Dergiler / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 35

Tefsir ve Şerh İlimlerinin Mukayesesi

Comparison of Exegesis (Tafsīr) and Annotation (Sharḥ) Sciences

Sayfa
1–28
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda her iki ilim dalının ortaya çıkışı ve gelişim süreci, anlama ve yorumlarda kullanılmak üzere ihdas edilip geliştirilen kavramlar, bilimsel parametreler için kullanılan malzeme ve takip edilen metotlar ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslâm tarihinde en çok yoruma tâbi tutulan iki kaynak Kur’ân ve Sünnet’tir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Her iki ilim dalı için kullanılan kavramlar ile bunların dindeki konumu, önemi ve gelişimi bakımından birtakım benzerlikler ve farklılıklar vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda her iki ilim dalının ortaya çıkışı ve gelişim süreci, anlama ve yorumlarda kullanılmak üzere ihdas edilip geliştirilen kavramlar, bilimsel parametreler için kullanılan malzeme ve takip edilen metotlar ele alınmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · tefsir · tevil

Özet

İslâm tarihinde en çok yoruma tâbi tutulan iki kaynak Kur’ân ve Sünnet’tir. Tarihî süreçte bu yorumları ifade etmek üzere Kur’ân için tefsir ilmi, hadisler için de zengin bir şerh edebiyatı oluşmuştur. Her iki ilim dalı için kullanılan kavramlar ile bunların dindeki konumu, önemi ve gelişimi bakımından birtakım benzerlikler ve farklılıklar vardır. Bu makalede Kur’ân ve Sünnet’in anlaşılmasını ve yorumlanmasını konu edinen tefsir ve şerh ilimleri için kullanılan kavramlar açıklanmış ve ana hatlarıyla genel bir değerlendirme yapılmıştır. Bu bağlamda her iki ilim dalının ortaya çıkışı ve gelişim süreci, anlama ve yorumlarda kullanılmak üzere ihdas edilip geliştirilen kavramlar, bilimsel parametreler için kullanılan malzeme ve takip edilen metotlar ele alınmıştır.

Abstract

The two sources that have been mostly interpreted in the history of Islam are the Qurʾān and Sunna. In the historical process, in order to express these interpretations, a scientific exegesis (tafsīr) for the Qurʾān and a rich literature of ḥadīth commentary (sharḥ) are produced. For both sciences, one notes some similarities and differences in terms of the concepts which are used and in terms of their position, their importance and their development in the framework of religion. In this article, a general evaluation has been made with the outlines of the concepts used for the tafsīr and commentary sciences that are the subject of understanding and interpretation of the Qurʾān and Sunna. In this context, we discuss the emergence and development process of both branches of science, the concepts created and developed for comprehension and interpretation, the materials used for scientific parameters and finally, the methods which are followed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞEKER, N., TOZ, R. (2022). Tefsir ve Şerh İlimlerinin Mukayesesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 35, 1–28. https://ajindex.com/articles/570011

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Abdülbâkî, M. Fuad. el-Mu’cemü’l-müfehres li elfâzi’l-Kur’âni’l-Kerim. Kahire: Dârü’l-kütübi’l-Mısriyye, 1364. Ahmed Yahya, İsmail “Mukaddime”. Suyutî. el-Luma’ fi esbâbi vurûdi’l-hadis. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 1404/1984. Ali el-Kārî, Ebü’l-Hasan Nûreddîn Ali b. Sultan Muhammed el-Herevî. Şerhu şerhi nuhbeti’l-fiker fî mustalatâti ehli’l-eser. Takdim: Abdülfettâh Ebû Gudde, thk. ve ta‘lîk: Muhammed Nizâr Temîm-Heysem Nizâr Temîm. Beyrut: Dârü’l-kalem ts. Âmidî, Seyfeddin. el-İhkâm fî usûli’l-ahkâm. nşr. İbrâhim el-Acûz. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 1405/1985.
  2. Aydınlı, Abdullah. Hadis Istılahları Sözlüğü, 8. Baskı. İstanbul: İFAV Yayınları, 2015. Aynî, Bedruddîn Ebû Muhammed. Umdetü’l-kârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî, 1-25. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 1421/2001.
  3. Barlas, Yılmaz. Kur’ân-ı Kerim’de Te’vil Kavramı ve İlgili Âyetler Bağlamında Tahlili. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi 2013.
  4. Bilgin, Recep. Bir Müfessirin Hadisçiliği: Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır Örneği. Ankara: Nobel Yayıncılık, 2019.
  5. Bilmen, Ömer Nasûhî. Tefsir Tarihi, Ankara: Diyanet İşleri Reisliği, 1974.
  6. Bolay, M. Naci. “Delâlet”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 9/119. İstanbul: TDV Yayınları, 1994.
  7. Cerrahoğlu, İsmail. Tefsir Tarihi (I-II). Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1988.
  8. Cerrahoğlu, İsmail. Tefsir Usûlü. 22. Baskı. Ankara: TDV Yayınları, 2012. Cürcânî, Ali b. Muhammed. et-Ta’rifât. Thk. İbrâhim el-Ebyârî. Beyrut: Dârü’r-reyyân li’t-türâs, 1403/1982.
  9. Çakan, İ. Lütfi. Hadis Edebiyâtı. 23. Baskı. İstanbul: İFAV Yayınları, 2019.
  10. Çalışkan, Necmettin. Habenneke ve Nüzûl Sıralı Tefsiri. İstanbul: Şule Yayınları, 2017.
  11. Demirci, Muhsin. Tefsir Usûlü. 17. Baskı. İstanbul: İFAV Yayınları, 2015.
  12. Derman, M. Uğur. “Ta’lik”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 39/507. İstanbul: TDV Yayınları, 2010.
  13. Dönmez, İbrahim Kâfi. “Beyân”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansik-lopedisi. 6/23-25. İstanbul: TDV Yayınları, 1992.
  14. Durmuş, İsmail. “Remiz”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 34/556-558. İstanbul: TDV Yayınları, 2007.
  15. Efendioğlu, Mehmet. “Şerh”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 38/559-560. İstanbul: TDV Yayınları, 2010.
  16. Erul, Bünyamin. Sahâbenin Sünnet Anlayışı. Ankara: TDV Yayınları, 2014. Fîrûzâbâdî. Kāmus Tercümesi. Beyrut: Dârür-risâle,1406/1986.
  17. Gelgeç, Sevim. “16/Nahl 44 Bağlamında Hz. Peygamber’in Tebyin Görevi”, Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi 15/1 (2015), 275 -299. Görmez, Mehmet. Gazali’de Sünnet, Hadis ve Yorum, 1. Ba