen veya Getirilen Çocuk İstatistikleri (27 İl) 2003. Ankara: DİE. Devlet İstatistik Kurumu (DİE). (2005). Güvenlik Birimine Gelen veya Getirilen Çocuk İstatistikleri (27 İl) 2004. Ankara:
  7. DİE. Dönmezer, S. (1943). "Garp Memleketlerinde Çocuk ve İnkişafları". İş Mecmuası Çocuk Sayısı, 34: 96-126.
  8. Suçluluğunun Umumi Duyan, V. ve Duyan, G. Ç. (2007).
  9. Gençlerin Demografik Özellikleri, Aile İlişkileri ve Aile İşlevleri, Arkadaşlık İlişkileri, Okul Yaşamı ve Yoksulluğun Suç Davranışına Etkisi. Proje Sonu