Dergiler / Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 17 - Sayı: 34

İBN NÜBÂTE EL-HATÎB VE HZ. HÜSEYİN’İN ŞEHÂDETİ İLE İLGİLİ HUTBESİ

Ibn Nubāta al-Khatīb and His Sermon Related to the Martyrdom of Hossain

Sayfa
191–210
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hüseyin’in şehadetinden dolayı üzüntüsünüdile getirmekte ve aynı şekilde Müslümanların da bu olaya üzülmeleri gerektiği üzerindedurmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Arap edebiyat tarihinde adından sitayişle bahsedilen hatiplerden biri, İbn Nübâte’dir. 336/946yılında Diyarbakır’ın Silvan (Meyyâfârikîn/Fârikîn) ilçesinde doğan İbn Nübâte, HamdânîlerinEmîri Seyfüddevle b.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hamdân’ın (ö. 356/967) himayesinde bulunmuş ve sarayında hatiplikyapmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Hüseyin’in şehadetinden dolayı üzüntüsünüdile getirmekte ve aynı şekilde Müslümanların da bu olaya üzülmeleri gerektiği üzerindedurmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Arap edebiyat tarihinde adından sitayişle bahsedilen hatiplerden biri, İbn Nübâte’dir. 336/946yılında Diyarbakır’ın Silvan (Meyyâfârikîn/Fârikîn) ilçesinde doğan İbn Nübâte, HamdânîlerinEmîri Seyfüddevle b. Hamdân’ın (ö. 356/967) himayesinde bulunmuş ve sarayında hatiplikyapmıştır. Silvan ve Halep’te îrâd ettiği hutbelerle hak ettiği üne kavuşan İbn Nübâte’ningünümüze ulaşan hutbe mecmuası bulunmaktadır. İbn Nübâte, 374/984 yılında Silvan’da vefatetmiştir. Bazı kaynaklar Halep’te vefat ettiğini belirtmektedir. İbn Nübâte’nin muharrem ayınınikinci cuma gününe denk gelen hutbede îrâd ettiği Hz. Hüseyin’in şehit edilmesi ile ilgili olanhutbesi önemlidir. İbn Nübâte, bu hutbesinde Hz. Hüseyin’in şehadetinden dolayı üzüntüsünüdile getirmekte ve aynı şekilde Müslümanların da bu olaya üzülmeleri gerektiği üzerindedurmaktadır.

Abstract

One of the prolocutors that his name was eulogized in the history of Arabic Literature is Ibn Nubāta. Ibn Nubāta who was born in Silvan (Meyyāfāriqīn/Fāriqīn), which is now a district of Diyarbakir, in 336/946 was under the care of Hamdāni’s Amir Sayf al-Dawlā Ibn Hamdān (d. 356/967), and he had a preaching duty in the palace. Ibn Nubāta who took the reputation of rightful one with the sermons that he negotiated in Silvan and Aleppo has a review of sermons which has come to today. Ibn Nubāta death in Silvan in 374/984. Some sources state that he death in Aleppo. The sermon on Hossain’s martyrdom that Ibn Nubāta negotiated in the second Friday of the month of Muharrem is important. Ibn Nubāta expresses his sadness in that sermon, and equally emphasizes the need for Muslims to feel sorry for it.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GEMİ, A. (2022). İBN NÜBÂTE EL-HATÎB VE HZ. HÜSEYİN’İN ŞEHÂDETİ İLE İLGİLİ HUTBESİ. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 34, 191–210. https://ajindex.com/articles/537597

