Dergiler / Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 11 - Sayı: 22

İslâm hukukunda arabuluculuk

Mediation in Islamic jurisprudence

Sayfa
105–135
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makale, kanaat ve değerlendirmelerin yer aldığı sonuç kısmıyla biti-rilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Uyuşmazlıkların çözümü her hukuk sistemi tarafından yerine getirilmesi gereken en önemli konu-dur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Aralarında anlaşmazlık yaşayan insanlar, sorunlarını, arabuluculuk, tahkim, sulh ve mahkeme yoluyla çözüme kavuşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Makale, kanaat ve değerlendirmelerin yer aldığı sonuç kısmıyla biti-rilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Uyuşmazlıkların çözümü her hukuk sistemi tarafından yerine getirilmesi gereken en önemli konu-dur. Aralarında anlaşmazlık yaşayan insanlar, sorunlarını, arabuluculuk, tahkim, sulh ve mahkeme yoluyla çözüme kavuşturmaktadır. Bu makalede uyuşmazlık çözüm yöntemlerinden biri olan arabu-luculuğa dikkat çekilmiştir. Arabuluculukla ilgili kavram analizi yapılmış, ayrıca sulh ile diğer uyuş-mazlık çözüm yöntemleri karşılaştırılmıştır. İslâm hukukunda Arabuluculuğun temellendirilmesi olarak Kur’an’da ve Hz. Peygamberin uygulamalarında arabuluculuk üzerinde durulmuş, Arabulucu-luğun işleyiş süreci ve Arabuluculuğun günümüzde uygulanışı ele alınarak, Arabulucuda bulunması gereken şartlar açıklanmıştır. Makale, kanaat ve değerlendirmelerin yer aldığı sonuç kısmıyla biti-rilmiştir.

Abstract

The conflict resolution is the most fundamental matter that is all legal systems must carry out. People who have problems between themselves find solutions to their issues through the reconcila-tion, the mediation, the peace/sulh, the arbitration/consolidation and the court of law. In this paper mediation is pointed out as one of the methods of the conflict resolution. Concept analysis regar-ding to the meditaon is being made and also the comparision between “sulh/peace” and other conflict resolution methods are being done. In order to provide adequate ground for the mediation, the Quran and the prophet’s practices are examined. Morever, the application of the mediation in the contemprary world is discussed. The procces of the mediation and the qualifications that are asked from the mediator are explained. The paper is ended at the conclusion part with the thoughts and the considerations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞEN, Y. (2022). İslâm hukukunda arabuluculuk. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 22, 105–135. https://ajindex.com/articles/537715

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Abacı, Z. Dörtop, “Bir Sorun Çözme Yöntemi Olarak Sulh:18. Yüzyıl Bursa Kadı Sicillerinden Ör-nekler ve Düşündürdükleri” Otam Dergisi, Ankara 2006, sayı: 20, ss.105-115. Abdunnûr, Mahmûd Mahcûb, es-Sulh ve eseruh fî inhâi’l-husûme fi’l-fıkhı’l-İslâmî, Beyrut 1987. Abdülmelik b. Hişâm, Ebû Muhammed Abdülmelik b. Hişâm, es-Sîretü’n-nebeviyye, tahk.: Mustafa es-Sakka, Kahire 1955.
  2. Acun, Necla, Kişiler Arası İlişkiler ve İletişimde Empati, Alim Kaya (edit.), Pegem Akademi, Ankara 2010.
  3. Ahmed İbn Hanbel, Ahmed b. Muhammed (ö.241/855), el-Müsned, Çağrı Yay., İstanbul 1992.
  4. Akgündüz, Ahmet, “Hakem” DİA, İstanbul 1997, c.15, s.172. Atar, Fahrettin “Mahkeme”, DİA, İstanbul 2003, c. 27, s. 338,340. Atar, Fahrettin, “Sulh”, DİA, İstanbul 2009, c. 37, s. 481. Atar, Fahrettin, Fıkıh Usûlü, MÜİF. Yay., İstanbul 1992.
  5. Atar, Fahrettin, İslâm Adliye Teşkilâtı, Diyanet İşleri Başkanlığı Yay., Ankara 1991.
  6. Ateş, Süleyman, Kur’an Ansiklopedisi, Kur’an Bilimleri Araştırma Vakfı, İstanbul ts. Avdeh, Abdulkadir, et-Teşri’u’l-cinâi’l-İslâmî mukârenen bi’l-kânûni’l-vad’i, Dârü’l-Kütübi’l-Arabi, Beyrut ts. Aydın, M. Akif, “Mahkeme”, DİA, İstanbul 2003, c. 27, ss. 342-344. Aynî, Ebû Muhammed Mahmud b. Ahmed, el-Binâye fî şerhi’l-hidâye, Daru’l Fikr, Beyrut 1990.
  7. Bardakoğlu, Ali, “Hak”, DİA, İstanbul 1997.
  8. Bayındır, Abdülaziz, İslâm Muhâkeme Hukuku, İslâmî İlimler Araştırma Vakfı Yay., İstanbul 1986.
  9. Berki, Ali Himmet, Açıklamalı Mecelle, Hikmet Yay., İstanbul 1990. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmet b. el-Hüseyn b. Ali (ö.458/1066), es-Sünenü’l-Kübrâ, Matbaatü Meclisi Dâireti’l-Maarifi’l-Osmâniyye, Haydarabad 1354. Bilmen, Ömer Nasuhî, Hukukı İslâmîyye ve Istılahatı Fıkhıyye Kamusu, Bilmen Yay., İstanbul 1986. Buhâri, Ebu Abdillah Muhammed b. İsmail (ö.256/869), Sahîhu’l-buhârî, Çağrı Yay., İstanbul 1992. Cassâs, Ebû Bekr Ahmed b. Ali er-Râzî (ö.370/980), Ahkâmü’l-Kur’ân, tahk.: Abdüsselâm Muham-med Ali Şahin, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Lübnan 2007.
  10. Cihangir, Zeynep, Kişilerarası İlişkiler ve İletişimde Dinleme, Alim Kaya (edit.), Pegem Akademi, Ankara 2010, s. 109. Çeker, Orhan, İslâm Hukukunda Akitler, İttifak Holding Yay., Konya 1999.
  11. Çeliker, Hüseyin “İslâm Hukukunda Tahkim”, Diyanet İlmi Dergi, Ankara 2005, c. 41, sayı: 1, ss. 17-46.
  12. Dağcı, Şamil, İslâm Ceza Hukukunda Şahıslara Karşı Müessir Fiiller, Diyanet İşleri Başkanlığı Yay., Ankara 1996. Dûrî, Kahtân Abdurrahman, Akdü’t-tahkîm fi’l-fıkhı’l-İslâmî ve’l-kânûni’l-vaz’î, Bağdat 1985. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş’as es-Sicistânî el-Ezdî (ö.2