Dergiler / İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 2009 - Sayı: 37

Toplumsal kültürel zaman mekan algısının anlatı inşasındaki yeri ve örnek film incelemeleri

The place of cultural place time perception in narration construction and sample examinations

Sayfa
88–108
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türk Sinemasının Görsel ve işitsel kodlarını belirleyen kültürel ve toplumsal yapıyı çözümleyerek, özgün bir sinemasal anlatı formu geliştirilmesini öneren çalışmanın en önemli dayanak noktası günümüz sinemasında yapılan farklı anlatı denemeleridir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, toplumsal hayatın kurucu öğesi olan zaman mekân algısının, genelde anlatıları özelde ise sinemasal anlatıda yarattığı farklılıkları incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, dramatik yapının oturmasına engel olarak görülen oynak zaman mekân anlayışı, sözlü kültüre dayalı olay örgüsü, meddaha dayalı anlatıcı geleneği gibi anlatısal formların bir engel olmaktan çok özgün bir anlatı yapısı oluşturmak için yarattığı potansiyeli tartışmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Türk Sinemasının Görsel ve işitsel kodlarını belirleyen kültürel ve toplumsal yapıyı çözümleyerek, özgün bir sinemasal anlatı formu geliştirilmesini öneren çalışmanın en önemli dayanak noktası günümüz sinemasında yapılan farklı anlatı denemeleridir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, toplumsal hayatın kurucu öğesi olan zaman mekân algısının, genelde anlatıları özelde ise sinemasal anlatıda yarattığı farklılıkları incelemektir. Modern toplumlara özgü rasyonel zaman mekân algısı, ilerleme anlayışı, neden sonuç ilişkisi üzerine kurulu dramatik yapıyı oluşturmuştur. Bizimki gibi modernleşme deneyimi yaşamamış ülkelerde ise rasyonel zaman mekân algısı olmadığı için bunun yansıması olarak dramatik yapıda oturmamıştır. Bu çalışma, dramatik yapının oturmasına engel olarak görülen oynak zaman mekân anlayışı, sözlü kültüre dayalı olay örgüsü, meddaha dayalı anlatıcı geleneği gibi anlatısal formların bir engel olmaktan çok özgün bir anlatı yapısı oluşturmak için yarattığı potansiyeli tartışmaktır. Bu nedenle, Yeşilçam Sineması ve onu takip eden filmler ile günümüz sineması karşılaştırması yapılarak, örnek filmler üzerinden zaman mekân çözümlemesi yapılacaktır. Cenneti Beklerken ve Yumurta, toplumsal zaman mekân algımızı, bir engel olmaktan çok, zenginlik olarak kullanan ve özgün bir anlatı dili oluşturan iyi örnekler olması bakımından çalışmanın örnek filmleri olarak seçilmiştir. Bu çalışma, Türk Sinemasına Dramatik Yapı perspektifinden bakan çalışmaların aksine farklı bir perspektifle bakmayı önerir. Türk Sinemasının Görsel ve işitsel kodlarını belirleyen kültürel ve toplumsal yapıyı çözümleyerek, özgün bir sinemasal anlatı formu geliştirilmesini öneren çalışmanın en önemli dayanak noktası günümüz sinemasında yapılan farklı anlatı denemeleridir.

Abstract

The purpose of this study is to analyze the differences brought about by the sense of time-space, a founding element in social life, in narratives, in general, and in cinematic narrative in particular. A rational sense of time-space, which is unique to modern societies, has generated the dramatic structure based on the idea of progress and causation. In those countries that have not undergone a modernization process, as is the case for Turkey, the dramatic structure is not well-established owing to a preceding lack of a rational sense of time-space. Therefore, a comparison will be made between Yeşilçam cinema as well as subsequent films and modern cinema. In addition, an analysis of time- space will be conducted through case films. Cenneti Beklerken and Yumurta have been selected for the case films of the present study. This study suggests a different perspective on Turkish cinema than studies from the perspective of Dramatic Structure. The study, whose most important reference point is the different trials of narrative in modern cinema, recommends developing a distinctive form of cinema narrative through an analysis of the cultural and social structure which defines the Visual and audio codes of Turkish cinema.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZÇINAR, M. (2022). Toplumsal kültürel zaman mekan algısının anlatı inşasındaki yeri ve örnek film incelemeleri. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Cilt: 2009 - Sayı: 37, 88–108. https://ajindex.com/articles/553556

