KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İslami Araştırmalar / 2020 / Cilt: 31 - Sayı: 2

‘Cennetten Dört Nehir’ Rivayeti Üzerine Bir İnceleme: (Dinler) Tarih-Coğrafyanın Rivayetlerin Anlaşılmasına Katkısı

An Examination on the Narrations about the Four Rivers of Paradise: Contributions of History (of Religions)-Geography to Understanding Narrations

Salih ÖZER
Sayfa
363–393
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak içinde mitiköğe barındıran rivayetlerin bu tarz bir (dinler) tarih-coğrafya ilişkisi çerçevesinde ele alınmasının,rivayetlerin anlaşılmasına muhtemel katkılarının, metni yerel ya da ortak (din) dili ve kültürelmirası ile bağlantısı çerçevesinde ele almaya imkân vermesi, dolayısıyla incelemeye derinlikkazandırması ve ona geniş bir açı vermesidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Genel olarak dinler, mesajlarını içeriklerinden dolayı kimi zaman sembolik-mitik bir dilkullanmışlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dolayısıyla din dilinin kurucu unsurları olarak bu tarz sembolik-mitik formlaradiğer dinsel kültürlerde olduğu gibi, İslam geleneğindeki rivayetler içinde de karşılaşılmaktadır.Cennetteki dört nehir hakkında ele aldığımız rivayete ilişkin tüm kaynak incelememizdenedinilen izlenime göre, bu rivayete ilişkin yorum sorunu, tamamen rivayetin son kısmı olanSeyhan-Ceyhan (Seyhun-Ceyhun) ile ilgilidir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak içinde mitiköğe barındıran rivayetlerin bu tarz bir (dinler) tarih-coğrafya ilişkisi çerçevesinde ele alınmasının,rivayetlerin anlaşılmasına muhtemel katkılarının, metni yerel ya da ortak (din) dili ve kültürelmirası ile bağlantısı çerçevesinde ele almaya imkân vermesi, dolayısıyla incelemeye derinlikkazandırması ve ona geniş bir açı vermesidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Genel olarak dinler, mesajlarını içeriklerinden dolayı kimi zaman sembolik-mitik bir dilkullanmışlardır. Dolayısıyla din dilinin kurucu unsurları olarak bu tarz sembolik-mitik formlaradiğer dinsel kültürlerde olduğu gibi, İslam geleneğindeki rivayetler içinde de karşılaşılmaktadır.Cennetteki dört nehir hakkında ele aldığımız rivayete ilişkin tüm kaynak incelememizdenedinilen izlenime göre, bu rivayete ilişkin yorum sorunu, tamamen rivayetin son kısmı olanSeyhan-Ceyhan (Seyhun-Ceyhun) ile ilgilidir. Seyhan-Ceyhan (Seyhun-Ceyhun) o dönemArapları açısından herhangi bir kültürel ize sahip gözükmemektedir. Sonuç olarak içinde mitiköğe barındıran rivayetlerin bu tarz bir (dinler) tarih-coğrafya ilişkisi çerçevesinde ele alınmasının,rivayetlerin anlaşılmasına muhtemel katkılarının, metni yerel ya da ortak (din) dili ve kültürelmirası ile bağlantısı çerçevesinde ele almaya imkân vermesi, dolayısıyla incelemeye derinlikkazandırması ve ona geniş bir açı vermesidir. Ayrıca bu analiz yöntemi daha kapalı olanmetinlerdeki anlam ihtimallerinin ortaya çıkarılmasına yardımcı olma potansiyelini taşımaktadır.

Abstract

In general, religions sometimes used a symbolic-mythic language due to the depth of the content of their messages. Therefore, such symbolic-mythical forms are found in the narrations in the Islamic tradition as in the other religious cultures as the constituent elements of the language of religion. According to the impression obtained from our entire source review in the article about the narration that we have dealt with about the four rivers in heaven, the problem of interpretation is completely related to the last part of the narration, Seyhan-Ceyhan (Seyhun-Ceyhun). Seyhan-Ceyhan (Seyhun-Ceyhun) did not seem to have any cultural traces in the Arabs in that period. Consequently, the possible contributions of the analysis for narrations that contain mythological elements within the framework of this kind of (religions) historygeography relationship, it can be said, is that it gives depth to the study and gives it a wide angle, since it allows to address the text within the context of its local or common (religious) language and cultural heritage. In addition, this analysis method can help reveal the possibilities of meaning for more closed texts.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZER, S. (2022). ‘Cennetten Dört Nehir’ Rivayeti Üzerine Bir İnceleme: (Dinler) Tarih-Coğrafyanın Rivayetlerin Anlaşılmasına Katkısı. İslami Araştırmalar, Cilt: 31 - Sayı: 2, 363–393. https://ajindex.com/articles/550435

