Dergiler / History Studies / 2020 / Cilt: 12 - Sayı: 3

Endülüs’ün Görkemli Hilâfet Şehri: Medînetüzzehrâ

Magnificent Caliphate City of al-Andalus: Madīna Azahara

Sayfa
807–826
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede Medînetüzzehrâ’nın kuruluş sürecindentahribata uğrayıp metruk hale gelişine kadar olan dönemdeki siyasî ve kültürel durumu ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Abbâsî ihtilaliyle birlikte Emevî Devleti yıkıldı ve hilâfet 132/750’de Abbâsîlere geçti.
📊
Temel Bulgular & Veri:Muâviye’nin Şam bölgesinden Endülüs’e gelerek burada idareyi elegeçirmesiyle 138/756 yılında Endülüs Emevî Devleti kuruldu.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede Medînetüzzehrâ’nın kuruluş sürecindentahribata uğrayıp metruk hale gelişine kadar olan dönemdeki siyasî ve kültürel durumu ele alınacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Abbâsî ihtilaliyle birlikte Emevî Devleti yıkıldı ve hilâfet 132/750’de Abbâsîlere geçti. Emevî hanedanmensuplarından Abdurrahman b. Muâviye’nin Şam bölgesinden Endülüs’e gelerek burada idareyi elegeçirmesiyle 138/756 yılında Endülüs Emevî Devleti kuruldu. Abbâsî hilâfetini tanımayan Endülüs Emevîhükümdarları kendilerini halife olarak da görmediler. Ne var ki IV/X. yüzyıl başlarında Endülüs Emevîhükümdarı olan III. Abdurrahman, 316/929 senesinde Endülüs’te halifeliği ilan etti ve bundan birkaç yılsonra hilâfet merkezi olmak üzere Kurtuba (Córdoba) yakınlarında Medînetüzzehrâ adını verdiği yeni birşehir kurdu. Şehir tipolojisi açısından Endülüs’te müslümanlar tarafından inşa edilen şehirlerden farklı birkaraktere sahip olduğu anlaşılan Medînetüzzehrâ, halife ve üst düzey bürokratların yaşadıkları ve kısmen deKurtuba halkının yerleştiği bir merkezdi. İnşası kırk yıla yakın bir sürede tamamlanan Medînetüzzehrâ kısasüre içinde Endülüs’ün en görkemli şehri haline geldi; ilmî ve kültürel faaliyetler için de seçkin bir merkezoldu. V/XI. yüzyıl başlarında Endülüs’te yaşanan sosyal sorunlar ve ardından yaşanan siyasî parçalanmadöneminde büyük tahribata uğrayarak terk edildi. Bu makalede Medînetüzzehrâ’nın kuruluş sürecindentahribata uğrayıp metruk hale gelişine kadar olan dönemdeki siyasî ve kültürel durumu ele alınacaktır.

Abstract

After the revolution of the Abbasid the Umayyad State collapsed and the caliphate changed the hand in the favor of the Abbasid in the 132/750. The Spanish Umayyad State was built in the 138/756 by Abd al-Rahman ibn Muāwiya who belong to the family of the Umayyads, after he came to the al-Andalus from Damascus and captured the government. The emirs of Spanish Umayyads not only did not recognize the caliphate of Abbasid but also did not proclaim themselves as caliphs. However, Abd al-Rahman III, who ascended the throne in the early 4-10th century in al-Andalus, proclaimed himself as the caliph of al-Andalus in 316/929. He founded a new city called Madīna Azahara in the near of the Cordoba for the center of his caliphate after a few years of his proclamation. Madīna Azahara had a different character of the other cities that were founded by the muslims in al-Andalus in terms of the urbanization because the caliph, high-ranking bureaucrats and some of the people of Cordoba had lived in there. The city, which was established nearly forty years, had became the magnificent city and an eminent center for the scientific and cultural activities of al-Andalus in a few times. Madīna Azahara had been destroyed and leaved after the time of the social and political problems in the early of the 5-11 th century. The article aims to study the political and cultural situation of Madīna Azahara from the foundation to the destruction of the city.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ADIGÜZEL, C. E. (2022). Endülüs’ün Görkemli Hilâfet Şehri: Medînetüzzehrâ. History Studies, Cilt: 12 - Sayı: 3, 807–826. https://ajindex.com/articles/536689