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Adanır, O (2007).Kültür Politika Sinema. İstanbul: +1 Yayınları.
  2. Akbulut, H.(2005). Nuri Bilge Ceylan Sinemasını Okumak: Anlatı Zaman Mekân. İstanbul:Bağlam Yayıncılık. Akbulut, H. (2008). Kadına Melodram Yakışır: Türk Melodram Sinemasında kadın İmgeleri. İstanbul:
  3. Bağlam Yayıncılık. Aristotoles (1993). Poetika. İsmail Tunalı (Translated by). İstanbul: Remzi Kitabevi.(Original Book Published in 1966). Ayvazoğlu,B.(2002).
  4. Aşk Estetiği, İstanbul:
  5. Ötüken Yayınları.
  6. Berger, J. (1986).Görme Biçimleri. Yurdanur Salman (Translated by) İstanbul: Metis Yayınları. Orginal Book Published in 1972).
  7. Bergson, H.(2007). Madde ve Bellek: Beden Tin İlişkisi Üzerine Bir Deneme. Işık Ergüden (Translated by) Ankara: Dost Kitabevi Yayınları. (Original Book Published in 1911).
  8. Borst, A.(1997). Computus:Avrupa Tarihinde Zaman ve Sayı. Zehra Aksu Yılmazer. Translated by) Ankara:Dost Kitabevi. (Orginal Book Published in 1994).
  9. Büker, S, Akbulut. H (2009) Yumurta: Ruha Yolculuk. Ankara:
  10. Dipnot Yayınları.
  11. Debord, G.(1996). Gösteri Toplumu. Ayşen Ekmekçi. (Translated by) Okşan Taşkent. İstanbul:Ayrıntı Yayınları. (Original book Published in 1967).
  12. Deleuze, G.(2004). Cinema 1: The Movement İmage. Trans. H.Tomlinson; B. Haberjam, Reprinted.London, New York: The Athlone Press.
  13. Deleuze, G.(2000). Cinema 2: The Time Image. Translated: H. Tomlison; R. Galeta. london: The Athlone Press. Elias,N.(2000).Zaman Üzerine.Veysel Atayman. (Translated by). İstanbul:Ayrıntı Yayınları. (Original Book Published in 1970).
  14. Foucault, F.(2000). Hapishanenin Doğuşu. Mehmet Ali Kılıçbay. Ankara:İmge Yayınları. (Original Book Published in 1975). (Translated by). Florenski, P.(2001).Tersten Perspektif. Yeşim Tükel.(Translated by). İstanbul:Metis Yayınları. (Original Book Published in 1937).
  15. Gombrich, E.H.(1976). Sanatın Öyküsü. Bedrettin Cömert. (Trnaslated by).Ankara:Remzi Kitabevi. (Original Book Published in 1950).
  16. Harvey, D. (2003). Postmodernliğin Durumu. Sungur Savran. (Trnaslated by). İstanbul: Metis Yayınları. (original Book Published in 1989). Kayalı,K.(2006). Yönetmenler Çerçevesinde Türk Sineması. Ankara:Deniz Yayınevi.
  17. Kolker, R.P. (1999) Film Form and Culture. Mc Graw-Hill. Boston. Koselleck, R.(2007). İlerleme. Mustafa Özdemir. (Translated by). Ankara: Dost Yayınları. (Original Book Published in 2004).
  18. Lefebvre, H& Regulier, K. (2005) Gündelik Hayat ve Ritmleri. Elçin Gen. (Translated by). Birikim Dergisi, 191. 79-85.
  19. Ong, W.J.(1999) Sözlü ve Yazılı Kültür. Sema Postacıoğlu. (Translated by). İsta