Dergiler / History Studies / 2013 / Cilt: 5 - Sayı: 5

Artuklular Döneminde Meyyâfârikîn (Silvan)

Mayyāfārqīn (Silvan) in Artuqids Period

Sayfa
1–18
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mervânîler döneminde en parlak dönemini yaşayan şehir zamanla düşüşe geçse de Artuklu Emiri Necmeddîn'in şehre hâkim olması ile kendisini nihai bir çöküşten kurtaracak olan yeni bir yükseliş ivmesini yakalayabilmişti

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma Artuklular döneminde Silvan Meyyâfârikîn (Silvan) şehrinin siyasal ve sosyoekonomik yapısını incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ğanem tarafından 17/640 yılında fethedilerek İslâm topraklarına dâhil edilen şehir, bu tarihten itibaren Müslümanlar tarafından yönetilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Mervânîler döneminde en parlak dönemini yaşayan şehir zamanla düşüşe geçse de Artuklu Emiri Necmeddîn'in şehre hâkim olması ile kendisini nihai bir çöküşten kurtaracak olan yeni bir yükseliş ivmesini yakalayabilmişti
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma Artuklular döneminde Silvan Meyyâfârikîn (Silvan) şehrinin siyasal ve sosyoekonomik yapısını incelemektedir. IV. yüzyılın sonu ya da V. yüzyılın başında Süryânî Piskopos Marûsâ tarafından kurulan Meyyâfârikîn (Silvan), tarihi el-Cezîre bölgesinin önemli merkezlerinden biridir. İyaz b. Ğanem tarafından 17/640 yılında fethedilerek İslâm topraklarına dâhil edilen şehir, bu tarihten itibaren Müslümanlar tarafından yönetilmiştir. Erken dönemlerde merkeze bağlı Şam, el-Cezîre ya da Ermeniyye eyaletine bağlı olarak idare edilen Meyyâfârikîn'de IX. yüzyılın ikinci yarısında Şeybânîler hüküm sürmüş, şehre daha sonra sırasıyla Hamdânîler, Mervânîler, Selçuklular, Artuklular ve Eyyûbîler hâkim olmuştur. Mervânîler döneminde en parlak dönemini yaşayan şehir zamanla düşüşe geçse de Artuklu Emiri Necmeddîn'in şehre hâkim olması ile kendisini nihai bir çöküşten kurtaracak olan yeni bir yükseliş ivmesini yakalayabilmişti

Abstract

This article examines the political and socio-economic structure of Mayyāfārqīn in Artuqids period. Syriac Bishop Marutha founded Mayyāfārqīn (Silvan) in the late fourth or early fifth century and the city soon became one of the most important centres of the historical al-Djazīrah. In 640 CE the city was captured by Muslim commander Iyaz b. Ganam. It was governed as connected with Sham, al-Djazīrah and Armaniyya provinces in early Islamic period and after that dominated by Shaibanids, Hamdanids, Marwanids, Saljuqids, Artuqids and Ayyubids, respectively. The city had its richest period in the Marvanids period but after then it started to decline. As Artuqid ruler Necmeddin took control of the city, it was saved from a collapse and gained a rising momentum

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALİCAN, M. (2022). Artuklular Döneminde Meyyâfârikîn (Silvan). History Studies, Cilt: 5 - Sayı: 5, 1–18. https://ajindex.com/articles/537246

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Abû‟l-Farac, Gregory (Bar Hebraeus), Abû’l-Farac Tarihi, C. 2, Süryânîce‟den İngilizce‟ye çeviren: Ernest A. Wallis Budge, Türkçe‟ye çeviren: Ömer Rıza Doğrul, Ankara: TTK Yayınları, 1999.
  2. Acar, Abdurrahman, “Mardin Artuklularında Adlî Teşkilat ve Artuklu Kadıları,” I. Uluslararası Artuklu Sempozyumu Bildirileri, C. 1, Ed. İbrahim Özcoşar, Mardin: 2008, ss. 287-300.
  3. Akgündüz, Murat “Artuklular Zamanında Diyarbakır‟da İlmi Faaliyetler,” I. Uluslararası Oğuzlardan Osmanlıya Diyarbakır Sempozyumu Bildirileri, (20-22 Mayıs 2004,) Editörler: Kenan Ziya Taş / Ahmet Kankal, Diyarbakır: 2004, ss. 189-191.
  4. Aknerli Grigor, Okçu Milletin Tarihi, çev. Hrand D. Andreasyan, İstanbul: Yeditepe Yayınları, 2007.
  5. Altun, Ara, “Artuklular,” Ġslam Ansiklopedisi, C. 3, İstanbul: MEB Yayınları, 1991, ss. 418-419.
  6. Alptekin, Coşkun, “Artuklular,” Ġslam Ansiklopedisi, C. 3, İstanbul: DİB Yayınları, 1991, ss. 415-418.
  7. Alptekin, Coşkun, “Artuklular,” DoğuĢtan Günümüze Büyük Ġslam Tarihi Ansiklopedisi, C. 8, İlmî Müşâvir ve Redaktör: Hakkı Dursun Yıldız, Yay. Kenan Seyithanoğlu, Ahmet Rüştü Çelebi, Ahmet Hurşitoğlu, Vahbi Vakkasoğlu, Ahmet Taşgetiren, İstanbul: Yeni Çağ Yayınları, 1992, ss. 170-193.
  8. Amedroz, H. F., “The Marwānid Dynasty at Mayyāfāriqīn in the Tenth and Eleventh Century A.D.,” Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, (Ocak 1903), ss. 123-154.
  9. Apak, Adem, “Emevîler Döneminde Anadolu‟da Arap-Bizans Mücadelesi,” Uludağ Üniversitesi Ġlahiyat Fakültesi Dergisi, C. 18, S. 2, (2009), ss. 95-122.
  10. Artuk, İbrahim, Mardin Artukoğulları Tarihi, İstanbul: Gençler Kitabevi, 1944.
  11. Artuk, İbrahim-Cevriye Artuk, Artukoğulları Sikkeleri, İstanbul: Sümer Kitabevi, 1993.
  12. Ataoğlu, Remzi, “İbnü‟l Ezrak‟a Göre Artukluların Nesebi,” Tarih Ġncelemeleri Dergisi, IX, (1994), ss. 407-413.
  13. Ataoğlu, Remzi, “Artuklu-Eyyubi İlişkileri,” Tarih Ġncelemeleri Dergisi, X, (1995), ss. 71-90. Azîmî, Azîmî Tarihi (Selçuklular Dönemiyle Ġlgili bölümler: H. 430-538), (Metin, çeviri, notlar ve açıklamalar: Ali Sevim), Ankara: TTK Yayınları, 1988. Bahâeddîn b. Şeddâd, en-Nevâdiru’s-Sultâniyye fi’l-Mehâsini’l-Yûsufiyye ev Sîretu Salâhuddîn, (nrş. Cemaleddîn eş-Şeyyâl,) Kahire: 1994.
  14. Beysanoğlu, Şevket, Anıtları ve Kitâbeleri ile Diyarbakır Tarihi, I, Ankara: Diyarbakır Büyük Şehir Belediyesi Yayınları, 1998.
  15. Beysanoğlu, Şevket, Bütün Cepheleriyle Diyarbakır, İstanbul: Şehir Matbaası, 1962.
  16. Bezer, Gülay Öğün, Begteginliler, Erbil’de Bir Türk Beyliği (526-630 / 1132-1233), İstanbul: Türkge