KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / History Studies / 2019 / Cilt: 11 - Sayı: 6

ABBASİLERDE TÜRK İKTİDAR SAVAŞLARI: BECKEM

Turkish Power Wars in The Abbasids: Bečkem

Bayram Arif Köse
Sayfa
1969–1983
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, İbn Râik’le Beckem arasındakimücadelenin Türkler ve Abbasiler adına neler getirdiği ve Türklerin Abbasi devlet teşkilatındakikonumları, dönemin kaynakları doğrultusunda ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türklerin Abbasi devlet kadrolarında istihdam edilmesiyle birlikte başlayan süreç, zamanlakontrolden çıkıp yeni mücadeleleri başlatmıştı.
📊
Temel Bulgular & Veri:İlk etapta Arap ve İranlı unsurlara karşı dengeoluşması maksadıyla devlet kadrolarına düzenli olarak yerleştirilen Türkler zamanla güçlenerekAbbasi Devleti’nin en güçlü unsurları haline geldiler.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, İbn Râik’le Beckem arasındakimücadelenin Türkler ve Abbasiler adına neler getirdiği ve Türklerin Abbasi devlet teşkilatındakikonumları, dönemin kaynakları doğrultusunda ele alınmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Türklerin Abbasi devlet kadrolarında istihdam edilmesiyle birlikte başlayan süreç, zamanlakontrolden çıkıp yeni mücadeleleri başlatmıştı. İlk etapta Arap ve İranlı unsurlara karşı dengeoluşması maksadıyla devlet kadrolarına düzenli olarak yerleştirilen Türkler zamanla güçlenerekAbbasi Devleti’nin en güçlü unsurları haline geldiler. Hilafetin hassa birliklerini oluşturan Türklerinyanı sıra çeşitli bölge valilikleri ve iktalar Türkler arasında da mücadele başlatmıştı. Bu mücadelelerinen önemlilerinden biri şüphesiz emîrü’l-ümerâlık için İbn Râik’le Beckem arasında yaşanançekişmelerdi. Neticede Beckem kazanmış olsa da giderek pasifleşen hilafet kurumu, Türk iktidarsavaşlarının ileride de devam edeceğinin işaretiydi. Bu makalede, İbn Râik’le Beckem arasındakimücadelenin Türkler ve Abbasiler adına neler getirdiği ve Türklerin Abbasi devlet teşkilatındakikonumları, dönemin kaynakları doğrultusunda ele alınmıştır.

Abstract

The process starting with the recruitment of Turks in the Abbasid state positions got out of control over time, giving rise to new conflicts. Placed in the government positions on a regular basis to counterbalance Arabic and Persian subjects at first, Turks gained strength over time and became the most powerful components of the Abbasid Empire. In addition to the Turks forming guard units of the Caliphate, various provincial governorates and iqtas (fiefs) caused conflict among Turks. It is no doubt that one of the most important of them was the strife between Ebn Rāʾeq and Bečkem for the office of amīr-al-omarā. Although Bečkem prevailed in the end, an increasingly inactive institution of caliphate signaled that Turkish power struggles would continue in the upcoming years. This paper discussed the outcomes of the fight between Ebn Rāʾeq and Bečkem for Turks and Abbasids, and the position of Turks in the Abbasid state organization in line with the sources of this period.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Köse, B. A. (2022). ABBASİLERDE TÜRK İKTİDAR SAVAŞLARI: BECKEM. History Studies, Cilt: 11 - Sayı: 6, 1969–1983. https://ajindex.com/articles/536831

