Dergiler / Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 18 - Sayı: 36

Tefsir, Siyer, Tarih ve Kur’ân’ın Kaynaklığı Üzerine

On the Tafsır, Sırah, Hıstory and the Source Value of the Qur’an

Sayfa
607–634
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kişisel ve toplumsal beklentilerin dönüştürmediği kendisi içinüretilmiş sağlıklı bilgi birikimi ancak böyle sağlanır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslam’ın erken dönemine ilişkin çalışmalar, hem referans değeri hemde duygusal anlamı nedeniyle Müslümanlar için çok önemli olagelmiştir.Bu bilgilerin güvenilirliği ise bugün de Kur’an’a arz edilerek sağlanmayaçalışılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Batılılardan etkilenseler de Müslümanlar içinkronoloji bilgileri, Kur’an’ı anlama gayretlerinin ancak teşriî amaçlı bir parçası olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Kişisel ve toplumsal beklentilerin dönüştürmediği kendisi içinüretilmiş sağlıklı bilgi birikimi ancak böyle sağlanır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İslam’ın erken dönemine ilişkin çalışmalar, hem referans değeri hemde duygusal anlamı nedeniyle Müslümanlar için çok önemli olagelmiştir.Bu bilgilerin güvenilirliği ise bugün de Kur’an’a arz edilerek sağlanmayaçalışılmaktadır. Kur’an’ın kaynaklığı hem Batılıların hem de Müslümanların yaptığı çalışmalarda Kur’an-siyer-tefsir ilişkisi bağlamında yeniden öneçıkmıştır. Batıda son yüz elli yıllık tarih boyunca Kur’an kronolojisini tespite ilişkin gayretler, Kur’an metninden bir tarih kaynağı olarak yararlanmayayönelik altyapı çalışmalarıdır. Batılılardan etkilenseler de Müslümanlar içinkronoloji bilgileri, Kur’an’ı anlama gayretlerinin ancak teşriî amaçlı bir parçası olmuştur. Müslümanlar bu temel perspektife ek paradigmatik bir duruşuhâlâ benimseyememiştir. Özellikle literalist modernizmin ve onu takip eden tarihselci yaklaşımın tüm klasik İslami ilimlerin yerine geçirdiği bir neo-tefsirperspektifi de Müslümanların yaptığı her türlü çalışmayı aynı teşriî doğrultuda etkisi altına almıştır. Buna siyer ve tarih çalışmaları da dâhildir. Dolayısıylatemel bir yenilikten söz edilemez. Bizim Kur’an’ın tarihî kaynaklık değerini ortaya çıkarmak ve sağlıklı bilgiler üretmek için Kur’an nüzul tarihini veKur’an kronolojisini tefsir amaçlı değil, tarih amaçlı müstakil mesai alanlarınadönüştürmemiz gerekmektedir. Bunların siyer, tefsir, fıkıh gibi klasik İslamiilimlere faydası ise öncelikle dikkate almayacağımız sonraki bir adım olarakgörülmelidir. Kişisel ve toplumsal beklentilerin dönüştürmediği kendisi içinüretilmiş sağlıklı bilgi birikimi ancak böyle sağlanır.

Abstract

Studies on early Islam have become very important for Muslims because of their referential and emotional value. The reliability of this information is tried to be tested on the basis of the Qur’an. The fact that the Qur’an is the source of the reliable information has come to the prominence again in the context of the Qur’an-Sîrah-Tafsîr in the studies of both Westerners and Muslims. The efforts to establish the Qur’anic chronology in the West over the last hundred and fifty years are the infrastructure works to use the Qur’anic text as a source of history. Although Muslims were influenced by Westerners, chronology information for them was only a part of the religious efforts to understand the Qur’an. Muslims have not been able to adopt it as an additional paradigmatic stance on their basic perspective. In particular, a neo-tafsir perspective, which was put by the literalist modernism and historicist approach in the place of all the classical Islamic sciences, influenced all kinds of studies in the same direction, especially the studies of the sîrah and history. Therefore, we do not see a basic innovation in the paradigmatic stance of Muslims. In order to reveal the historical source value of the Qur’an and to produce healthy information, we need to convert the history of the Qur’an and the Qur’anic chronology to a seperate historical study area instead of an exegetical one. The benefits of these studies to the classical Islamic sciences such as sîrah, tafsir and fiqh should be considered as a secondary issue. This is the only way to get healthy information which is not distorted by the personal and social expectations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜRCAN, S. (2022). Tefsir, Siyer, Tarih ve Kur’ân’ın Kaynaklığı Üzerine. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 36, 607–634. https://ajindex.com/articles/537560

