Dergiler / İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 51

DİN, JUNG VE SİNEMA ÇALIŞMALARI AÇISINDAN, JEKYLL VE NEFS/GÖLGE

JEKYLL AND NAFS/SHADOW IN THE CONTEXT OF RELIGION, JUNG AND FILM STUDIES

Sayfa
123–141
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonraki bölümde insandaki kötülük potansiyelinin Carl Jung tarafından psikanalitik teoride nasıl tanımlandığı ortaya konmuş ve Jekyll/Hyde sunduğu çatışma bu kez Jung'un gölge arketipi açısından incelenmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hyde öyküsü, Rouben Mamoulian'ın 1937 yapımı Dr.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hyde filmi üzerinden tartışmaya açılacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonraki bölümde insandaki kötülük potansiyelinin Carl Jung tarafından psikanalitik teoride nasıl tanımlandığı ortaya konmuş ve Jekyll/Hyde sunduğu çatışma bu kez Jung'un gölge arketipi açısından incelenmiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, Dr. Jekyll ve Mr. Hyde öyküsü, Rouben Mamoulian'ın 1937 yapımı Dr. Jekyll ve Mr. Hyde filmi üzerinden tartışmaya açılacaktır. Jekyll'ın kendi içinden Hyde olarak yeni bir karakter oluşturması, filmin ana fikridir ve bu fikir insanın içindeki iyilik ve kötülük çatışmasını görünür kılan felsefi bir meseleye işaret etmektedir. Mamoulian, filmde Hyde karakterini aynı zamanda ilkel insan metaforu ile birleştirmekte ve insanın içindeki kötülük potansiyelini, insanın ilkel ihtiyaçlarının bastırılmasının sonuçları üzerinden izleyici ile paylaşmaktadır. Mamoulian'ın bu yorumu insanın manevi yönü ile beşer yönü arasındaki çatışmaya işaret etmektedir ve farklı disiplinlerin ışığı altında yorumlanabilecek bir bakış açısı sunmaktadır. Bu açıdan bu çalışmada, öncelikli olarak filmi oluşturan ve Mamoulian'ın ortaya koymaya çalıştığı fikri destekleyen düşünsel arka plan ve bu arka planın karakterleri nasıl şekillendirdiği ele alınmıştır. Ardından bu düşünsel arka planın sınırları genişletilerek filmin tasavvuf ve psikanaliz açısından okunmasının imkânı araştırılmıştır. Bu açıdan öncelikli olarak tasavvuf açısından, terbiye edilmediği sürece insanın karanlık ve beşeri yönünü temsil eden nefsin, Hyde karakteri ile ilişkisi ve nefsin insanda nasıl bir çatışmaya yol açtığı sorgulanmıştır. Sonraki bölümde insandaki kötülük potansiyelinin Carl Jung tarafından psikanalitik teoride nasıl tanımlandığı ortaya konmuş ve Jekyll/Hyde sunduğu çatışma bu kez Jung'un gölge arketipi açısından incelenmiştir

Abstract

This work examines the story of Dr. Jekyll and Mr. Hyde through an analysis of the film of Rouben Mamoulian’s, Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1937). The main theme of the film is Jekyll’s creation of a new character, Hyde, from himself. This theme raises a philosophical question regarding the battle between good and evil. Mamoulian associates the character of Hyde with the metaphor of the primitive man; he explores the potential of evil in man as a consequence of the repression of his primitive needs. Mamoulian’s interpretation points to a conflict between the spiritual and material aspects of man. As such, it presents a perspective which can be interpreted by different disciplines. In this regard, this work examines the context which produces and supports both the film and Mamoulian’s theme. It examines how this context shapes the characters. Further, this context is explored as a possible means of reading the film through Sufism and psychoanalysis. In Sufism it is the nafs, when it is not properly tamed, which represents the dark and material aspect of the human. In this respect, this work first investigates the relationship of the nafs with the character Hyde, and the nature of the conflict created by the nafs. Following this, the work outlines Carl Jung’s definition for the potential of evil in psychoanalytic theory and explores the conflict of Jekyll/Hyde by considering the shadow archetype of Jung

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZTÜRK, R. (2022). DİN, JUNG VE SİNEMA ÇALIŞMALARI AÇISINDAN, JEKYLL VE NEFS/GÖLGE. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 51, 123–141. https://ajindex.com/articles/553457

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Aksöz, T. (2015). İnsan Benliğinin Arınması. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17(31), 81-101.
  2. Alsford, M. (2006). Heroes and Villains. London ve Texas: Baylor University Press.
  3. Aşkar, M. (1998). TC Kültür Bakanlığı Kültür Eserleri. Ankara:
  4. TC Kültür Bakanlığı Yayınları.
  5. Ateş, S. (1974). İşari Tefsir Okulu. Ankara: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi. Augustine, S. (2002). The Confessions of St. Augustine (A. C. Outler, (Trans.). Mineola, New York: Dover Thrift Editions. (Original work published 1955).
  6. Bleeckere, S. D. (1997). The Religious Dimension of Cinematic Consciousness in Postmodern Culture. In J. R. May (Ed.), New Image of Religious Film (95-110).
  7. Franklin, Wisconsin: Sheed&Ward. Bloom, A. B. (2010). The Literary Monster on Film: Five Nineteenth Century British Novels and Their Cinematic Adaptations, North Carolina: Mc Farland & Company Inc. Publishers.
  8. Boyer, P. S., Clark, C. E., Hawley, S. M., Kett, J. F., Rieser, A., Salibury, N., Sitkoff, H., Woloch, N. (2010). The Enduring Vision: A History of the American People, Volume 2: Since 1865. Boston, MA: Cengage Learning. Brode, D. (2015).
  9. Fantastic Planets, Forbidden Zones, and Lost Continents, The 100 Greatest Science-Fiction Films. Austin: University of Texas Press.
  10. Chittick, W. (2013). Bir Gelişme Teolojisine Doğru. In T. Koç (Ed.), Varolmanın Boyutları Tasavvuf ve Vahdetü’l-Vücûd Üstüne Yazılar (21-43). İstanbul:
  11. İnsan Yayınları.
  12. Clemens, V. (1999).
  13. Return of the Repressed, The: Gothic Horror from The Castle of Otranto to Alien. Albany: State University of New York Press.
  14. Conger, J. P. (2005). Jung & Reich: The Body as Shadow. Berkeley, California: North Atlantic Books. Cooper, T. D. & Epperson, C. K. (2008).
  15. Evil, Satan, Sin & Psychology. New Jersey: Paulist Press.
  16. Coward, H. (2008). The Perfectibility of Human Nature in Eastern and Western Thought. Albany: State University of New York Press.
  17. Coyle, S. M. (2011). Evil in Ausralian Aboriginal Religious Perspectives. In J. H. Ellens (Ed), Explaining Evil Volume 2 History, Global Views, and Events (189-201),
  18. Santa Barbara, Denver, Oxford: Praeger. Çağrıcı, M. (1989). Ahlâk. In TDV İslâm Ansiklopedisi, (1-9), vol: 2. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  19. Çağrıcı, M. (2002). Kibir. In TDV İslâm Ansiklopedisi, (562-563), vol: 25. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  20. Çatak, A. (2012). Mevlânâ Celâleddin Rûmî’nin Nefs Anlayışı. Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1(1), 217-232.
  21. Dancyger, K. (2011). The Techn