Dergiler / İslami Araştırmalar / 2018 / Cilt: 29 - Sayı: 3

İshak b. İsa et-Tabbâ‘ (ö. 215/830) ve Hadis İlmindeki Yeri

İshak b. İsa et-Tabbâ‘ (ö. 215/830) and His Position in the Science of Hadith

Sayfa
570–592
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu rivâyetlerin geneli hadis usulü açısından, sahih oldukları görülür.Araştırma sonucunda İshak et-Tabbâ’ın hadisçilerin yaklaşımına sahip olduğu söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Necîh el-Bağdâdî el-Ezenî et-Tabbâ‘ (ö. 215/830) hicri ikinci asırda Bağdat’tadoğmuş, el-Medine’de öğrenimini tamamlamış, Adana’da uzun süre murabıtlık yapmış ve hicriüçüncü asrın başında vefat etmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hammad’ın hadismetodundan etkilenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu rivâyetlerin geneli hadis usulü açısından, sahih oldukları görülür.Araştırma sonucunda İshak et-Tabbâ’ın hadisçilerin yaklaşımına sahip olduğu söylenebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İshak b. İsa b. Necîh el-Bağdâdî el-Ezenî et-Tabbâ‘ (ö. 215/830) hicri ikinci asırda Bağdat’tadoğmuş, el-Medine’de öğrenimini tamamlamış, Adana’da uzun süre murabıtlık yapmış ve hicriüçüncü asrın başında vefat etmiştir. Bu sebeple el-Bağdâdî ve el-Ezenî nisbesi ile anılır. Hadisilminde sika bir ravidir. Hadis öğretimi, Sünnet’e ittiba, bazı rivâyetlerin isnadı ve metnikonusunda usule dair görüşleri vardır. Hocaları İmam Malik ve Zeyd b. Hammad’ın hadismetodundan etkilenmiştir. İshak et-Tabbâ‘ın üç yüze yakın rivâyeti Kütüb-i Tisa‘ müellifleritarafından tahric edilmiştir. Bu rivâyetlerin geneli hadis usulü açısından, sahih oldukları görülür.Araştırma sonucunda İshak et-Tabbâ’ın hadisçilerin yaklaşımına sahip olduğu söylenebilir.

Abstract

İshak b. İsa b. Necîh el-Bağdâdî el-Ezenî et-Tabbâ‘ (ö. 215/830) was born in Bağdat in the second century of hijra. He completed his education in el-Medine, worked as a commander in Adana for a long time and died in Adana in the third century of hijra, this is why he was called elBağdadî and el-Ezenî. He is one of the reliable figures in the study of hadith. He presented significant views about hadith education, about the knowledge of sunnah; in addition, he made contributions to the methodology about some religious narratives, sanad (chain of narrators) and matn (text). He was influenced from method of İmam Malik and Zayd b. Hammad. Almost three hundred reports of İshak et-Tabbâ are analyzed and recorded in the nine canonic hadith books by reporters. When the related reports and documents are analyzed, it is seen that they are authentic hadith. In the conclusion, we can say that Ishak b. İsa et-Tabbâ has the perspective traditionists.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TUZCU, R. (2022). İshak b. İsa et-Tabbâ‘ (ö. 215/830) ve Hadis İlmindeki Yeri. İslami Araştırmalar, Cilt: 29 - Sayı: 3, 570–592. https://ajindex.com/articles/550489

