KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 11 - Sayı: 22

“Âlimler Peygamberlerin varisleridir” hadisinin isnad açısından tenkid ve tahlili

Critacal review and analysis of the hadith “the scholars are the heirs of prop-hets” in terms of isnad

Hüseyin AKYÜZ
Sayfa
159–190
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İşte bu çalışma, böylesi bir gayeyi “Âlimler, peygamberlerin varisleridir” hadisi özelin-de örneklendirmeyi amaçlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Peygamber’in sünnetinin yazılı belgeleri olan hadislerin gerçekten ona ait olup olmadığını araş-tırma ve belirleme meselesi, güncelliğini kaybetmeyen bir konudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Peygamber’e aidiyeti noktasında daha sağlıklı karar verebilmek için öncelikli olarak, o hadisin mev-cut bütün farklı kanallarını toplamaya gayret etmişlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:İşte bu çalışma, böylesi bir gayeyi “Âlimler, peygamberlerin varisleridir” hadisi özelin-de örneklendirmeyi amaçlamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Hz. Peygamber’in sünnetinin yazılı belgeleri olan hadislerin gerçekten ona ait olup olmadığını araş-tırma ve belirleme meselesi, güncelliğini kaybetmeyen bir konudur. Muhaddisler, bir hadisin Hz. Peygamber’e aidiyeti noktasında daha sağlıklı karar verebilmek için öncelikli olarak, o hadisin mev-cut bütün farklı kanallarını toplamaya gayret etmişlerdir. Şüphesiz her bir farklı tarik, o hadisin tarihsel süreçte geçirdiği evrelerin belgesi niteliğindedir. Bu belgeleri bir bütün olarak incelemeden analiz yapmaya kalkışmak veya o hadis hakkında hüküm vermeye girişmek doğru değildir. Bu bağlamda özellikle muhaddisler tarafından zayıf olarak nitelendirilen bir hadisin sıhhat ve sübûtu hakkında karar verebilmek için, o rivayetin mütâbe’ât ve şahid’lerinin de muhakkak incelenmesi gereklidir. Zira bu nitelikteki bir hadis için toplanan birkaç tarik bile nihai karar verirken daha sağ-lıklı olacaktır. İşte bu çalışma, böylesi bir gayeyi “Âlimler, peygamberlerin varisleridir” hadisi özelin-de örneklendirmeyi amaçlamaktadır.

Abstract

Hadiths are the scripted documents of the sunna of the Prophet Muhammad. It’s one of the actual issues that investigating and defining the hadiths if these belong to the Prophet Muhammad or not. For the aim of deciding more accurately at the point of defining an hadith whether belongs to the Prophet Muhammad, muhaddiths has been tried to gather all the current variants of that hadith firstly. Certainly, every chain of transmitters (tariq) of an hadith, is the scripted evidence that shows all the phases of that hadith through the historical process. It’s not a true method that attempting to analyze and judge these documents without a holistical investigation. In this respect, deciding about the authenticity and certainty of an hadith which is labeled as da’if (weak) hadith by muhaddiths, it is necessary to invesigate of mutaba’ah (follow-up) and shawahid (witnesses) of this narrative. Because even picking a few of chain of transmitters (tariq) for a hadith has these charac-teristics, will maket he judgment more convincing. In this study, we will exemplify this aim in the contex of the hadith “the scholars are the heirs of prophets.”

