KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 11 - Sayı: 22

Zayıf hadisle amel edilip edilmeyeceği tartışmaları arasında bir çözüm yolu: Telakkî bi’l-kabûl

A solution to the problem of whetter weak hadith is permissible to act or not: Telakki bi’l-kabul

Kadir GÜRLER
Sayfa
5–28
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kısacası; ulemânın/ümmetin kabul telakkisi, zayıf hadisle amel edilebileceği gerçeğini doğurmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hadisçilerin kriterlerine göre, ahkâma ilişkin konularda sahih ve hasen hadislerden başkası delil olarak kabul edilmez.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fakat sahih ve hasen hadis dışında kalan bazı zayıf hadisler, İslâm hukukçu-ları tarafından delil olarak kullanılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Kısacası; ulemânın/ümmetin kabul telakkisi, zayıf hadisle amel edilebileceği gerçeğini doğurmuştur.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Hadisçilerin kriterlerine göre, ahkâma ilişkin konularda sahih ve hasen hadislerden başkası delil olarak kabul edilmez. Fakat sahih ve hasen hadis dışında kalan bazı zayıf hadisler, İslâm hukukçu-ları tarafından delil olarak kullanılmaktadır. İşte; senedi açısından zayıf olan bazı hadislerin, ulemâ tarafından kabul edilmesi hususu, literatürde “telakkkî bi’l-kabûl” olarak isimlendirilmektedir. Her ne kadar hadisçiler zayıf olduğunu söyleseler de fukahâ vâkıaya uymayı daha evlâ görmüştür. Kısacası; ulemânın/ümmetin kabul telakkisi, zayıf hadisle amel edilebileceği gerçeğini doğurmuştur.

Abstract

According to Muhaddithun criterias, about the issues on provisions, it is not accepted as an argu-ment, except sahih and hasan hadiths. However, some weak hadiths are being accepted as an argument. This situation (acceptance of some weak hadiths due to the uncertainty caused by sanad by scholars) is defined as “Telakki bi’l-kabul”. Although traditionists consider a hadith as a weak, Muslim canonists approve that following the incident much more suitable. In short, scho-lars/ummah’s general acceptance on issues leads to the fact that is permissible to act in accordan-ce with weak hadith.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜRLER, K. (2022). Zayıf hadisle amel edilip edilmeyeceği tartışmaları arasında bir çözüm yolu: Telakkî bi’l-kabûl. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 22, 5–28. https://ajindex.com/articles/537716

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Abdurrazzâk, Ebû Bekir b. Hemmâm es-San’ânî, el-Musannef, tahk.: Habiburrahman el-A’zamî, Beyrut 1983. el-Aclûnî, İsmail b. Muhammed, Keşfu’l-hafâ ve muzîlu’l-ilbâs ammâ iştehera mine’l-ehâdîsi alâ elsineti’n-nâs, Beyrut 1988. Avvâme, Muhammed, Eseru’l-hadîsi’ş-şerîf fî ihtilâfi’l-eimmeti’il-fukahâ, Beyrut 1997.
  2. Aydınlı, Abdullah, Hadis Istılahları Sözlüğü, İstanbul 1987. el-Azîmâbâdî, Ebu’t-Tayyib Muhammed, Avnu’l-ma’bûd şerhu suneni Ebî Dâvûd, Beyrut 1990. el-Bâcî, Ebu’l-Velîd, et-Ta’dîl ve’t-tecrîh li men harrace lehu’l-Buhârî fi’l-câmi’, Riyâd 1986. --------, İhkâmu’l-fusûl fî ahkâmi’l-usûl, tahk.: Abdulmecîd Türkî, Beyrut 1986. el-Beyhakî, Ahmed b. Huseyin, es-Sunenu’l-kubrâ, tahk.: Muhammed Abdulkâdir Atâ, Beyrut 1994. el-Buhârî, Muhammed b. İsmail, el-Câmiu’s-sahîh, İstanbul 1992.
  3. Canan, İbrahim, Kütüb-i Sitte Muhtasarı Tercüme ve Şerhi, Ankara 1988. el-Cassâs, Ebû Bekir b. Ahmed b. Ali, Ahkâmu’l-Kur’ân, Beyrut 1335. --------, Şerhu muhtasari’t-Tahâvî, Beyrut 2010. el-Cezâirî, Tâhir b. Sâlih b. Ahmed, Tevcîhu’n-nazar ilâ usûli’l-eser, Beyrut 1995. el-Cüveynî, Ebü’l-Meâlî Rüknüddîn Abdülmelik b. Abdullâh b. Yûsuf, el-Burhân fî Usûli’l-Fıkh, Beyrut 1997.
  4. Çolak, Ali, “Ölmek Üzere Olan Kişiye ve Mezardaki Ölüye Yapılan Telkin İle İlgili Rivâyetler”, Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2004, cilt: IV, sayı: 2. ed-Dârekutnî, Ali b. Ömer, Sunenu’d-Dârekutnî, Beyrut 1993. ed-Dârimî, Abdullah b. Abdurrahman ed-Dârimî, e-Sunen, İstanbul 1992. ed-Debûsî, Ebû Zeyd Abdullah b. Muhammed b. Ömer b. İsa, Tesîsü’n-nazar, İstanbul 1990. ed-Dımaşkî, İbn Bedrân, el-Medhal ilâ mezhebi’l-imâm Ahmed b. Hanbel, Beyrut 1981. Ebû Dâvud es-Sicistânî, es-Sunen, İstanbul 1992. --------, Kitâbu’l-Merâsîl, tahk.: Şuayb el-Arnavut, Beyrut 1988. el-Elbânî, Muhammed Nâsıruddin, Silsiletu’l-ehâdîsi’d-daîfe ve’l-mevdûa, Riyad, ts. --------, İrvâu’l-ğalîl fî tahrîci ehâdîsi menâri’s-sebîl, Beyrut 1985. el-Fettenî, Cemâleddin Muhammed Tâhir b. Ali, Tezkiratu’l-mevzûât, Beyrut 1979. el-Gumârî, Ebu’l-Feyz Ahmed b.Sıddîk el-Hasenî, el-Hidâye fî tahrîci ehâdîsi’l-bidâye, Beyrut 1987. el-Hatîb, Ebû Bekir Ahmed b. Ali, el-Kifâye fî ilmi’r-rivâye, tahk.: Ahmed Ömer Haşim, Beyrut 1986.
  5. Hatiboğlu, Mehmed Said, “Müslüman Âlimlerin Buhâri ve Müslim’e Yönelik Eleştirileri”, İslâmî Araştırmalar Dergisi, Ankara 1997, c. X, sayı: 1-2-3-4. el-Hattâbî, Ebû Suleyman, Maâlimu’s-sunen, tahk.: Abdusselâm Abdussâfî Muhammed, Beyrut 1991. el-Herevî, Abdullah b. Muhammed b. Ali, Zemmu’l-kelâm, ta