Dergiler / Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 13 - Sayı: 26

Küleynî'nin el-Kâfî Adlı Eserinde Hz. Ali'yle ilgili bazı rivayetlerin tenkit ve değerlendirilmesi

The Criticism and Evaluation of Some Hadiths on Ali b. Abī Tālib in Kuleyni s al-Kāfī

Sayfa
5–42
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ali ile ilgili rivayetlerin kati olduğunu iddia etmenin ne derece gerçeği yansıttığını tartışmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Küleynî, el-Kâfî adlı eserinin Usûl bölümünün Hücce kısmında, başta Ali b.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ebû Tâlib olmak üzere mâsum imamlara dair birtakım rivayetlere ve Hz.
💡
Sonuç & Katkı:Ali ile ilgili rivayetlerin kati olduğunu iddia etmenin ne derece gerçeği yansıttığını tartışmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Küleynî, el-Kâfî adlı eserinin Usûl bölümünün Hücce kısmında, başta Ali b. Ebû Tâlib olmak üzere mâsum imamlara dair birtakım rivayetlere ve Hz. Ali ile diğer imamlara delalet ettiği iddia edilen bazı âyetlere yer vermiştir. Ne var ki ilgili rivayetlerin çoğu, Kurân âyetleri ile açık bir şekilde çelişmekte, delil olarak kullanılan âyetlerin çoğunun ise konu ile ilgisi bulunmamaktadır. Bu çalışmamız, Küleynînin mezkûr eserinin Hücce kısmında tahric ettiği rivayetleri esas almakta, delil olarak kullanılan âyetlerin Şîa ve Ehl-i sünnete ait temel tefsirlerde nasıl yorumlandığını tesbit etmeyi, ardından Şîanın imâmet teorisini temellendirmek için Hz. Alinin ve diğer imamların nasla tayin edildiklerini iddia etmelerinin nazarî arka planını ortaya koymayı, bu rivayetlerin doğuşuna sebep olan faktörleri belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmanın diğer bir amacı, imâmet nazariyesini ispat edebilmek için Küleynînin Hücce başlığı altında tahric ettiği rivayetler içinde zikrettiği âyetlerin bağlamından nasıl koparıldığını, bazı rivayetlerin aşırılıklar ve zorlama yorumlar, hatta tahrifler ihtiva ettiğini göstererek ilgili bölümde kaydedilen Hz. Ali ile ilgili rivayetlerin kati olduğunu iddia etmenin ne derece gerçeği yansıttığını tartışmaktır.

Abstract

Shii scholar al-Kuleyni transmits some hadiths on Ali b. Abu Talib and other imams in Usul al-Kafi under chapter Kitab al-Hujja. However, most of these narrations explicitly contradict some Qur anic verses and majority of them used for as evidence don t have any relationship with the subject. Our study, therefore, based on narrations in Kitab al-Hujja in Kuleyni s al-Kafi and primarily analyse how these verses were interpreted by some key Shii and Sunni s tafsir books. Our paper also aims at establishing a theortical background for theory of imamat and of imams who were determined by Allah, argued by Shia; and intends to identify factors that lead to appearance of these narrations. This study targets to show how Kuleynî decontextualised the verses and how some narrations contain excesses and inappropriate comments, or even some narrations contained distortions in order to prove the imamate theory. Finally our goal is to discuss to what extent the narrations are genuinely recorded in Kitab al-Hujja in al-Kafi and what the value of the narrations about Ali b. Abu Talib.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KUTLUAY, İ. (2022). Küleynî'nin el-Kâfî Adlı Eserinde Hz. Ali'yle ilgili bazı rivayetlerin tenkit ve değerlendirilmesi. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 26, 5–42. https://ajindex.com/articles/537688

