Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Her iki grup arasında hastaların demografik özelliklerinde anlamlı bir fark yoktu.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Alfa-2 adrenerjik agonistler, pediyatrik popülasyonda premedikasyon için ayırma anksiyetesini azaltmak ve kalıcı indüksiyonu sağlamak için kullanılır. Klonidinin klinik etkileri oral ve nazal yolla benzerdir. Ancak, oral deksmedetomidin, zayıf biyoyararlanımı nedeniyle tercih edilmez. Bu çalışmanın amacı çocuklarda nazal ve sublingual deksmedetomidinin premedikasyon etkilerini retrospektif olarak değerlendirmektir. Yöntemler: İki-altı yaş arasında elektif cerrahi uygulanan ve anestezi indüksiyonundan 1 saat önce premedikasyon amacıyla sublingual yolla 2 μg/kg-1 veya nazal yolla 2 μg/ kg-1 deksmedetomidin uygulanan 67 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların kalp atım hızı, periferik oksijen satürasyonu, anksiyete skorları, premedikasyon öncesi ve ameliyathaneye kadar 10 dakikalık aralıklarla karşılaştırıldı. İlaç kabulü, ebeveyn ayrımı ve yüz maskesi kabulü de karşılaştırıldı. Bulgular: Her iki grup arasında hastaların demografik özelliklerinde anlamlı bir fark yoktu. Her iki gruptada hemodinamik veriler arasında kalp hızı, solunum hızı ve SpO2 açısından anlamlı fark yoktu. Altmış dakikalık premedikasyon anksiyolizinden sonra, maske kabulü ve ebeveyn ayrımı iki grupta karşılaştırılabilirdi. Grup N’nin ortanca sedasyon seviyesi, ilaç verilmesinden 60 dakika sonra grup S’den anlamlı olarak yüksekti [3 (3-3) ve 3 (1-3), sırasıyla p=0,006]. Bununla birlikte, tatmin edici düzeyde sedasyon seviyesi olan çocuk sayısı, premedikasyondan 1 saat sonra her iki grupta da benzerdi (grup S=%97 ve grup N=%100). Sonuç: Deksmedetomidinin klinik etkileri intranazal ve sublingual yolla benzerdi. Sublingual yolla sedasyon seviyesi, çocuklar tarafından yutulmasından dolayı intranazal yoldan daha düşüktü. Okul öncesi çocuklarda intranazal yolla veya daha yüksek dozlarda sublingual yolla premedikasyon tercih edilebilir.
Abstract
Introduction: Alpha-2 adrenergic agonists are used forpremedication in the pediatric population to reduce separationanxiety and achieve smooth induction. The clinical effects ofclonidine are similar in both oral and nasal routes. However,oral dexmedetomidine is not preferred because of its poorbioavailability. The objective of this study was to retrospectivelyevaluate the effects of nasal and sublingual dexmedetomidinepremedication in children.Methods: Sixty-seven patients aged between 2-6 years whounderwent elective surgery and received sublingual 2-μg kg-1 orintranasal 2-μg kg-1 dexmedetomidine premedication one hourbefore induction of anesthesia were retrospectively evaluated.Heart rate, peripheral oxygen saturation and anxiety scoresof patients were compared in 10-minute intervals startingbefore premedication and up to the operating room. Drugacceptance, parental separation and facemask acceptancewere also compared.Results: There was no significant difference between the twogroups in terms of demographic characteristics. There was nosignificant difference in terms of hemodynamic data, includingheart rate, respiratory rate and SpO2. After sixty minutes ofpremedication, anxiolysis, mask acceptance and parentalseparation were comparable in two groups. The mediansedation level of intranasal group was significantly higher thansublingual group 60 minutes after drug administration [3 (3-3) vs 3 (1-3), respectively p=0.006]. However, the number ofchildren with satisfactory sedation levels was similar in bothgroups one hour after premedication (Sublingual group=97%vs Intranasal group=100%).Conclusion: The clinical effects of intranasal and sublingualdexmedetomidine were similar. Level of sedation by sublingualroute was less than intranasal route, because a significantproportion of the drug was ingested by children. It may bepreferred for premedication in preschool children by intranasalroute or at higher doses by sublingual route.