Dergiler / İstanbul Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yerbilimleri Dergisi / 2003 / Cilt: 16 - Sayı: 1

Çokal vadisindeki (Gelibolu) alüvyal zeminlerin sıvılaşma potansiyeli

Liquefaction potential of the alluvial soils in the Çokal valley (Gelibolu)

Sayfa
67–80
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada; Çokal vadisindeki alüvyal çökellerde sıvılaşma olayının oluşması için var olması gereken koşullar değerlendirilmiş ve çalışılan birim SK 36 kuyusu ve çevresinde 6,5-18m'lerde, SK 37 kuyusu ve çevresinde ise 3,5-7,5 ile 10-18m'ler arasındaki zeminlerin sıvılaşabilir zeminler olduğu ortaya konmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu incelemede Çokal Vadisinde (Kuzeybatı Türkiye), halen çökelimini sürdürmekte olan alüvyal çökellerin sıvılaşma potansiyeli değerlendirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çökel birim, 30 metre ile 300 metre arasında değişen genişlikteki Çokal vadisi boyunca, maksimum 30 metreye varan kalınlıklardadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada; Çokal vadisindeki alüvyal çökellerde sıvılaşma olayının oluşması için var olması gereken koşullar değerlendirilmiş ve çalışılan birim SK 36 kuyusu ve çevresinde 6,5-18m'lerde, SK 37 kuyusu ve çevresinde ise 3,5-7,5 ile 10-18m'ler arasındaki zeminlerin sıvılaşabilir zeminler olduğu ortaya konmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu incelemede Çokal Vadisinde (Kuzeybatı Türkiye), halen çökelimini sürdürmekte olan alüvyal çökellerin sıvılaşma potansiyeli değerlendirilmiştir. Bu çökel birim, 30 metre ile 300 metre arasında değişen genişlikteki Çokal vadisi boyunca, maksimum 30 metreye varan kalınlıklardadır. Çalışma sırasında, DSİ tarafından açılan kuyulardan alınan numuneler üzerinde yapılan deneylerden, dane çapı dağılımları ortaya konmuştur. Vadideki yeraltısuyu seviyesi, kuru dönemlerde yüzeyden 4m derinliktedir. Yağışlı mevsimlerde ise, yeraltısuyu yüzeylenmektedir. Çokal vadisi Kuzey Anadolu fayının batı uzantısı olan Ganos fayına 1.5 km mesafededir. Bu yakın mesafeden dolayı, bir deprem sonrası gelişecek olan yer ivmeleri yüksek olacaktır. Elde edilen SPT sonuçları; sıvılaşma potansiyelinin belirlenmesinde kullanılan, yer ivmesi - SPT değerleri - derinlik ilişkisini gözeten abaklara konarak değerlendirilmiştir. Çalışma alanı için elde edilen veriler, daha önce sıvılaşmış zeminlerin özellikleri ile mukayese edilmiştir. Araştırmada; Çokal vadisindeki alüvyal çökellerde sıvılaşma olayının oluşması için var olması gereken koşullar değerlendirilmiş ve çalışılan birim SK 36 kuyusu ve çevresinde 6,5-18m'lerde, SK 37 kuyusu ve çevresinde ise 3,5-7,5 ile 10-18m'ler arasındaki zeminlerin sıvılaşabilir zeminler olduğu ortaya konmuştur.