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Alıcan, Mustafa. “Meyyâfârikîn İsmi Üzerine Bir Soruşturma”. Tarih İncelemeleri Dergisi 27/1 (Temmuz 2012): 1-21.
  2. Blachere, R. “Mütenebbî”. Milli Eğitim Bakanlığı İslam Ansiklopedisi. 8: 858-862. Eskişehir: ETAM A.Ş. Matbaa Tesisleri, 1997.
  3. Brockelmann, Carl. “İbn Nübate”. Milli Eğitim Bakanlığı İslam Ansiklopedisi. 5/2: 777. Eskişehir: ETAM A.Ş. Matbaa Tesisleri, 1997. Buḫârî, Muhammed b. İsmail b. İbrahim b. el-Muğîra. el-Câmi‘u’l-Musnedu’s-Ṣahîhu’l-Muḥtaṣar. thk. Muhammed Zuheyr b. Nasr en-Nâsır. Beyrut: Dâru Tavki’n-Necât, 2001. Burhân Fevrî, Alâuddin Ali b. Husâmiddîn el-Muttâkî el-Hindî. Kenzu’l-‘Ummâl fî Suneni’l- Aḳvâl ve’l-Ef‘âl. thk. Bekrî Hayyânî vd. Beyrut: Muessesetu’r-Risâle, 1985. Cezâirî, Tahir b. Salih. Şerḥu Ḫutab-i İbn Nübâte. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, 2007.
  4. Demirayak, Kenan. Abbasi Edebiyatı Tarihi. Erzurum: Şafak Yayınları, 1998.
  5. Durmuş, İsmail. “Mütenebbî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 32: 195-200. İstanbul: Türk Diyanet Vakfı Yayınları, 2006.
  6. Furat, Ahmet Suphi. Arap Edebiyatı Tarihi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, 2007.
  7. Goldziher, İgnace. Klasik Arap Literatürü Tarihi. trc. Rahmi Er, Azmi Yüksel. Ankara: Vadi Yayınları, 2012.
  8. Gümüş, Ercan. “İbnü’l-Ezrak ve Eseri “Meyyâfârikîn ve Âmîd Tarihi” Üzerine Türkiye’de Yapılan Çalışmalar Işığında Bir Değerlendirme”. e-Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi 7, (Nisan 2012): 3-13. Ḥamevî, Taḳiyuddin Ebi Bekir Ali b. Abdillah. Ḫizânetu’l-Edeb ve Gāyetu’l-Ereb. thk. Usâm Şa‘yitu. Beyrut: Dâru ve Mektebetu Hilâl, 1987. Ḥevâmidî, Muhammed b. Ahmed Abdusselâm Ḫıḍır eş-Şuḳayrî. es-Sunen ve’l-Mubtede‘at el- Muta‘alliḳa bi’l-Ezkâr ve’s-Ṣalavât. Beyrut: Dâru’l-fikr, 2000.
  9. Hizmetli, Sabri. “Karmatîler”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 24: 510-514. İstanbul: Türk Diyanet Vakfı Yayınları, 2001. İbn Bâz, Abdulaziz b. Abdillah b. Abdirrahman. Mecmû‘u Feṭavâ ve Maḳâlât Mutenevvi‘a. Riyâd: Dâru’l-Ḳâsım li’n-Neşr, 1999. İbn Ebi’l-Ḥadîd, Abdulhamid b. Hibetillah b. Muhammed b. Hüseyin. Şerḥu Nehci’l-Belâga. thk. Muhammed Ebu’l-Fazl İbrahim. Kahire: Dâru İhyâi’l-Kutubi’l-Arabiyye ts. İbn Ḫallikān, Şemsuddin Ahmed b. Muhammed b. Ebî Bekir. Vefeyâtu’l-A‘yân. thk. İhsan Abbas. Beyrut: Dâru Sâdir, 1970. İbn ‘İmâd, Abdulhayy b. Ahmed b. Muhammed el-Akrî el-Hanbelî. Şezerâtu’z-Zeheb. thk. Mahmut Arnavut. Dimaşḳ: Dâru İbn Kesîr, 1989. İbn Nübâte, Abdurrahim b. Muhammed b. İsmail. Dîvânu Ḫutab-i Minberiyye (Arapça Hutbeler). İstanbul: Salah Bilici Kitabevi, 1968