Dergiler / Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 17 - Sayı: 33

TAHÂVÎ BAĞLAMINDA İKİ FARKLI HANEFÎLİK OKUMASI (EKMELÜDDÎN EL-BÂBERTÎ VE İBN EBİ’L-İZZ ÖRNEĞİ)

Two Different Reading Of Hanafiyya İn The Context Of Tahâvî (Akmaluddin al-Bâbarti and Ibn Abi’l-Izz Examplification)

Sayfa
127–156
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu hedef doğrultusunda Ekmelüddîn el-Bâbertî ve İbn Ebi’l-İzz’in şerhlerine yansıttığı gelenek tespit edilecek ve Hanefîliğe dair farklı sunumlarının sebebi araştırılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hem Müslümanın günlük hayatında karşılaşabileceği sorunlara makul ve pratik fıkhî çözümler getirmesi, hem de kucaklayıcı itikâdî görüşleri ile Ebû Hanîfe (ö.150/M.767), sadece mevâlinin değil tüm Müslümanlar katında önemli bir âlim olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Onun görüşlerinin Mısır bölgesinde takipçisi ve belirgin ilk temsilcisi İmam Tahâvî’dir (ö.321/M.933).
💡
Sonuç & Katkı:Bu hedef doğrultusunda Ekmelüddîn el-Bâbertî ve İbn Ebi’l-İzz’in şerhlerine yansıttığı gelenek tespit edilecek ve Hanefîliğe dair farklı sunumlarının sebebi araştırılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Hem Müslümanın günlük hayatında karşılaşabileceği sorunlara makul ve pratik fıkhî çözümler getirmesi, hem de kucaklayıcı itikâdî görüşleri ile Ebû Hanîfe (ö.150/M.767), sadece mevâlinin değil tüm Müslümanlar katında önemli bir âlim olmuştur. Onun görüşlerinin Mısır bölgesinde takipçisi ve belirgin ilk temsilcisi İmam Tahâvî’dir (ö.321/M.933). Bu çalışmada İmam Tahavî üzerinden Mısır’daki Hanefîlik algısının izlerini bulmayı hedeflemekteyiz. Bu hedef doğrultusunda çalışmamız, Ekmelüddîn el-Bâbertî (ö.786/M.1384) ile İbn Ebi’l-İzz’in (ö.792/M.1390) İmam Tahavî’nin el-Akîdetü’t- Tahâviyye veya Beyanü Akîdeti Ehli’s-Sünne ve’l-Cemaa isimli eseri üzerine yazdığı şerhlerde ortaya koyulan Hanefîlik algısı üzerinden şekillenecektir. Ancak çalışmamızın makale sınırlarını aşmaması için, söz konusu âlimlerin iman görüşleri etrafında bir soruşturma yapılacaktır. Bu hedef doğrultusunda Ekmelüddîn el-Bâbertî ve İbn Ebi’l-İzz’in şerhlerine yansıttığı gelenek tespit edilecek ve Hanefîliğe dair farklı sunumlarının sebebi araştırılacaktır.

Abstract

Bringing reasonable and practical solutions to problems that a muslim may face in his daily life and viewing inclusive theologycal views, Abu Hanifa (d.150/767) has been an important scholar for all Muslims not just for Mavali. İmam Tahâvî (d.321/933) has been the first and most representative follower in the region of Egypt. İn this study, we aim to trace the perception of Hanafism in Egypt through İmam Tahâvî’s views. In accordance with this target, our work will be based on the perception of Hanafism that was laid by Akmaluddin al-Bâbarti (d.786/1384) and Ibn Abi’l-Izz (d.792/1390) in their books that comments on at-Tahavi’s book named as al-Akidatu’t-Tahaviyya or Bayanu Akidati Ehli’s-Sunne va’l-Camaa. However, for our study not to exceed the limits of an article, an investigation will be conducted around the opinions about iman (faith) of the aforementioned scholars. Thus, the traditions that Akmaluddin al-Bâbarti and Ibn Abi’l-Izz reflect in their comments, will be identified and the reasons for their presences about Hanafism will be investigated.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aykaç, M. (2022). TAHÂVÎ BAĞLAMINDA İKİ FARKLI HANEFÎLİK OKUMASI (EKMELÜDDÎN EL-BÂBERTÎ VE İBN EBİ’L-İZZ ÖRNEĞİ). Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 33, 127–156. https://ajindex.com/articles/537575