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Ahmed b. Hanbel, Müsned, (thk. Şuayb Arnaud Adil Murşid), Beyrut 1999. Ali el-Kârî, Mirkâtu’l-Mefâtih Şerh Mişkâti’lMesâbih, Beyrut 2001. Alûsî, Şehabeddin Mahmud, Rûhu’l-Ma’ânî, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut 2005. Aynî, Bedrüddin Ebû Muhammed, Umdetu’l-Kârî Şerhu Sahîhi’l-Buhârî, Beyrut 2001. Bacî, Ebü’l-Velid, İhkamu’l-Fusûl fi Ahkami’l-Usûl, (thk. Abdü’l-Mecid Türkî), Beyrut 1995. Bağdâdî, el-Hatîb, Ebu Bekr, Tarihu Medineti’sSelâm/Tarihu Bağdâd, Beyrut 2001.
  2. Barthold, Wilhelm, Turkestan Down to the Mongol Invasion, 2nd Edition, London 1928. Bekrî, Ebu Ubeyd, Mu’cemu mâ İsta’ceme min Esmâ’i’l-Bilâd ve’l-Mevâzi’, Beyrut, 1944 Belâzûrî, Ahmed b. Yahyâ, Fütûhu’l-Büldân, Müessesetü’l-Meʻârif, Beyrut 1987. Beydâvî, Ebû Said Nasirüddin, Tuhfetu’l-Ebrâr Şerhu Mesâbihi’s-Sunne, Dârü’n-Nevâdir Beyrut 1433/2012. Bezzâr, Ebu Bekr Ahmed b. Amr, el-Bahru’z-Zâhir el-Maruf bi-Musnedü’l-Bezzar, Mektebetü’lUlum ve’l-Hikem, Medine 2006. Birûnî, Ebu Reyhân, Tahdîdu Nihâheti’l-Emâkîn liTashîhi Mesâfeti’l-Mesâkîn, Kahire 1962 Birûnî, Ebu Reyhân, Tahkik mâ li’l-Hind min Makûle Makbûle fi’l-Akl ev Merzûle, Hindistan 1958 Birûnî, Ebu Reyhân, el-Kânûnu’l-Mes’ûdî, Haydarabâd 1955 Cevherî, İsmail b. Hammad, es-Sıhâh, Beyrut 1956. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullâh b. Abdurrahmân, es-Sünen, Beyrut 1434/2013. Dârekutnî, Ebu’l-Hasen Ali b. Ömer, el-İlel elVâride fi’l-Ehâdisi’n-Nebeviyye, Riyad 1985. Ebu’l-Fida, İsmail bin Ali bin Mahmud, Takvîmu’lBüldân, Paris 1840 (ed. J. T. Reinaud) Ebû Hayyân el-Endelüsî, el-Bahru’l-Muhît fi’tTefsir, Daru’l-Fikr, Beyrut 2010. Ebû Nuaym el-İsfahânî, Sıfatu’l-Cenne, (thk. Ali Rıza b. Abdillah b. Ali Rıza), Daru’l-Memun li’t-Turas, 2. baskı, Dımaşk 1995.
  3. Eliade, Mircae, Dinin Anlamı ve Sosyal Fonksiyonu, Kültür Bakanlığı Yay., Ankara 1990.
  4. Eliade, Mircae, Ebedi Dönüş Mitosu, İmge Yay., Ankara 1994.
  5. Eliade, Mircae, Babil Simyası ve Kozmolojisi, Kabalcı Yay., İstanbul 2002.
  6. Eliade, Mircae, Dinler Tarihine Giriş, Kabalcı Yay., İstanbul 2003. Firûzâbâdî, el-Kâmusu’l-Muhît, Müessesetü'r Risâle, Beyrut 2005. Hattâbî, Ebû Süleyman Hamd b. Muhammed, A‘lâmu’l-Hadis fî Şerhi Sahîhi’l-Buhârî, (thk. Muhammed b. Sa’d b. Abdirrahman), Merkezu İhyâi’t-Turâsi’l-İslâmî, Mekke 1988. Humeydî, Ebu Bekr Abdullah bin Zübeyr, Musnedu’l-Humeydî, (thk. Hüseyn Selim Esed), Dımaşk 1996. İbn Arabî, el-Futuhât el-Mekkiyye, Daru’l-Kütübü’l İlmiyye, Beyrut 1999. İbn Asâkîr, Tarihu Medineti’d-Dımaşk, Daru’l-Fikr, Beyrut 1995. İbn Atiyye, el-Muharreru’l-Veciz, Daru’l-Kütübü’l İlmiyye,