Dergiler / History Studies / 2018 / Cilt: 10 - Sayı: 7

Prehistorik Çağlardan Modernizme Dansın Anlamı: Tasvirler Üzerinden İkonografik Bir Analiz

Meanings of Dances from Prehistoric times till Modernism: An Iconographical Analysis over Descriptions

Sayfa
265–294
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda çeşitli edebi eserlerin, dans sahneleriiçeren minyatürlü kopyaları da incelenerek çalışmaya dahil edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dans olarak adlandırdığımız belirli bir düzende gerçekleştirilen ritmik hareketler bütünü,insanlık tarihinde, tarihöncesi çağlardan günümüze değin farklı anlamlar yüklenerek biçimsel vekavramsal bağlamda türemiş, değişmiş ve gelişmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Louis döneminde Batı Avrupa'nın ilk dansakademisi Académie Royale de Danse'ın kurulması dansın akademik bir sanat olarak gelişimiaçısından en önemli adım olmuştur. 19. yüzyılda -özellikle Avrupa'da- dans eğlence kültüründe,tiyatro ve kabarelerde sıradan bir eylem olarak gösterilere, saray ve aristokratların balo veşölenlerine, akademilerin eğitim programına dahil olmuştur.Bu makalede, tarihöncesi dönemden 19. yüzyılın sonuna uzanan kronolojik çizgide, dansın tarihiyleörüntülü olarak bazı dans tasvirlerinin kavramsal ve ikonografik çözümlemesi yapılmaktadır.Çalışmanın amacı dansın tarihsel gelişimini, farklı dönemlere ve kültürlere ait sanat eserleriyle veedebi metinlerle örneklendirerek aktarmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda çeşitli edebi eserlerin, dans sahneleriiçeren minyatürlü kopyaları da incelenerek çalışmaya dahil edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Dans olarak adlandırdığımız belirli bir düzende gerçekleştirilen ritmik hareketler bütünü,insanlık tarihinde, tarihöncesi çağlardan günümüze değin farklı anlamlar yüklenerek biçimsel vekavramsal bağlamda türemiş, değişmiş ve gelişmiştir. Genel bir ifadeyle dans; doğrudan ya dadolaylı olarak dini birtakım yerel-geleneksel inanışlar, ritüeller, kültler, mitoloji, efsanevi hikayelerve seremonilere dayalı olarak şekillenmiştir. Tarihöncesi dönemlerdeki topluluklarda dansınritüellerle ilişkili olduğu bilinmektedir. Antik kültürlerde dans, mitoloji ve kültlerle bağlantılıritüellerin, av ve savaş öncesi alıştırma egzersizlerinin, geleneksel-seküler seremonilerin bir parçasıolmuştur. Temeli Antik dönem halk eğlencelerine dayanan bazı dans türleri Ortaçağda neredeyse tümAvrupa'ya yayılmış; kısmi biçimsel değişikliklere uğrayan bu geleneksel dansların bazı varyasyonlarıOrtaçağdan günümüze değin varlığını sürdürmüştür. XIV. Louis döneminde Batı Avrupa'nın ilk dansakademisi Académie Royale de Danse'ın kurulması dansın akademik bir sanat olarak gelişimiaçısından en önemli adım olmuştur. 19. yüzyılda -özellikle Avrupa'da- dans eğlence kültüründe,tiyatro ve kabarelerde sıradan bir eylem olarak gösterilere, saray ve aristokratların balo veşölenlerine, akademilerin eğitim programına dahil olmuştur.Bu makalede, tarihöncesi dönemden 19. yüzyılın sonuna uzanan kronolojik çizgide, dansın tarihiyleörüntülü olarak bazı dans tasvirlerinin kavramsal ve ikonografik çözümlemesi yapılmaktadır.Çalışmanın amacı dansın tarihsel gelişimini, farklı dönemlere ve kültürlere ait sanat eserleriyle veedebi metinlerle örneklendirerek aktarmaktır. Bu bağlamda çeşitli edebi eserlerin, dans sahneleriiçeren minyatürlü kopyaları da incelenerek çalışmaya dahil edilmiştir.