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Abdülbâkî, Muhammed Fuad, el-Mu'cemü'l-müfehres li-ayâti'l-Kur'âni'l-hakîm, el-Mektebetü'l- İslâmiyye, İstanbul 1982. Abdünnâzır, Muhsin, Mes’eletü’l-imâme, Beyrut 1983. Âlûsî, Ebü's-Senâ Şehâbeddîn Mahmûd b. Abdullâh b. Mahmûd, (ö.1270/1854) Ruhü'l-meânî fî tefsîri'l-Kur'âni'l-azîm ve's-seb‘i'l-mesanî, tsh. Muhammed Hüseyin Arab, Dârü'l-fikr, Beyrut 1997/1417. Askerî, Murtezâ, Meâlimu’l-medreseteyn, Müessesetü’n-Nu‘man, Beyrut 1410/1990.
  2. Aydın, M. Akif, “İmâmet”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA), İstanbul 2000, c. 22, s. 204-205. Ayyâşî, Ebü'n-Nasr Muhammed b. Mesud(ö.320/932), Tefsirü'l-Ayyâşî, tahk.: Haşim Resuli Muhal- lati, Müessesetü’l-a’lemi li’l-matbuât, Beyrut 1991/1411. Beyzâvî, Ebû Saîd Nasırüddin Abdullah b. Ömer b. Muhammed (ö.685/1286), Envârü't-tenzîl ve esrârü't-te'vîl, Şirket-i sahafiye-i Osmaniye, İstanbul 1884. Bozan, Metin, İmâmiyye’nin İmâmet Nazariyyesinin Teşekkül Süreci, İSAM Yay., İstanbul 2009. Buhârî, Muhammed b. İsmâil, el‐Câmiu’s‐sahîh, Çağrı Yay., İstanbul 1992.
  3. Demircan, Adnan, Hz. Ali’nin Hilafet Hakkı Meselesinde Gadir-i Hum Olayı, İstanbul, 1996. Ebû Dâvud, Süleyman b. Eş’as b. İshak el-Ezdî Ebû Dâvud es-Sicistânî (ö.275/889) Sünen, Çağrı Yay., İstanbul 1413/1992. Emin, es-Seyyid Muhsin, A‘yânü’ş-Şîa, Dârü’t-taârüfi li’l-matbûât, Beyrut 1406/1986. Fadlî, Abdülhâdî, Usûlü’l-hadîs, Câmiatü’l-âlemiyyeh li’l-ulûmi’l-İslâmiyye, Londra, Dârü müverri- hu’l-Arabî, Beyrut 1414/1993.
  4. Fığlalı, Ethem Ruhi, İmâmiyye Şîası, Selçuk Yay., Ankara 1984. --------, “Gadîr-i Hûm” Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA),İstanbul 1996, XIII, 279-280.
  5. Gleave, Robert, Scriptualist Islām The History and Doctrinies of Akhbārī Shi‘ī School, Leiden, Boston 2007. Hâkim, Ebû Abdullah İbnü’l-Beyyi Muhammed Hâkim en-Nisâburî, (ö.05/1014), el-Müstedrek ale's- Sahîhayn, Dârü'l-kütübi'l-ilmiyye, Haydarabad 1915.
  6. Hakyemez, Cemil, Şîa’da Gaybet İnancı ve Gâib On İkinci İmam, İSAM yay. İstanbul 2009. Hillî, İbnü'l-Mutahhar Cemalüddîn el-Hasen b. Yusuf b. Ali Allâme (ö.726/1325), Nehcü’l-hak ve keşfü’s-sıdk, tahk.: Aynullah el-Hasenî Urmevî, Dârü’l-hicre, Kum 1986/1407. İbn Asakir, Ebü'l-Kâsım Sikatüddin Ali b. Hasan b. Hibetullah (ö.571/1176), Târîhu medîneti Dımaşk, tahk.: Muhibbüddin Ebi Said Ömer b. Garame el-Amravî, Dârü'l-fikr, Beyrut 1996/1417. İbn Bâbeveyh, Ebû Cafer Şeyh Saduk Muhammed b. Ali b. Hüseyin, (ö.381/991) Kamal al-din wa- tamam al-ni’mah: perfection of faith and completion of divine favour, trans. by Sayyid Athar Husain