Abstract

In this study, the contemporaneous alluvial deposit was studied for its liquefaction potential in the Çokal valley (NW Turkey). This deposit has a maximum thickness of 30 m in the Çokal valley with a width of between 3Q-300m. The grain size distributions of the samples, taken from boreholes drilled by General Directorate of State tiydfaulic Works, have been determined. In the valley, the ground water level is observed at -4 m in the arid seasons, but rises to the surface after the rainy seasons. The valley is 1.5 km away from the western extension of the North Anatolian Fault (NAF), called Ganos Fault. It is certain that the ground acceleration will be very high if any earthquake occurs in this segment of the NAF because of its proximity to the investigation area. The liquefaction potential was evaluated by examining the relationship between SPT, depth and ground acceleration values. Lastly, conditions that may cause liquefaction were discussed and it is suggested that the soil between depths of 6,5-18m around the borehole SK36 and the depth 3,5-7,5 and 10-18m around the borehole SK37 have a substantial risk of liquefaction.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜNDÜL, Ö., GÜRPINAR, O. (2022). Çokal vadisindeki (Gelibolu) alüvyal zeminlerin sıvılaşma potansiyeli. İstanbul Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yerbilimleri Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 1, 67–80. https://ajindex.com/articles/554150

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Anon, (1971); Supplement for Design Standard for Port and Harbour Structures, Japan Port and Harbour Association. Boğaziçi Üniversitesi; Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü http://www.koeri.boun.edu.tr/scripts/sondepremler.asp
  2. Doust, H. ve Arıkan, Y., (1974); The Geology of the Thrace Basin. 2nd Biannual Petroleum Congress of Turkey, Ankara, 119-131. DSİ, (2000); Çanakkale Gelibolu-Gökbüet Projesi Sıvılaşma Raporu. MTA Jeoloji Etütleri Dairesi (1998); 1/100 000 Ölçekli Açınsama Nitelikli Türkiye Jeoloji Haritaları, MTA Genel Müdürlüğü Jeoloji Etütleri Dairesi Yayınları,
  3. Ankara.
  4. Sakınç, M., Yaltırak, C. and Oktay, F.Y., (1999); Paleogeological Evolution of the Thrace Neogene Basin and the Tethys-Paratethys Relations at Northwestern Turkey (Thrace). Paleogeography, Paleoclimatology, Paleocology, 153, 17-40.
  5. Saltık, O., (1974); Şarköy-Mürefte Sahaları Jeolojisi ve Petrol Olanakları: TPAO Arama Grubu Rap. No:879, 24s. Şengör, A.M.C., (1979); The North Anatolian Transform Fault: Its Age, Offset and Tectonic Significance: Journal of the Geological Society of London. V.136, pp.269-282.
  6. Şentürk, K. ve Okay, A. İ., (1984); Blueschists Discovered East of Saros Bay in Thrace. MTA Foreign Edition, number 97/98:72-75
  7. Tüysüz, O., Barka, A. ve Yiğitbaş E., (1998); Geology of the Saros Graben and its implications for the Evolution of the North Anatolian Fault in the Ganos-Saros region, Northwest Turkey, Tectonophysics, 293, 105-126.
  8. Ulusay, R., (2000);
  9. Zemin Sıvılaşması, Mavi Gezegen, Sayı:2, s.47-56.
  10. Ulusay, R., Aydan, Ö., Kumsar, H., Sönmez, H., Tuncay, E., (2000); Türkiye'de Son Depremlerde Görülen Sıvılaşma Olgusu ve Batı Anadolu'da Sıvılaşma Potansiyeline Genel Bir Bakış, Batı Anadolu'nun Depremselliği Sempozyumu, s.323-336.
  11. Ünay, E. and De Brujin N, H., (1984); On Some Neogene Rodent Assemblages From Both Sides of the Dardanelles, Turkey: Newsletter in Stratigraphy,13, 119-132.
  12. Ündül, Ö., (2001); Çokal Baraj Yeri ve Göl Alanının (Gelibolu) Jeomühendislik İncelemesi, İ.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 91s. Yaltırak, C., (1995); Gaziköy-Mürefte (Tekirdağ) Arasının Sedimenter ve Tektonik Özellikleri. TPJD Bülteni, C.6/1 Temmuz, 93-112.
  13. Yaltırak, C., (1996); Ganos Fay Sistemi'nin Tektonik Tarihi. TPJD Bülteni, Cilt 8, Sayı 1, 137-150.