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Abdulcabbar, el-Kadî Ebu’l-Hasan el-Hemedânî el-Esedebâdî (415/1025), Şerhu’l-Usûli’l-Hamse,Terc.: İlyas Çelebi, İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, 2013.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. el-Müsned, Kahire: Müessesetü Kurtuba, ts. Ahmed b. Hanbel, Usûlü’s-Sünne, Baskı yy, ts. Aydınlı, Osman. Akılcı Din Söylemi, Farklı Yönleriyle Mu’tezile Ekolü, Ankara: Hititkitap Yayınları,2010.
  3. Aytekin, Arif. “Bâbertî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi 4: 377-378 Ankara: TDV Yayınları,1991. Bâbertî, Ekmeluddîn Muhammed b. Muhammed el-. (786/1384), Serhu Akîdeti ehli’s-sünne ve’lcemâa. Thk. Arif Aytekin, Kuveyt: Vakıflar ve İslâmî İşler Bakanlığı Yayınları, 1989. Bâbertî, Şerhu’l-akîdeti’t-tahâviyye. Thk. Abdusselâm b. Abdilhâdî Şennâr, Beyrut: Dâru’l-Beyrûtî,2009/1430. Bâkıllânî, Kâdî Ebu Bekir b. et-Tayyib el-Basrî el-. (403/1013), El-İnsâfu Fîmâ Yecibu İ’tikâduhu Velâ Yecûzu’l-Cehlu Bihi. Thk. Muhammed Zâhid b. el-Hasan el-Kevserî, Mektebetü’l-Ezheriyye Li’t-Türâs, 2000.
  4. Bedir, Murteza - Koca, Ferhat. “Ebu’l-Usr Pezdevî,” Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi 34: 264-266, Ankara: TDV Yayınları, 2007. Berbehârî, Ebû Muhammed Hasan b. Ali el-. Şerhu’s-Sünne. Thk: Salih b. Fûzân, Kahire: Mektebetü el-Hâdî el-Muhammedî, 2008. Buhârî, Muhammed b. İsmail Ebu Abdullah el-Cu’fî el-. Sahîhu’l-Buhârî. Thk. Mustafa Edip, Beyrut:1987. Cebrîn, Abdullah b. Abdurrahman el-. Şerhu Usûli’s-Sünne. Riyad: 1420. Cüveynî, Ebul-Meâlî Abdulmelik b. Abdillâh b. Yûsuf el-. Kitâbu’l-İrşâd ilâ Kavâtıi’l-Edille fî Usûli’l-İ’tikâd. Thk. Esad Temîm. Beyrut: Müessesetü’l-Kütübi’l-Sekafiyye, 1985.
  5. Çubukçu, Asri. “Ekmelüddîn Bâbertî, Hayatı ve Eserleri”. Ekmelüddîn Bâbertî’yi Keşif Yolunda I.Ekmelüddîn Babertî Sempozyumu Bildirileri, (Erzurum, 28-30 Mayıs 2010). Ed. Selçuk Coşkun. Erzurum: Bayburt Üniversitesi Yayınları, 2014. Ebû Davûd es-Sicistânî. es-Sünen. Beyrut: Dâru Kütübi’l-Arabî, ts. Ebû Hanife, Nu’man b. Sâbit. El-Fıkhu’l-Ekber, (İmam-ı A’zamın Beş Eseri) Trc. Mustafa Öz, İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2016, Arapça kısmı. Ebû Hanife, Nu’man b. Sâbit, El-Âlim Ve’l-Müteallim, (İmam-ı A’zamın Beş Eseri) Trc. Mustafa Öz, İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2016,
  6. Arapça kısmı. Ebu Muhammed, Abdülhak İşbilî. El-Ahkâmu’ş-Şeriyyeti’l-Kübrâ. Thk. Ebu Abdullah Hüseyin b.Akâşe, Riyâd, 2001. Eş’arî, Ebu’l-Hasan Ali b. İsmail el-. Kitâbu’l-Lum’a Fî’r-Reddi Alâ