Abstract

All the rhythmic and certain order movements, as we called dance, were reproduced, changed and developed into a stylistic and conceptual context with various meanings from prehistoric times till present at the history of human. Generally speaking, dance is composed of direct or indirect religious, certain local-traditional beliefs, rituals, cults, mythology, legendary stories and rituals. It is known that dancing is affiliated with rituals in communities throughout prehistoric times. During ancient cultures, dance was a section of customs akin to mythology, cults, hunting and pre-war exercises, in addition to, traditional-secular ceremonies. Some dance styles based on ancient folk entertainment spread in nearly whole Europe in the Middle Age; some variations of these traditional folk dances became partial formal changes continued to exist from Middle Ages up to now. When Louis XIV on power, establishing of the Académie Royale de Danse was the most significant step for the development of dance as an academic art. In the 19th century, especially in Europe, dance contained in the entertainment culture, as an ordinary act at the theaters and cabarets, the balls, festivals of palaces and aristocrats, in the education programmes of academies as well. This article examines some dance images being analyzed in terms of conceptual and iconographical on the chronological lines surviving from prehistoric dates until the end of the 19th century. Moreover, the purpose of this work is to convey historical development of the dance exemplifying some of the art works and literary texts belong to different periods and unlike cultures. In this context, miniature copies of various literary works, including dance scenes, were also examined and included in the study.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇETİNKAYA, U., ZENBİLCİ, İ. K. (2022). Prehistorik Çağlardan Modernizme Dansın Anlamı: Tasvirler Üzerinden İkonografik Bir Analiz. History Studies, Cilt: 10 - Sayı: 7, 265–294. https://ajindex.com/articles/536856

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Adkins, Lesley-Adkins, Roy A., Handbook to Life in Ancient Rome, New York 2004.
  2. Adshead-Lansdale, Janet, "The dance history literature: a reader's guide", Dance History An Introduction, Londra-New York 1994, s. 32-44.
  3. Altıner, Ülkü O., Nakkaş Osman ve Levni Minyatürlerinde Tasarım Anlayışının Dönemin Çalgıları ve Gösteri Sanatları Bağlamında İncelenmesi, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sanat ve Tasarım Anasanat Dalı, (yayımlanmamış yüksek lisans tezi), İstanbul 2003. Arcá, Andrea, "Magura Cave paintings, Bulgarian rock art", TRACCE Online Rock Art Bulletin, 33, 2014. d'Avennes, Émile Prisse, Atlas of Egyptian Art, The American University of Cairo Press, Lübnan 2000, s. 109. Bade, Patrick, Degas, Random House Value Publishing, New York 1991.
  4. Bennet, John, A Short History of the Minoans, I. B. Tauris, New York 2015.
  5. Bingöl, Orhan, Arkeolojik Mimaride Resim (İÖ 30.000-500), Ankara 2015, s. 31-32.
  6. Boehm, Barbara Drake-Taburet-Delahaye, Elisabeth (edt.), Enamels of Limoges 1100- 1350, The Metropolitan Museum of Art, New York 1996, no. 124, s. 364-365. von Bothmer, Dietrich, Greek Vase Painting, The Metropolitan Museum of Art, New York 1987.
  7. Bridgeman, Jane, "Ambroggio Lorenzetti's dancing Maidens", Apollo, vol. CXXXIII, Nisan 1991, s. 245-250.
  8. Brodskaya, Nathalia, Henri de Toulouse-Lautrec, Parkstone International, New York 2011.
  9. Cameron, Averil, The Byzantines, Blackwell Publishing, USA 2006.
  10. Carli, Enzo, I Lorenzetti Maestri del Colore, Fratelli Fabbri, 1965.
  11. Casey, Edward S., Remembering A Phenomenological Study, Indiana University Press, 2000.
  12. Castleden, Rodney, Minoans: Life in Bronze Age Crete, Routledge, 1990.
  13. Chetwood, William Rufus, A General History of the Stage, Londra 1749. Chrimes, Kathleen Mary Tyrer, Ancient Sparta Re-examination of the Evidence, Manchester University Press, Büyük Britanya 1949.
  14. Davies, Norman de Garis, The Tomb of Nakht at Thebes, vol. 1, New York 1917. Džurova, Axinia, La miniatura bizantina: I manoscritti miniati e la loro diffusione, Jaca Book, Milano 2001.
  15. Ebreo da Pesaro, Guglielmo, Trattato dell'Arte del Ballo, Bologna 1873. Einecke, Claudia, Benjamin, Roger, Cogeval, Guy (edt.), Renoir in the 20th Century, Hatje Cantz, 2010.
  16. Evans, Helen C.-Wixom,William D. (edt.), The Glory Of Byzantium: Art And Culture Of The Middle Byzantine Era; AD 843-1261,
  17. The Metropolitan Museum of Art, New York 1997.
  18. Foerster, Wendelin, Kristian von Troyes: Erec und Enide, Halle A.S. Max Niemeyer, 1909, s. 57, dize 2047-2048.