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. ABŪ-DULAF, Mis‘ar Ibn Muhalhil, Travels in Iran (circa A. D. 950), (Arabic Text with an English Translation and Commentary: V. Minorsky), Cairo University Press 1955.
  2. AĞIRAKÇA, Ahmet, Abbasi Devletinde Türk Kumandanlar, Akdem Yayınları, İstanbul 2015. __________, “İbn Râik”, DİA, c. 20, 1999, s. 242. BİLGE, Mustafa L., “Askerimükrem”, DİA, c. 3, 1991, s. 493-494.
  3. BOSWORTH, C. E.–SAVORY, R. M., “Amīr-al-omarā”, Encyclopædia Iranica, Vol. I/9, 1989, s. 969-971.
  4. BOZKURT, Nahide, Abbasiler, İSAM Yayınları, İstanbul 2013.
  5. CANARD, M., “Badjkam”, The Encyclopaedia of Islam, c. 1, Leiden 1986, s. 866-867. DEFRÉMERY, Charles, “Mémoire Sur Les Émirs al-oméra”, In: Mémoires Présentés Par Divers Savants ā l’Académie Des Inscriptions et Belles-letters de I’Istitut de France, Vol. 2, 1852, s. 105-196. DEVÂDÂRÎ, Ebû Bekr b. Abdillâh b. Aybek, Kenzü’d-dürer ve Câmiʽu’l-gurer, c. 1-9, (neşr. Dorothea Krawulsky), Beyrut 1992. EBÜ’L-FİDÂ, İmâdüddîn İsmâil b. Muhammed b. Ömer, el-Muhtasar fî ahbâri’l-beşer, Târîhu Ebi’l-Fidâ, c. 1-4, (neşr. Mahmud Deyyüb), Beyrut 1997. __________, Takvîmü’l-Büldân, (neşr. M. Reinaud), Paris 1840. __________, el-Yevâkīt ve’d-darab fi târîhi Haleb, (neşr. Muhammed Kemâl, Fâlih el-Bekûr), Halep 1989.
  6. GÜNER, Ahmet, “Merdâvîc b. Ziyâr”, DİA, c. 29, 2004, s. 178-179. __________, “Müttakī-Lillâh”, DİA, c. 32, 2006, s. 223-224. __________, “Nâsırüddevle”, DİA, c. 32, 2006, s. 402-403. HAMEVÎ, Şihâbüddîn Ebî Abdillâh Yâkūt b. Abdillâh el-Hamevî er-Rûmî el-Bağdâdî, Mu‘cemü’l-büldân, c. 1-5, Beyrut 1977. HEMEDÂNÎ, Muhammed b. Abdilmelik, Tekmiletü Târîhi’t-Taberî, (neşr. Muhammed Ebü’lFazl İbrâhim), Beyrut 1961. İBN HALDÛN, Abdurrahmân, Târîhi İbn Haldûn (Dîvânü’l-mübtede ve’l-haber fî târîhi elArab ve’l-Berber ve men-âsarahüm min-zevi’s-sâni’lekber, c. 1-8, (neşr. Halil Şehade, Süheyl Zekkar), Beyrut 2000. İBN KESÎR, Ebu’l-Fida İsmail İmadu’d-Din îbn Ömer îbn Kesîr îbn Davud îbn Kesîr elDımaşkî el-Kureyşî, el-Bidâye ve’n-Nihâye, c. 1-14, (çev. Mehmet Keskin), Çağrı Yayınları, İstanbul 1985.
  7. İBN MİSKEVEYH, Ebû Alî Ahmed b. Muhammed b. Yaʽkūb Miskeveyh, Tecâribü’l-Ümem, (trc. Kıvameddin Burslan), (yayına haz. Mehmet Şeker, Rıza Savaş, Süleyman Genç, Ali Ertuğrul), TTK, Ankara 2016. İBN TAĞRÎBERDÎ, Cemâlüddîn Ebü’l-Mehâsin Yûsuf b. Tağrîberdî el-Atâbekî, enNücûmü’z-zâhire fî Mülûki Mısr ve’l-Kāhire, c. 1-16, (neşr. Muhammed Hüseyin Şemseddin), Beyrut 1992. İBNÜ’L-CEVZÎ, Ebü’l-Ferec Abdurrahmân b. Alî b. Muhammed, el-Muntazam fî târîhi’lmülûk ve’l-ümem, c.