Dergiler / İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi / 2007 / Cilt: 2007 - Sayı: 30

Üniversite-Şehir Etkileşimi Sürecinde Kurumsal Sosyal Sorumluluk Projeleri: Evde Çocuk Bakan Kadınların Eğitimi Projesi Örneği

The Corporate Social Responsibility Projects in the Interaction Process of the City and University: The Training Project of Babysitters Working at Home

Sayfa
141–153
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Eğitim programı tamamlandıktan sonra araştırmacılar katılımcılarla görüşmeler gerçekleştirmiş ve betimsel analiz yöntemiyle sonuçlar değerlendirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma halkla ilişkilerde yeni bir anlayışın ürünü olarak kurumsal sosyal sorumluluk ve bu doğrultuda hazırlanan evde çocuk bakan kadınların eğitimi ile ilgilidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Günümüz toplumunun en önemli problemlerden biri de kadının iş hayatındaki verimini yakından etkileyen ve toplumların geleceğini şekillendireceğini düşündüğümüz çocukların günlük bakımları ile ilgilidir.
💡
Sonuç & Katkı:Eğitim programı tamamlandıktan sonra araştırmacılar katılımcılarla görüşmeler gerçekleştirmiş ve betimsel analiz yöntemiyle sonuçlar değerlendirilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma halkla ilişkilerde yeni bir anlayışın ürünü olarak kurumsal sosyal sorumluluk ve bu doğrultuda hazırlanan evde çocuk bakan kadınların eğitimi ile ilgilidir. İş yaşamında firmalar ve üniversiteler gibi, kurumlar içinde bulundukları çevrenin ve toplumun eğitim, sağlık, sosyo-ekonomik statü, yaşam standartları vb. konularda gelişmesinden sorumludurlar. Bu sebeple kurumlar, içinde bulundukları toplumun sorunlarını bilmeli ve bu sorunları çözme adına kaynaklarını kullanmalıdırlar. Günümüz toplumunun en önemli problemlerden biri de kadının iş hayatındaki verimini yakından etkileyen ve toplumların geleceğini şekillendireceğini düşündüğümüz çocukların günlük bakımları ile ilgilidir. Çocukların özellikle 0-6 yaş dönemi içersinde fiziksel, sosyal, psikolojik ihtiyaçlarını gidermeleri sağlıklı bir kişilik gelişiminin anahtarıdır. Bu noktada, böylesine önemli bir dönemde özellikle iş yaşamında yer alan kadının çocuğunu ya da çocuklarını emanet ettiği bakıcı kadınların bu yönde donanımlı olması gerekir. Bilindiği üzere evde çocuk bakıcılığı yapan kadınların çoğunun bu konu ile ilgili almış oldukları profesyonel bir eğitim bulunmamaktadır. Bu kadınların birçoğu çocuk gelişimi, beslenme, hijyen, iletişim ve cinsel eğitim gibi konularda belirli bir bilgi birikimine sahip değildirler. Bu gerçekten yola çıkarak bu proje kapsamında, toplamda 57 kişinin katıldığı 2 eğitim programı düzenlenmiştir. Eğitim programı tamamlandıktan sonra araştırmacılar katılımcılarla görüşmeler gerçekleştirmiş ve betimsel analiz yöntemiyle sonuçlar değerlendirilmiştir.

Abstract

This study is about the new concept of public relations is corporate social responsibility and training project of babysitters working at home. Business firms, many other corporations and especially universities are responsible for the development of their environment in terms of education, health, socio economic status, standards of living .etc. Because of that corporations are supposed to aware of the problems in society and they have to use their sources to solve these problems. One of the most important problems is related to children’s daily care in our society. Especially between the ages of 0-6, physical, social and psychological satisfaction of needs is the key factor for the personality development. As it is known, today in our society the daily care service is given by the women have no professional education. Most of these women working at home for daily care of the children are no specific information concerning the children development, nutrition, hygiene, communication, sexual education of the child, first aid techniques etc. Due to the fact that in this project, 2 training programs were organized and 57 women were trained. After completion of training program, the researchers interviewed with the participants and the results were analyzed in terms of descriptive analysis.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜNLÜ, S., TUNA, Y., UZOĞLU, S. B. (2022). Üniversite-Şehir Etkileşimi Sürecinde Kurumsal Sosyal Sorumluluk Projeleri: Evde Çocuk Bakan Kadınların Eğitimi Projesi Örneği. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Cilt: 2007 - Sayı: 30, 141–153. https://ajindex.com/articles/652093

Kaynakça (12)

  1. Argüden, Y. (2007) Kurumsal Sosyal Sorumluluk. Haziran 5, 2007, http://www.girisimciliknetwork.gen.tr/makale2s3.html
  2. Davıs, K; Blomstrom, R., L. (1966).
  3. Business And Its Environment., New York: Mcgraw-Hill Book Company Goodpaster, K. E. (1989). Note on The Corporation As Moral Environment. Kenneth R. Andrew (Edited by) Ethics in Practice. Boston: Horward B.S. İşbir, F. (1998). Kurumsal Sosyal Sorumluluk Ne Değildir? Ocak12, 2008, http://www.ida.org.tr/urun/File/Kurumsal_Sosyal_Sorumluluk_Ne_Degildir_Figen_ISBIR.pdf
  4. Kilimci, A. (1999). Yaşam İçinde Çocukla İletişim. İletişim Ortamlarında Çocuk Birey Sempozyumu Bil-diriler Kitabı. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları No.1172. 13-15 Nisan 1999.
  5. Kotler, P. and Lee, N. (2006). Kurumsal Sosyal Sorumluluk. İstanbul: MediaCat Yayınları. L’Etang, J. and Pieczka,.M. (2002). Halkla İlişkilerde Eleştirel Yaklaşımlar. Gülcan Işık, Derya Terlan, Sema Yıldırım Becerikli, Ayşe Elif Emre Kaya, Serra Pehlivan (Çeviren). Ankara: Vadi Yayınları. (Orijinal kitabın basım yılı 1996).
  6. Newman, B. and Newman P. (1995). Development Through Life A Psycholocial Approach. 6. Ed. Ohio State: ITP. Orçan, M. (2007). Yoksullukla Mücadelede Kurumsal Sosyal Sorumluluk Kampanyaları. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, c.9, s.2, 27-39.
  7. Öcel, N. (2002). İletişim ve Çocuk İletişim Ortamlarında Çocuk Reklam ve Etkileşimi. İstanbul; İstanbul Üniversitesi Yayınları No: 15. Theaker, A. (2006). Halkla İlişkilerin El Kitabı. İstanbul:
  8. MediaCat Yayınları.
  9. Varış, F. (1996). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara:
  10. Alkım Yayıncılık Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  11. Seçkin Yayınları.
  12. Yönet, E. (2005). Kurumsal Sosyal Sorumluluk Anlayışında Son Dönemeç: Stratejik Sorumluluk. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c.8, s.13,.239-264.