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Ali b. Medînî, Ebü’l-Hasen Alî b. Abdillâh b. Ca‘fer b. Necîh es-Sa‘dî (ö. 234/848-49), Su’âlât İbn Ebî Şeybe li-Alî İbni’l-Medînî, Thk. Muvaffak Abdullah Abdülkâdir. Mektebetu’l-Me’ârif, Riyad 1404/19841. Aydınlı, Abdullah, Hadis Istılahları Sözlüğü, İFAV Yay., 9. Baskı, İstanbul 1437/2016. Bâcî, Ebu’l-Velîd Süleymân b. Halef b. Eyyûb ö. 474/1081), et-Ta’dîl ve’t-Tecrîh li-men Harrece anhu’l-Buhâriyyi’s-Sahîh, c. 1-3, (thk. Ebû Lubâbe Huseyin), Dâru’l-Livâ, Riyad 1406/1986.
  2. Bahşel, Ebü’l-Hasen Eslem b. Sehl b. Selm erRezzâz el-Vâsıtî (ö. 292/905), Târîhu Vâsıt, (thk. Kurkîs Avvâd), Âlemü’l-Kütüb, Beyrût, 1406/1986. Bedrüddîn el-Aynî, Mahmûd b. Ahmed b. Mûsâ b. Ahmed (ö. 855/1451), Meğâni’l-Ahyâr fî Şerhi Esâmî Ricâli Me’âni’l-Âsâr, (thk. Muhammed Hasen Muhammed), Dâru’l-Kütuübi’l-İlmîyye, Beyrut 1427/2006. Beğavî, Abdullah b. Muhammed (ö. 317/ 929), Mu'cemu's-sahâbe,( thk. Muhammed el-Emîn b. Muhammed el-Cekenî), Mektebetu Dâru’lBeyân, Kuveyt 1421/2000. Belâzûrî, Ahmed b. Yahya b. Cabir (ö. 279/892), Futûhu’l-buldân, Dâru’l-Hilâl, Beyrut 1409/1988. Buhârî, Muhammed b. İsmail (ö. 256/870), etTârîhu’l-evsat, (thk. Mahmûd İbrahim Zâyid), Dâru’l-Va’y. Haleb 1397/1977. -Sahih/el-Câmi'u's-sahîhu'l-muhtasar min umûri Resûlillah ve sunenihi ve eyyâmih, (thk. Muhammed Zuheyr b. Nâsır), Dâru Tavkı’nNecât, 1422/2000. - et-Târîhu’l-kebîr, (thk. Muhammed Abdulmu’îd Hân), Dâiratu’l-Maârif el-Usmaniyye, Haydârâbâd, Dekkân ts. - ed-Du’afâu’s-sağîr, (thk. Mahmûd İbrahim Zâyid) Dâru’l-Va’y, Haleb 1396/1976.
  3. Dalgın, Nihat, “İbn Lehia” TDV İslam Ansiklopedisi, İstanbul 1999, c. 20, ss. 158- 159. Dârekutnî, Ebu’l-Huseyn Ali b. Ömer el-Bağdâdî (ö. 385/995), ed-Du’afâ Ve’l-Metrûkûn, (thk. Abdulkerîm Muhammed el-Kaşkarî), Mecelletu el-Câmi’ati’l-İslâmiyye, Medîne-i Münevvere 1403/1982. -el-Mü’telif ve’l-muhtelif, thk. Muvaffak b. Abdullah b. Abdilkâdir, Dâru’l-Garb el-İslâmî, Beyrut 1406/19864. -Zikru esmâi’t-tâbi’în ve men ba’dehum mimmen sahhat rivâyetühû inde'l-Buhârî ve Müslim, (thk. Buran ed-Danavî ve Kemal Yusuf elHût), Müessesetu'l-Kütübi’l-Sekâfiyye, Beyrut 1406/1985. Dârimî, Abdullah b. Abdurrahman (ö. 255/865), Sünen, (thk. ed-Dârânî), Daru’l-Muğni, 1412/2000. Ebû Dâvûd es-Sicistânî, Süleymanb. Eşas (ö. 275/889), Sünen, (thk. Muhammed Muhyiddîn Abdulhamid), el-Mektebetu’lAsriyye, Beyrutts. - Su’âlât Ebî ‘Ubeydi’l-Âcurrî Ebâ Dâvûd, (thk. Muhammed Alî Kâsim el-Ömerî), İmâdetu elBa’si’l-’ilmî, Medîne-i Münevvere 1403/1983. Ebû Nuaym el-İsfahânî, Ahmed b. Abdullah (430/103