Dergiler / History Studies / 2021 / Cilt: 13 - Sayı: 3

OSMANLI DÖNEMİNDE SELANİK HANLARI VE SAKİNLERİ

Thessaloniki Inns and Residents in the Ottoman Period

Sayfa
871–899
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bir kısım hanlar ise zamanın tahribatınadayanamayarak yıkılmış, yerlerini otel veya başka yapılarabırakmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bir liman ve ticaret şehri olan Selanik Türkler, Rumlar,Yahudiler, Bulgarlar, yabancı asıllı Levantenler gibi çokçeşitli etnik toplulukların yaşadığı kozmopolit bir yapıyasahipti.
📊
Temel Bulgular & Veri:Zaman zaman hijyen ve konfor açısından yabancıgezginlerin eleştirisine maruz kalsa da hanlar sakinlerininihtiyaçlarını asgari şartlarda karşılamaya devam etmiştir.XIX. yüzyılda ise geleneksel hanlardan farklı olarak şehirdeçoğu rıhtım üzerinde olmak üzere Avrupa standartlarındayeni oteller açılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bir kısım hanlar ise zamanın tahribatınadayanamayarak yıkılmış, yerlerini otel veya başka yapılarabırakmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bir liman ve ticaret şehri olan Selanik Türkler, Rumlar,Yahudiler, Bulgarlar, yabancı asıllı Levantenler gibi çokçeşitli etnik toplulukların yaşadığı kozmopolit bir yapıyasahipti. Ticari faaliyetlerin ve zanaatların geliştirilmesi içinözel bir gayret gösteren Osmanlılar bedesten, han,kervansaray, çarşı ve dükkânlar inşa ettirerek şehirde ticaribir merkez oluşturmuştur. Bu merkezin önemliunsurlarından biri olan hanlar, yolcu hanları ve ticarethanları olarak şehrin sosyo-ekonomik hayatında önemli birrol oynamıştır. Yolcu hanlarında yolcular, resmi görevliler,gezginler, askerler, esirler ve göçmenler konaklamış, ticarinitelik taşıyan hanlarda ise esnaf, zanaatkâr, tüccar ve diğermeslek erbabı faaliyet göstermiştir. Osmanlı’nın sondöneminde ise konaklama ve ticaretin dışında bazı hanlareşkıyanın toplandığı ve bombalama olaylarına hedef olanmekânlar olarak kendinden söz ettirmiştir. Zaman zaman hijyen ve konfor açısından yabancıgezginlerin eleştirisine maruz kalsa da hanlar sakinlerininihtiyaçlarını asgari şartlarda karşılamaya devam etmiştir.XIX. yüzyılda ise geleneksel hanlardan farklı olarak şehirdeçoğu rıhtım üzerinde olmak üzere Avrupa standartlarındayeni oteller açılmıştır. Modern binalı, temiz ve konforlu olanbu oteller yolcular tarafından tercih edilmiştir. Şehri etkileyen yangınlardan hanlar da nasibini almış,birçoğu ortadan kalkmıştır. Özellikle 1917 yılında çıkanbüyük yangın sırasında otellerin ve büyük hanların çoğuyanmıştır. Bir kısım hanlar ise zamanın tahribatınadayanamayarak yıkılmış, yerlerini otel veya başka yapılarabırakmıştır.

