KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi / 2018 / Cilt: 0 - Sayı: 47

Babalar ve Oğullar: Ahlat Ağacı Üzerine Psikanalitik Bir İnceleme

Fathers And Sons: A Psychoanalytic Analysis on The Wıld Pear Tree

Özge GÜVEN AKDOĞAN
Sayfa
368–385
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, filmde anlatılan öykünün, baba-oğul ilişkisi çerçevesinde,Freudyen psikanalizin çizdiği yolu takip ettiği belirtilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Nuri Bilge Ceylan’ın Ahlat Ağacı (2018) adlı filmi, erkekkahramanın babasıyla ilişkisindeki psikanalitik konumlanış bakımından analiz edilmekte;Freudyen psikanalitik yaklaşım çerçevesinde filmdeki baba-oğul ilişkisi filmin olayörgüsü, karakterler, zaman ve mekan kurgusu, diyaloglar ve kültürel evrene odaklanılarakaraştırılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, Nuri Bilge Ceylan’ın Ahlat Ağacı (2018) adlı filmi, erkekkahramanın babasıyla ilişkisindeki psikanalitik konumlanış bakımından analiz edilmekte;Freudyen psikanalitik yaklaşım çerçevesinde filmdeki baba-oğul ilişkisi filmin olayörgüsü, karakterler, zaman ve mekan kurgusu, diyaloglar ve kültürel evrene odaklanılarakaraştırılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, filmde anlatılan öykünün, baba-oğul ilişkisi çerçevesinde,Freudyen psikanalizin çizdiği yolu takip ettiği belirtilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, Nuri Bilge Ceylan’ın Ahlat Ağacı (2018) adlı filmi, erkekkahramanın babasıyla ilişkisindeki psikanalitik konumlanış bakımından analiz edilmekte;Freudyen psikanalitik yaklaşım çerçevesinde filmdeki baba-oğul ilişkisi filmin olayörgüsü, karakterler, zaman ve mekan kurgusu, diyaloglar ve kültürel evrene odaklanılarakaraştırılmaktadır. Sonuç olarak, filmde anlatılan öykünün, baba-oğul ilişkisi çerçevesinde,Freudyen psikanalizin çizdiği yolu takip ettiği belirtilmektedir.

Abstract

In this study, Nuri Bilge Ceylan’s The Wild Pear Tree (2018) is analyzed in terms of the psychoanalytic position of the hero with his father. The father-son-relationship in the film is examined using Freudian psychoanalytic approach, with a focus on the plot, characters, time and space, dialogues and cultural conventions. It is argued that the plot follows the Freudian psychoanalysis in picturing the father-son relationship.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKDOĞAN, Ö. G. (2022). Babalar ve Oğullar: Ahlat Ağacı Üzerine Psikanalitik Bir İnceleme. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 47, 368–385. https://ajindex.com/articles/544801

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Adorno. Theodor W., (2011). Otoritaryen Kişilik Üstüne. Niteliksel İdeoloji İncelemeleri, Doğan Şahin (çev.), İstanbul:
  2. Say. Arslan, Umut Tümay, (2005). Bu Kâbuslar Neden Cemil? Yeşilçam’da Erkeklik ve Mazlumluk, İstanbul:
  3. Metis. Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1961). Aynadaki Gibi [Film]. Yönetmen: Ingmar Bergman. İsveç: Svensk Filmindustri. Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1963). Kış Işığı [Film]. İsveç: Svensk Filmindustri. Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1963). Sessizlik [Film]. İsveç: Janus Films. Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1966). Persona. [Film]. İsveç: Svensk Filmindustri. Bergman, Ingmar, (2007).
  4. Büyülü Fener, Gökşin Taşkın (çev.), İstanbul:
  5. Agora. Cebenoyan, Cüneyt (2018). “Ahlat Ağacı: Baba, oğul ve kutsal isyan”, Birgün. 02.06.2018.
  6. Ceylan, Nuri Bilge (Yönetmen). (2014). Kış Uykusu [Film]. Türkiye: Zeyno Film, Mars Cinema Group. Çiftçi, Ayça, (2018). “Dipsiz Kuyu”, Altyazı, 184: 18-25.
  7. Deleuze, Gilles (2014). Sinema 1. Hareket-İmge, Çev. Soner Özdemir. İstanbul:
  8. Norgunk. Elsaesser, Thomas; Hagener, Malte (2010). Film Kuramı. Duyular Yoluyla Bir Giriş, B. Soner, Barış Yıldırım, (çev.), Ankara:
  9. Dipnot. Fischer, Lucy (1991). “Sometimes I Feel Like a Motherless Child”, A. Horton (Ed.), Comedy/Cinema/Theory, California: University of California, pp. 60-78.
  10. Freud, Sigmund, (1984).
  11. Psikanalize Giriş, G.K. İlal (çev.), İstanbul:
  12. Altın Kitaplar. Freud, Sigmund (1990). Kitle Psikolojisi ve Psikanaliz Üzerine. Çev.: K. Şİpal. İstanbul:
  13. Cem. Freud, Sigmund, (1999). Uygarlığın Huzursuzluğu. (Çev.H. Barışcan). İstanbul:
  14. Metis. Freud, S. (2000). Rüyaların Yorumu. Çev.: S. Budak. Ankara:
  15. Öteki Freud, Sigmund, (2001). “Dostoyevski ve Baba Katilliği”, Karamazov Kardeşler. E. Altay (çev.), İstanbul: İletişim, s. 9-24.
  16. Freud, Sigmund, (2008).
  17. Totem ve Tabu, H. İhsan (çev.), Ankara:
  18. Alter. Geçtan, Engin, (2017). Psikanaliz ve Sonrası. İstanbul:
  19. Metis. Geçtan, Engin, (2018). İnsan Olmak. İstanbul:
  20. Metis Güney, Yılmaz (Yönetmen). (1971). Umutsuzlar [Film]. Türkiye: Akün Film. Gürbilek, Nurdan, (2001). Kötü Çocuk Türk. İstanbul.
  21. Metis. Gürbilek, Nurdan, (2005). “Taşra Sıkıntısı”. Yer Değiştiren Gölge. İstanbul: Metis. s. 47-74.
  22. Güven-Akdoğan, Özge, (2016). “Comedy and Women: The Problem of Gender in Hokkabaz”, Sinecine, 7 (2): 171-197.
  23. Güven-Akdoğan, Özge (2017). “Popüler Sinemada Oedipus: Vay Arkadaş ve Düğün Dernek’te Babalar ve Oğullar Üzerine”, Sinecine. 8 (1), 79-97.
  24. Haneke, Michael (Yönetmen). (2001). Piyanist. [Film]. Fransa: Arte. Horkheimer, Max, (1936). Studien über