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. ACIÉN ALMANSA, Manuel Pedro, “Madīnat al-Zahrā’ en el urbanismo musulmán”, Cuadernos de Madīnat al-Zahrā’, S. 1, 1987, 11 -26. ADIGÜZEL, C. Ersin, “Endülüs’te Bir İlim ve Kültür Şehrinin Doğuşu: Gırnata Örneği”, İslâm Araştırmaları Dergisi, S. 42/1, 2019, s. 29-60.
  2. ADIGÜZEL, C. Ersin, “Mecrît: Bir Endülüs Şehrinin Kuruluşu ve Gelişimi”, History Studies, S. 11/6, 2019, s. 2017-2037.
  3. ADIGÜZEL, C. Ersin, İşbîliyye’nin Endülüs’ün Siyasî ve Kültürel Tarihindeki Yeri ve Önemi” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2008.
  4. ANDERSON, Glaire D.–ROSSER-OWEN, Mariam, “Great Ladies and Noble Daughters: Ivories and Women in the Umayyad Court at Córdoba”, Pearls on a String: Art in the Age of Great Islamic Empires ed. Amy Landau, University of Washington Press, Washington 2015, s. 28- 51. ARIZA ARMADA, Almudena, “Nueva tipología monetal de la ceca Madīnat al-Zahrā’ a nombre del califa ‘Abd al-Rahmān III con leyenda en hebreo”, al-Qantara, XL/1 (2019), s. 13-42. CLARAMUNT RODRÍGUEZ, Salvador, “Borrell II”, Diccionario Biográfico Español, Real Academia de la Historia, Madrid 2010, C. IX, s. 210-212. DABBÎ, Ahmed b. Yahya, Buğyetü’l-mültemis, (thk. İbrahim el-Ebyârî), Dâru’l-Kitâbi’l-Mısrî, Kahire 1989.
  5. DODDS, Jerrilynn, “Endülüs Sanatı”, İSTEM (İslâm Tarih ve Sanatları Dergisi) (trc. Ahmet Gedik), S. 14, 2009, s. 449-470. EBÜ’L-FAZL, Muhammed Ahmed, Târîhu medîneti’l-Meriyyeti’l-Endelüsiyye ve’l-asri’l-İslâmî, Dâru’l-Ma‘rifeti’l-Câmi‘iyye, İskenderiyye 1996.
  6. EWERT, Christian, “Elementos de la decoración vegetal del Salón Rico de Madīnat al-Zahrā’: los tableros parietales”, Cuadernos de Madīnat al-Zahrā’, S. 1, 1987, s. 27-60.
  7. FIERRO, Maribel, “Madīnat al-Zahrā’, el Paraíso y los Fatimíes”, al-Qantara, C. XXV/2 (2004), s. 299-327. FROCHOSO SÁNCHEZ, Rafael, Las Monedas Califales. De Ceca al-Andalus y Madīnat al-Zahrā, 316-403 H. / 928-1013
  8. J.C., Consejería de la Cultura de la Junta de Andalucia, Córdoba 1996. EL-HATTÂBÎ, MUHAMMED EL-ARABÎ, et-Tıb ve’l-etıbbâ fi’l-Endelüsi’l-İslâmiyye, Dâru’lGarbi’l-İslâmî, Beyrut 1988. HUMEYDÎ, Muhammed b. Fütûh, Cezvetü’l-muktebis (thk. İbrahim el-Ebyârî), Dâru’l-Kitâbi’lMısrî, Kahire 1989. İBN BESSÂM EŞ-ŞENTERÎNÎ, Ebü’l-Hasan Ali b. Bessâm, ez-Zahîre fî mehâsini ehli’l-Cezîre (thk. İhsan Abbas), Dâru’s-Sekâfe, Beyrut 1997. İBN BEŞKÜVÂL, Ebü’l-Kâsım Halef b. Abdülmelik, Kitâbü’s-Sıla (thk. İbrahim el-Ebyârî), Dârü’l-Kitâbi’l-Arabî, Kahire 1989.
  9. İBN CÜLCÜL, Süleyman b. Hassân, Tabakâtü’l-etıbbâ ve’l-hukemâ (thk. Fuad Seyyid), Müessesetü’