Dergiler / İslami Araştırmalar / 2017 / Cilt: 28 - Sayı: 2

Irak Türkmenleri ve Din Anlayışları (Mezhepleri)

Iraqi Turkmens and Religious Understandings (Denominations)

Sayfa
150–160
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Takiyye, Şiîlere özgü Mâtem kültürü, Şiî ezanı okunması, Gadir-ı Hum Bayramı ve Mebas Bayramı gibi diğer inançlar esasen bu inançtan kaynaklanır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dünya Savaşı’ndan sonra Osmanlı Devleti’nin yıkılmasından beri birçoksorunla karşılaşmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Asimilasyon politikalarına maruz kalmaları bunların başında gelirken içinde yaşadıkları toprakların sosyo-kültürel yapısından kaynaklanan dini anlama, yaşama ve uygulama farklılıkları daha açıkçası Sünni- Şiî mezhepleri arasındaki gerginlik bu sorunlardan bir başkasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Takiyye, Şiîlere özgü Mâtem kültürü, Şiî ezanı okunması, Gadir-ı Hum Bayramı ve Mebas Bayramı gibi diğer inançlar esasen bu inançtan kaynaklanır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Irak Türkmenleri, I. Dünya Savaşı’ndan sonra Osmanlı Devleti’nin yıkılmasından beri birçoksorunla karşılaşmıştır. Asimilasyon politikalarına maruz kalmaları bunların başında gelirken içinde yaşadıkları toprakların sosyo-kültürel yapısından kaynaklanan dini anlama, yaşama ve uygulama farklılıkları daha açıkçası Sünni- Şiî mezhepleri arasındaki gerginlik bu sorunlardan bir başkasıdır. Yüzlerce yıldır aynı dili konuşmalarına ve aynı etnik kökene sahip olmalarına rağmenIrak Türkmenleri, dini yönden farklı mezhepleri takip etmişlerdir. Bugün bu sorun, Irak Türkmenlerinin siyasi birliği, dirliği ve bütünlüğüne yönelik bir tehdit içerse de bu aşılamaz değildir.Irak Türkmenlerinin yarıya yakını Şiî/Caferi mezhebine mensuptur. Iraklı Türkmenlerin din anlayışlarında, bir kısmının Şiî ve diğer kısmının da Sünni öğretiyi benimsemelerinden dolayı birtakım farklı inanışlar ve dini uygulamalar söz konusudur. Şiî Türkmenlerin Sünnilerden en önemli inanç farklılığı imamet inancıdır. Takiyye, Şiîlere özgü Mâtem kültürü, Şiî ezanı okunması, Gadir-ı Hum Bayramı ve Mebas Bayramı gibi diğer inançlar esasen bu inançtan kaynaklanır.

Abstract

Iraqi Turkmens have faced many problems since the collapse of the Ottoman State after World War I. Exposure to assimilation policies is the first of these, the religious understanding, living and practicing differences arising from the socio-cultural structure of the lands they lived in, more precisely the tension between the Sunni-Shi’i sects is another. Despite having spoken the same language and having the same ethnic roots for hundreds of years, the Iraqi Turkmens followed different sects from the religious side. Today, this problem is a threat to the political unity, integrity and integrity of the Iraqi Turkmens, but this is not insurmountable. Nearly half of the Iraqi Turkmens belong to the Shiite/Caferi sect. There are a number of different beliefs and religious practices in the Islamic understanding of Iraqi Turkmens, some of which are Shi'i and others of which are Sunni teachings. One of the beliefs that Shi'i Turkmens differ from the Sunnis in their beliefs is imamate belief. Others are takiyye, Shia's unique culture of Mourning, Shiite call to prayer recitation, Gadir-ı Hum feast and Mebas feast.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZARSLAN, S. (2022). Irak Türkmenleri ve Din Anlayışları (Mezhepleri). İslami Araştırmalar, Cilt: 28 - Sayı: 2, 150–160. https://ajindex.com/articles/550525