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKYÜZ, H. (2022). “Âlimler Peygamberlerin varisleridir” hadisinin isnad açısından tenkid ve tahlili. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 22, 159–190. https://ajindex.com/articles/537706

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Aydınlı, Abdullah, Hadis Istılahları Sözlüğü, Timaş Yayınları, İstanbul, 1987. el-’Aynî, Bedruddin Ebî Muhammed Mahmud b. Ahmed (ö.855/1451), Umdetu’l-Karî Şerhu Sahihi’l-Buharî, I-XXV, Dâru İhyai’t-Turasil-Arabî, Beyrut ts. Bağcı, H. Musa, “el-Kutubu’s-Sitte Kavramının Tarihsel Gelişimi ve Otoritesini Oluşturan Faktör-ler”, İslâmî İlimler Dergisi, Çorum 2007, c. II, sayı: 2, s. 123–159. el-Beğavî, Ebû Muhammed el-Hüseyin b. Mes’ûd, Şerhu’s-Sunne, Nşr.: Şu’ayb el-Arnâût, Muham-med Zuheyr eş-Şâvîş, I-XVI, el-Mektebetu’l-İslâmî, 2. bs., Beyrut 1403/1983. --------, Tefsîru’l-Beğavî (Me’âlimu’t-Tenzîl), tahk.: Muhammed Abdullah en-Nemr, Osman Cum’a Damiriyye, Süleyman Müslim el-Hariş, I-VIII, Dâru Taybe, Riyad 1409/1988. el-Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Hüseyin, el-Medhal ilâ’s-Suneni’l-Kübrâ, tahk.: Muhammed Ziyâu’r-Rahmân el-Azami, Dâru’l-Hulefa, Kuveyt 1404. --------, Şu’abu’l-İmân, tahk.: Muhammed es-Saîd Besyûnî Zeğlûl, I-VIII, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut 1410. el-Buharî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail (ö.256/870), el-Câmi’u’s-Sahîh, I-VIII, Çağrı Yayınları, 2. bs., İstanbul 1992. --------, et-Târîhu’l-Kebîr, tahk.: es-Seyyid Hâşim en-Nedvî, I-VIII, Dâru’l-Fikr, Beyrut, ts. Çakmak, Muharrem, “Din Eğitimi ve Öğretiminde Metodolojik Bir Yaklaşım-Seyahate Dayalı Tasavvufî İrşad Metodu-”, Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Samsun, 2009, c. IX, sayı: 4; s.127-148. Darekutnî, Ali b. Ömer, İlelu’l-Varide Fi’l-Ehadisi’n-Nebeviyye, tahk.: Mahfuzu’r-Rahman Zeynullah es-Silefî, I-XI, Dâru Taybe, Riyad 1405/1985. ed-Darimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahman, Sunen, I-II, Çağrı Yayınları, 2. bs., İstanbul 1992. Ebû Davud, Suleyman b. el-Eş’as es-Sicistânî, Sunen, I-V, Çağrı Yayınları, 2. bs., İstanbul 1992. el-Elbânî, Muhammed Nâsiruddîn, Sahihu’l-Câmi’i’s-Sağîr ve Ziyâdetihî (el-Fethu’l-Kebîr), I-II, el-Mektebetu’l-İslâmî, 3. bs., Beyrut 1407/1988. --------, Sahihu Süneni Ebî Davud, I-III, Mektebetu’l-Me’ârif, Riyad 1419/1998. --------, Sahihu Süneni İbn Mâce, I-III, Mektebetu’l-Me’ârif, Riyad 1417/1997. --------, Sahihu Süneni’t-Tirmizî, I-III, Mektebetu’l-Me’ârif, 1. bs., Riyad 1420/2000. el-Gazalî, Ebû Hamid Muhammed, İhyâu ‘Ulûmi’d-Dîn, çev.: Ahmed Serdaroğlu, I-IV, Bedir Yayı-nevi, İstanbul 1974. el-Hamevî, Yâkût b. Abdullah (ö.626/1228)), Mu’cemu’l-Buldân, I-V, Dâru’l-Fikr, Beyrut ts. el-Hatîb el-Bağdâdî, Ebû Bekr Ahmed b. Ali b. Sâbit (ö.463/1071), er-Rihle Fî Talebi’l-Hadîs, tahk.: Nurettin Itr, Dâru’l- Kütübi’l- İlmiyye, Beyrut 1395/1975. İbn