Dergiler / ITU Journal Series A: Architecture, Planning, Design / 2003 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Democratizing design and planning through community participation

Topluluk katılımıyla tasarımın ve planlamanın demokratikleştirilmesi

Sayfa
20–27
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Genellikle fiziksel ve çevresel projeler vatandaşların yaşamlarını doğrudan etkiler.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsan yerleşmelerindeki merkezi bir problem kim kimin için neye karar verir?
📊
Temel Bulgular & Veri:Daha çok sürdürülebilir bir toplum insanların bir yere ait olma duygusunun, bir yer duygusunun, kendine değer verme duygusunun, güvenlik duygusunun ve doğa ile ilişkili olma duygusunun farkında olmaya ve desteklenmesiyle duydukları mutluluk duygusuna bağlıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Genellikle fiziksel ve çevresel projeler vatandaşların yaşamlarını doğrudan etkiler.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İnsan yerleşmelerindeki merkezi bir problem kim kimin için neye karar verir? Çevrenin insan tatmini konusunda bir engel oluşturmasını engellemek için mimarların ve plancıların sürdürülebilir bir çevrenin yaratılmasında etik olarak davranmaları gereklidir. Bu aynı zamanda mesleğin sürdürülebilirliğini de içermektedir. Daha çok sürdürülebilir bir toplum insanların bir yere ait olma duygusunun, bir yer duygusunun, kendine değer verme duygusunun, güvenlik duygusunun ve doğa ile ilişkili olma duygusunun farkında olmaya ve desteklenmesiyle duydukları mutluluk duygusuna bağlıdır. Birçok yazar katılma kavramını açıklarken demokrasi kuramı ve tasarıma ve planlamaya katılım konusu arasındaki ilişkiye işaret ederler. Bu düzeyde insanlar kendi kendilerini yönetmeyi öğrenirler. Katılımcı demokrasinin tekrar ortaya çıkışı birçok insanda insanların kendi yaşamları dışındaki kamu problemleriyle ilgilenmeleri gibi bir etki uyandırmıştır. Katılım bir şekilde bağlamla ilgili olup, tipi, yoğunluğu, boyutları ve sıklığı çok fazla değişmektedir. Katılım kuramı aşağıdaki cümlelerle sentez edilebilir: Tasarım ve planlama problemlerinin "en iyi çözümü"yoktur. "Uzman" kararlarının "amatör" kararlarından daha iyi olmayabilir. Bir tasarım ve planlama işi saydam yapılabilir. Katılım, ilgili bir kullanıcı gurubu tarafından verilen kararların farklı şekillerini kapsayan genel bir kavramdır. Katılması gerekenler kimlerdir, katılım onları nereye götürecektir ve insanlar buna nasıl katılacaklardır? Halkın katılımı klasik demokrasi kuramı üzerine kurulur: Vatandaşların daha iyi vatandaş olmaları için onların yaşamlarını etkileyen kararlarda söyleyecek, bir şeyleri olmalıdır. Genellikle fiziksel ve çevresel projeler vatandaşların yaşamlarını doğrudan etkiler.

Abstract

Public participation builds on classic democratic theory: that those citizens who are affected by decisions should have a say in decisions that affect their lives because they will become better citizens. Participation is effective when, the task is conceptualized in terms of what is to be accomplished when the need is acknowledged to involve citizens. And it is often the physical and environmental projects that citizens see directly affecting their lives. To create a condition in which people can act on their own environmental needs, in which they can make the distinction between the experts technical and aesthetic judgment, requires a change in the consciousness of both people and professionals. Architects and planners who wish to participate in community building will need to assume a new role by making their solutions less representative of themselves and more representatives of user groups.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SANOFF, H. (2022). Democratizing design and planning through community participation. ITU Journal Series A: Architecture, Planning, Design, Cilt: 1 - Sayı: 1, 20–27. https://ajindex.com/articles/543983

Kaynakça (21)

  1. Arnstein, S., (1969).
  2. A ladder of citizen participation, American Institute of Planners Journal 35, 215-24.
  3. Becker, F., (1977).
  4. Housing messages, PA: Dowden Hutchinson & Ross, Stroudsburg. Burns, J. (1979). Connections: ways to discover & realize community potentials, McGraw Hill, New York. Checkoway, B., (1994). Paul Davidoff and advocacy planning in retrospect, American Planners Association Journal, 60, 2, 139-142.
  5. Davidoff, P., (1965),
  6. Advocacy and pluralism in planning, Journal of the American Institute of Planners, 31, 331-338.
  7. Deshler, D. & Sock, D., (1985). Community development participation: A concept review of. the International literature, A paper presented at the International League for Social Commitment in Adult Education, Ljungskile, Sweden. Fagence, M., (1977).
  8. Citizen participation in planning, Pergamon Press,
  9. New York. Goodman, R., (1971).
  10. After the planners, Simon and Schuster, New York. Hester, R. T. Jr., (1990).
  11. Community design primer, Ridge Times Press,
  12. Mendocino, CA. Hurwitz, J. G., (1975). Participatory planning in an urban neighborhood, Soulard, St. Louis, Missouri: A case study, DMG Journal, 9, 4, 348-57.
  13. Lasdun, D., (1961).
  14. Process of Continual Cooperation, London: The Times. Midgley, J., (1986). Community participation, social development and the state, Methuen, New York. Olsen, M. E., (1982). Participatory pluralism: political participation and influence in the United States and Sweden, Nelson Hall, Chicago. Pateman, C., (1970).
  15. Participation and democratic theory, Cambridge University Press,
  16. Cambridge. Peattie, L., (1968).
  17. Reflections on advocacy planning, Journal of the American Institute of Planners, 34, 80-88.
  18. Pranger, R. J., (1968).
  19. The eclipse of citizenship, Holt Rinehart & Winston, New York. Roseland, M., (1997). Eco-City dimensions: Healthy communities, healthy planet, New Society Publishers,
  20. Gabriola Island. Rosner, J., (1978). Matching method to purpose: The challenges of planning citizen participation activities, in S. Langton Ed. Citizen participation in America, Lexington Books, New York. Sanoff, H., (2000). Community participation methods in design and planning, John Wiley and Sons, New York. Wates, N. (1996)
  21. Action planning, The Prince of Wales's Institute of Architecture, London. World Bank, (1995). The World Bank participatory sourcebook, Environmental Department, World Bank, Washington, DC. Whitby, L. M. B., (1996). The Niagara process: Consultation on the evolution of cooperative environmental strategies,