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Aclunî, İsmail b. Muhammed, Keşfu’l-Hafâ, Beyrut, 1352/1933.
  2. Ahmed b. Hanbel, Müsned, Beyrut, 1405/1985.
  3. Anonim, Irak Türkmenlerinin Kaderi, İsveç, trs. Buhârî, Ebi Abdillah Muhammed b. İsmail, Sahih-i Buhâri, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1413/1992.
  4. Büyükkara, Mehmet Ali, “Mezhep Çatışmaları İslâm Âlemini Nereye Götürüyor?” Diyanet Aylık Dergi, Sayı: 277, Ocak-2014, ss. 7-8.
  5. Çoşkun, İbrahim, “İmamiyye Şîa’sında Ehl-i Beyt Sevgisinin Ezoterik İnançlara Dönüşümü”, Marife, Yıl: 4, Sayı: 3, Kış 2004 (Ehl-i Beyt Özel Sayısı), ss. 127-148. Cüveynî, İmamü’l-Haremeyn Ebu’l-Mealî Abdulmelik, Kitabu’l-İrşâd ilâ Kavâtii’lEdilleti fî Usuli’l İ’tikâd, thk. Esad Temim, Beyrut, 1413/1992. Darimî, Abdullah b. Abdurrahman, Sünen, Fazâilu’l-Kur’ân,1, İstanbul, 1992. el-Eş’arî, Ebu’l-Hasan Ali b. İsmail, el-İbâne an Usuli’d-Diyâne, thk. Beşir Muhammed Uyûn, Dımeşk, 1413/1993. el-Hillî, İbn Mutahhar, el- Babü’l-Hâdî Aşere, (Mikdad b. Abdullah (Nafî’ Yevmi’l-Haşr) ve Ebu’l-Feth b. Mahdumil-Hüseynî’nin (Miftâhu’l-Bâb) isimli şerhleriyle beraber), thk. Mehdi Muhakkik, Tahran, 1365/ 1945. el-Hillî, İbn Mutahhar, Keşfü’l-Murad fi Şerhi Tecrîdi’l-İtikâd, Bombay, 1310/1892. el-İsfehanî, Ebu’l-Ferec Ali b. Hüseyin b. Muhammed, Mekâtilu’t-Talibiyyîn, thk. Seyyid Ahmed Sakr, Kahire, 1946. Halife b. Hayyât, Tarihu Halife b. Hayyât, Halife b. Hayyât Tarihi, çev. Abdulhalik Bakır, Ankara, 2001. Hamedânî, Ahmed Sabri, İslam’da Caferi Mezhebi ve İmam Cafer Sadık Buyrukları, Ankara, 1983. Hâmeneî, Ayetüllah Seyyid Alî el-Hüseyni, Ecvibetü’l- İstifta’at, by. Ty. I. Hürmüzlü, Erşad, Irak Türkleri, İstanbul, 1991.
  6. Irak Türkleri, DİA, İstanbul, 1999, c. 19, ss. 99- 100. İbn Haldun, el-Mukaddime, Daru’t-Tunusiyye li’n-Neşr, Tunus, 1993.
  7. İbn Mace, Ebi Abdullah Muhammed b. Yezid, Sünen, İstanbul, 1992. İbn Manzûr, Cemaleddin Muhammed b. Mükerrem, Lisânü’l-Arab, Daru’s-Sadr, Beyrut, 1410/1990.
  8. Joyce N. Wiley, Irak Şiîleri, Çev. Metin Mutanoğlu, Osman Baş, İstanbul, 2004. Kâşifu’l-Gıta, Muhammed Hüseyin, Aslu’ş-Şîa ve Usûluhâ, Kahire, 1968. Kâşifu’l-Gıta, Muhammed Hüseyin, Şia Nedir, çev. Abdullah Ünlü, İstanbul, 1996.
  9. Keskin, Mehmet, Caferi İlmihali, DİB. Yayınları, Ankara, 2012.
  10. Komisyon, Ehl-i Beyt Mektebine Göre İslâm’da Usûl-u Din, çev., Cafer Bayar, Kevser Yay., İstanbul, 2001.
  11. Köprülü, Ziyad, Irak’ta Türk Varlığı, Ankara, 1996. Malik b. Enes, el-Muvattâ’, Kader, 3, İstanbul, 1992. Meclisî, Muhammed Bakır, Bihârü’l-Envâr, Beyrut, 1403. Muzaffer, Muhammed Rıza, Akâidü’lİmâmiyye, Kahire, 1381. Müsl