Dergiler / İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Mecmuası / 2003 / Cilt: 66 - Sayı: 2

Yeni tanı konmuş sistemik hipertansiyonlu hastalarda mikroalbüminüri ve QT dispersiyonu

Microalbuminuria and QT dispersion in patients with newly diagnosed systemic hypertension

Sayfa
96–100
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

MA+ ve MA- gruplarda düzeltilmiş QT (dQT) dispersiyonu (sırasıyla 62.1±23.9 ms ve 55.8±19 ms) kontrollere (29.2±10.6 ms) göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hipertansif hastalarda mikroalbüminüri (MA), sol ventrikül hipertrofisi (S VH), artmış kardiyovasküler morbidite ve mortalite ile ilişkilidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hipertansiyonda QT dispersiyonunun normal populasyona göre daha yüksek oranda olduğu gösterilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:MA+ ve MA- gruplarda düzeltilmiş QT (dQT) dispersiyonu (sırasıyla 62.1±23.9 ms ve 55.8±19 ms) kontrollere (29.2±10.6 ms) göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Hipertansif hastalarda mikroalbüminüri (MA), sol ventrikül hipertrofisi (S VH), artmış kardiyovasküler morbidite ve mortalite ile ilişkilidir. Hipertansiyonda QT dispersiyonunun normal populasyona göre daha yüksek oranda olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı hipertansif hastalarda MA ile QT dispersiyonu arasında bir ilişkinin olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmaya daha önce tedavi almamış yeni tanı konmuş ardısıra gelen 81 hipertansif hasta ve 33 (15 kadın, 18 erkek, ortalama yaş: 46.2±11.1 yıl) sağlıklı kontrol alındı. Hipertansif hastalar 19 MA pozitif (MA+) (8 kadın, 11 erkek, ortalama yaş: 51.5±9.3 yıl) ve 62 MA negatif (MA-) (29 kadın, 33 erkek, ortalama yaş: 50.2±9.8 yıl) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Tüm hastalara 12 derivasyonlu elektrokardiyografi, ekokardiyografi, üç kez 24 saatlik idrarda MA tayini ve rutin biyokimyasal testler yapıldı. MA+ ve MA- gruplarda düzeltilmiş QT (dQT) dispersiyonu (sırasıyla 62.1±23.9 ms ve 55.8±19 ms) kontrollere (29.2±10.6 ms) göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p

Abstract

Microalbuminuria and QT dispersion in patients with newly diagnosed systemic hypertension. Microalbuminuria (MA) and left ventricular hypertrophy (LVH) are associated with incre-ased cardiovascular morbidity and mortality in hypertensive patients. It has been shown to be increased QT dispersion in hypertension. The aim of our study was to examine if there was any association between MA and QT dispersion in hypertensive patients. Eighty-one consecu-tive newly diagnosed hypertensive patients and 33 healthy controls (15 female, 18 male, mean age: 46.2±11.1 yr) were enrolled in the study. Patients with hypertension were divided into two groups: nine-teen patients in MA positive (MA+) group (8 female and 11 male, mean age: 51.9±9.3 yr) and 62 patients in MA negative (MA-) group (29 female and 33 male, mean age: 50.2+9.8 yr). Echocardiography, 12-lead electrocardiography, three times albumin analysis in 24-hours urine and rutin biochemical tests were performed to all the patients. Corrected QT (QTc) dispersion in MA+ (62.1±23.9 ms) and in MA- (55.8+19 m) groups was significantly higher than controls (29.2±10.6 ms) (p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SEZER, K., GEN, R., ÇAMSARI, A., YAZAR, A., ULU, O., KIYKIM, A. A. (2022). Yeni tanı konmuş sistemik hipertansiyonlu hastalarda mikroalbüminüri ve QT dispersiyonu. İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Mecmuası, Cilt: 66 - Sayı: 2, 96–100. https://ajindex.com/articles/553703

Kaynakça (12)

  1. Bazett HC. An analysis of the time relations of electrocardiograms. Heart 7: 353 (1920)
  2. Bianchi S, Bigazzi R, Campese MV. Microalbuminuria in essential hypertension: significance, pathophysiology, and therapeutic implications. Am J Kidney Dis 34: 973 (1999)
  3. Cirillo M, Senigalliesi L, Laurenzi M, Alfieri R, Stamler J, Stamler R, Panarelli W, De Santo NG. Microalbuminuria in nondiabetic adults. Arch Intern Med 158: 1933 (1998)
  4. Hartland A, Gosling P. Microalbuminuria: yet another cardiovascular risk factor? Ann Clin Biochem 36: 700 (1999)
  5. Hypertension prevalence and the status of awareness, treatment and control in the United States. final report of the Sub-committee on Definition and Prevalence of the 1984 Joint National Committee. Hypertension 7: 457 (1985)
  6. Ichkhan K, Molnar J, Somberg J. Relation of left ventricular mass and QT dispersion in patients with systemic hypertension. Am J Cardiol 79: 508 (1997)
  7. Kuo C-S, Munakata K, Reddy CP, Surawicz B. Characteristics and possible mechanism of ventricular arrhythmia dependent on the dispersion of action potential duration. Circulation 67: 1356 (1983)
  8. Mogensen CE, Vestbo E, Poulsen PL, Christiansen C, Damsgaard EM, Eiskjaer H, Froland A, Hansen KW, Nielsen S, Pedersen MM. Microalbuminuria and potential confounders. A review and some observations on variability of urinary albumin excretion. Diabetes Care 18: 572 (1995)
  9. Okin PM, Devereux RB, Howard BV, Fabsitz RR, Lee ET, Welty TK. Assessment of QT interval and QT dispersion for prediction of all-cause and cardiovascular mortality in American Indians: The Strong Heart Study. Circulation 101: 61 (2000)
  10. Palatini P, Graniero GR, Canali C, Santonastaso M,Mos L, Picolo D, D’ Este D, Berton G, Zonata G, De Venuta G, et al. Relationship between albumin excretion rate, ambulatory blood pressure and left ventricular hypertrophy in mild hypertension. J Hypertens 13: 1796 (1995)
  11. Palatini P, Graniero GR, Mormino P, Mattarei M, Sanzuol F, Cignacco GB, Gregori S, Garavelli G, Pegoraro F, Maraglino G, Bortolazzi A, et al. Prevalence and clinical correlates of microalbuminuria in stage I hypertension. Results from Hypertension and Ambulatory Recording Venetia Study (HARVEST Study). Am J Hypertens 9: 334 (1996)
  12. Perkiömaki JS, Ikaheimo MJ, Pikkujamsa SM, Rantala A, Lilja M, Kesaniemi YA, Huikuri HV. Dispersion of the QT interval and autonomic modulation of heart rate in hypertensive men with and without left ventricular hypertrophy.