SavedAdd your journal

Journals / İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi / 2018 / Cilt: 0 - Sayı: 47

Fathers And Sons: A Psychoanalytic Analysis on The Wıld Pear Tree

Babalar ve Oğullar: Ahlat Ağacı Üzerine Psikanalitik Bir İnceleme

Özge GÜVEN AKDOĞAN
Pages
368–385
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is argued that the plot follows the Freudian psychoanalysis in picturing the father-son relationship.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, Nuri Bilge Ceylan’s The Wild Pear Tree (2018) is analyzed in terms of the psychoanalytic position of the hero with his father.
📊
Key Findings & Data:The father-son-relationship in the film is examined using Freudian psychoanalytic approach, with a focus on the plot, characters, time and space, dialogues and cultural conventions.
💡
Conclusion & Impact:It is argued that the plot follows the Freudian psychoanalysis in picturing the father-son relationship.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In this study, Nuri Bilge Ceylan’s The Wild Pear Tree (2018) is analyzed in terms of the psychoanalytic position of the hero with his father. The father-son-relationship in the film is examined using Freudian psychoanalytic approach, with a focus on the plot, characters, time and space, dialogues and cultural conventions. It is argued that the plot follows the Freudian psychoanalysis in picturing the father-son relationship.

Özet

Bu çalışmada, Nuri Bilge Ceylan’ın Ahlat Ağacı (2018) adlı filmi, erkekkahramanın babasıyla ilişkisindeki psikanalitik konumlanış bakımından analiz edilmekte;Freudyen psikanalitik yaklaşım çerçevesinde filmdeki baba-oğul ilişkisi filmin olayörgüsü, karakterler, zaman ve mekan kurgusu, diyaloglar ve kültürel evrene odaklanılarakaraştırılmaktadır. Sonuç olarak, filmde anlatılan öykünün, baba-oğul ilişkisi çerçevesinde,Freudyen psikanalizin çizdiği yolu takip ettiği belirtilmektedir.

🔖

Cite This Article

AKDOĞAN, Ö. G. (2022). Fathers And Sons: A Psychoanalytic Analysis on The Wıld Pear Tree. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 47, 368–385. https://ajindex.com/articles/544801

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Adorno. Theodor W., (2011). Otoritaryen Kişilik Üstüne. Niteliksel İdeoloji İncelemeleri, Doğan Şahin (çev.), İstanbul:
  2. Say. Arslan, Umut Tümay, (2005). Bu Kâbuslar Neden Cemil? Yeşilçam’da Erkeklik ve Mazlumluk, İstanbul:
  3. Metis. Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1961). Aynadaki Gibi [Film]. Yönetmen: Ingmar Bergman. İsveç: Svensk Filmindustri. Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1963). Kış Işığı [Film]. İsveç: Svensk Filmindustri. Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1963). Sessizlik [Film]. İsveç: Janus Films. Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1966). Persona. [Film]. İsveç: Svensk Filmindustri. Bergman, Ingmar, (2007).
  4. Büyülü Fener, Gökşin Taşkın (çev.), İstanbul:
  5. Agora. Cebenoyan, Cüneyt (2018). “Ahlat Ağacı: Baba, oğul ve kutsal isyan”, Birgün. 02.06.2018.
  6. Ceylan, Nuri Bilge (Yönetmen). (2014). Kış Uykusu [Film]. Türkiye: Zeyno Film, Mars Cinema Group. Çiftçi, Ayça, (2018). “Dipsiz Kuyu”, Altyazı, 184: 18-25.
  7. Deleuze, Gilles (2014). Sinema 1. Hareket-İmge, Çev. Soner Özdemir. İstanbul:
  8. Norgunk. Elsaesser, Thomas; Hagener, Malte (2010). Film Kuramı. Duyular Yoluyla Bir Giriş, B. Soner, Barış Yıldırım, (çev.), Ankara:
  9. Dipnot. Fischer, Lucy (1991). “Sometimes I Feel Like a Motherless Child”, A. Horton (Ed.), Comedy/Cinema/Theory, California: University of California, pp. 60-78.
  10. Freud, Sigmund, (1984).
  11. Psikanalize Giriş, G.K. İlal (çev.), İstanbul:
  12. Altın Kitaplar. Freud, Sigmund (1990). Kitle Psikolojisi ve Psikanaliz Üzerine. Çev.: K. Şİpal. İstanbul:
  13. Cem. Freud, Sigmund, (1999). Uygarlığın Huzursuzluğu. (Çev.H. Barışcan). İstanbul:
  14. Metis. Freud, S. (2000). Rüyaların Yorumu. Çev.: S. Budak. Ankara:
  15. Öteki Freud, Sigmund, (2001). “Dostoyevski ve Baba Katilliği”, Karamazov Kardeşler. E. Altay (çev.), İstanbul: İletişim, s. 9-24.
  16. Freud, Sigmund, (2008).
  17. Totem ve Tabu, H. İhsan (çev.), Ankara:
  18. Alter. Geçtan, Engin, (2017). Psikanaliz ve Sonrası. İstanbul:
  19. Metis. Geçtan, Engin, (2018). İnsan Olmak. İstanbul:
  20. Metis Güney, Yılmaz (Yönetmen). (1971). Umutsuzlar [Film]. Türkiye: Akün Film. Gürbilek, Nurdan, (2001). Kötü Çocuk Türk. İstanbul.
  21. Metis. Gürbilek, Nurdan, (2005). “Taşra Sıkıntısı”. Yer Değiştiren Gölge. İstanbul: Metis. s. 47-74.
  22. Güven-Akdoğan, Özge, (2016). “Comedy and Women: The Problem of Gender in Hokkabaz”, Sinecine, 7 (2): 171-197.
  23. Güven-Akdoğan, Özge (2017). “Popüler Sinemada Oedipus: Vay Arkadaş ve Düğün Dernek’te Babalar ve Oğullar Üzerine”, Sinecine. 8 (1), 79-97.
  24. Haneke, Michael (Yönetmen). (2001). Piyanist. [Film]. Fransa: Arte. Horkheimer, Max, (1936). Studien über