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Abduh, Muhammed. Tefsîru’l-Kur’âni’l-‘Azîm (Cüz’ü ‘Amme). Kahire: el-Cem‘iyyetü’lHayriyyetü’l-İslâmiyye, 1341. Ali, Cevâd. Târîhu’l-‘Arab fi’l-İslâm es-Sîretü’n-Nebeviyye. Beyrut-Bağdat: Menşûrâtü’l-Cemel, 2009.
  2. Apak, Adem Siyer-i Nebî. İstanbul: Ensar, 2018.
  3. Azimli, Mehmet. Siyeri Farklı Okumak Mekke Yılları. Ankara: Ankara Okulu 2008. el-Bağdâdî, Hatîb. el-Kifâye fî ‘İlmi’r-Rivâye. Thk. Ebû Abdillah es-Surkî ve İbrâhîm Hamdî elMedenî. Medine: Mektebetu’l-‘İlmiyye, ts. el-Bâkıllani, el-Kâdî Ebu Bekr. Kitabu’l-intisâr li’l-Kur ‘ân. thk. Muhammed ‘Isamu’l-Kudât (Beyrut: Dâru’bni Hazm, 2001).
  4. Balcı, İsrafil. Peygamberlik Öncesi Hz. Muhammed. Ankara: Ankara Okulu, 2014.
  5. Baljon, J.M.S. Kur’an Yorumunda Çağdaş Yönelimler. Çev. Şaban Ali Düzgün. Ankara: Fecr Yayınevi, 1994. Bâzergan, Mehdi. Kur’an’ın Nüzul Süreci. Çev. Yasin Demirkıran-Melâ Muhammed Feyzullah. Ankara: Fecr Yayınevi, 1998. Bâzergan, Mehdi. Seyr-i Tahavvul-i Kur’ân. b.y. Şirket Sehamî İntişâr, 1385H. el-Becelî, Ebû Abdullah Muhammed b. Eyyub b. Dureys. Fedâilu’l-Kur’ân. Thk. Urve Bedîr Dımeşk: Dâru’l-Fikr, 1987.
  6. Bell, Richard. The Qur’an: Translated with a Critical re-Arrangement of the Surahs I-II. Edinburgh: T.&T. Clark, 1937. Blachère, Régis. Le Coran: Traduction selon un essai de reclassement des sourates. Paris: G.–P. Maisonneuve, 1949, 1977. el-Bûtî, Muhammed Sa’îd Ramazan. Fikhu’s-Sîre. Dımeşk: y.y., 1398/1978.
  7. Cuypers, Michel. The Banquet: A Reading of The Fifth Sura of The Qur’ân. Miami: Convivium Press, 2009.
  8. Çakın, Kamil. “Hadisin Kur’an’a Arzı Meselesi”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 34 (1993): 237-261.
  9. Demircan, Adnan. “Kur’an’ın Nüzul Dönemi Putperest Arapları İçin Kaynaklığı Üzerine”. İstem 4, (2004), 53-61.
  10. Derveze, Muhammed İzzet. ed-Düstûru’l-Kur’ânî ve’s-Sünnetü’n-Nevebiyye fî Şu’ûni’l-Hayat. b.y., el-Mektebetü’l-İslâmiyye li’t-Tıbâ’ati ve’n-Neşr, 1981.
  11. Derveze, Muhammed İzzet. Kur’an’a Göre Hz. Muhammed’in Hayatı. Çev. Mehmet Yolcu. İstanbul: Yöneliş Yayınları, 2011.
  12. Derveze, Muhammed İzzet. Sîretu’r-Rasûl Sure Muktebese mine’l-Kur’âni’l-Kerîm. Beyrut: Menşûrâtu Mektebeti’l-‘Arabiyye, ts. Derveze, Muhammed İzzet. et-Tefsîru’l-Hadîs Tertîbu’s-Suver Hasebe’n- Nuzûl. Beyrut: Dâru’lĞarbi’l-İslâmiyye, 1421/2000. ed-Dihlevî, Veliyyullâh Ahmed b. Abdirrahîm. el-Fevzu’l-Kebîr fî Usûli’t-Tefsîr. Çev. Selmân el- Hüseynî en-Nedvî. Beyrut: Dâru’l-Beşâiri’l-İslâmiyye, 1425/2005. Ebu’l-Halîl, Şevkî. Atlasu’s-Siyeratü’n-Nebeviyye. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1423/2003.
  13. Fayda, Mustaf