Abstract

Thessaloniki, a port and trade city, had acosmopolitan fabric including a wide variety ofresident ethnic communities such as Turks, Greeks,Jews, Bulgarians, and Levantines of foreign origin.The Ottomans, who endeavored to developcommercial activities and crafts, built a coveredTurkish bazaar, inn, caravanserai, bazaar and shopsand established a commercial center in the city. Theinns, important elements of this center, played avital role in the socio-economic city life as travelerand commercial inns. Travelers, officials,explorers, soldiers, prisoners and immigrants wereaccommodated in the traveler inns, whileshopkeepers, craftsmen, merchants and otherprofessionals stayed in the commercial inns.Certain inns were mentioned as places wherebandits gathered apart from accommodation andtrade and were targeted in bombings. Although it was often criticized by foreign travelersfor hygiene and comfort, the inns continued to meetthe residential needs with minimum satisfaction.Unlike traditional inns, new hotels, mostly built onthe docks, with European standards were built inthe city during the XIX. century. These hotels withmodern buildings, clean and comfortable werepreferred by the travelers from then on.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERDOĞAN, M. K. (2022). OSMANLI DÖNEMİNDE SELANİK HANLARI VE SAKİNLERİ. History Studies, Cilt: 13 - Sayı: 3, 871–899. https://ajindex.com/articles/536617

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi (BOA) BOA, Sadaret Eyalet-i Mümtaze Evrakı (A.MTZ (04), 144/70. BOA, Babıali Evrak Odası Belgeleri (BEO), 2028/152041, 2740/205492, 3471/260311. BOA, Dahiliye Nezareti Mektubi Kalemi Belgeleri (DH.MKT), 1139/45, 2429/26, 2664/124, 2682/16, 2784/66. BOA, Hariciye Nezareti Mektubi Kalemi Belgeleri (HR.MKT), 269/12. BOA, Hariciye Tercüme Odası Belgeleri (HR.TO), 226/22. BOA, Hatt-ı Hümâyûn (HAT), 736/34936-A. BOA, İbnülemin Saray Mesalihi (İE.SM), 27/2818. BOA, İrade Hususi Belgeleri (İ.HUS), 103/134. BOA, Meclis-i Vâlâ (MVL), 60/15. BOA, Rumeli Müfettişliği Sadaret Evrakı (TFR-I-A), 31/3011. BOA, Rumeli Müfettişliği Arzuhalleri (TFR-I-ŞKT), 6/535, 31/3035, 34/3319, 41/4064, 43/4245, 76/7570, 99/9887, 109/10818, 112/11123. BOA, Rumeli Müfettişliği Manastır Evrakı (TFR-I-MN), 163/16267. BOA, Rumeli Müfettişliği Selanik Evrakı (TFR-I-SL), 34/3310, 165/16449, 132/13141, 175/17465, 191/19037, 197/19670. BOA, Sadaret Mektubi Kalemi Mühimme Kalemi Evrakı (A.MKT.MHM), 514/24. BOA, Sadaret Mektubi Kalemi Deâvî Evrakı (A.MKT.DV), 77/76, 170/56. BOA, Tahrir Defteri (TD), 7. BOA, Yıldız Sadaret Hususi Maruzat Evrakı (Y.A. HUS), 444/88. BOA, YıldızMütenevvî Maruzat Evrakı (Y.MTV), 85/57, 282/83. BOA, Yıldız Perakende Evrakı Askeri Maruzat (Y.PRK.ASK), 235/56. Âşık Mehmed, Menâzırü’l-avâlim (Metin), C.III, Haz. Mahmut Ak, TTK Yayınları, Ankara 2007. Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi, 8.Kitap, Haz. Seyit Ali Kahraman-Yücel Dağlı-Robert Dankoff, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2003. Salnâme-i Vilâyet-i Selanik, Def’a 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 (1287-1307/1870-1890). Salnâme-i Vilâyet-i Selanik, Def’a 12, 13, 14 (1311-1313/1893-1895). Salnâme-i Vilâyet-i Selanik, Def’a 15 (1315/1897), Def’a 18 (1322/1905),Def’a 20 (1325/1907). II. Abdülhamid Dönemi, İÜ Fotoğraf Albümleri Dizini, nr.90423/0003. Asır, 878 (16 Mayıs 1904); 889 (23 Haziran 1904); 894 (11 Temmuz 1904); 1090 (2 Temmuz 1906); 1094 (16 Temmuz 1906); 1107 (30 Ağustos 1906); 1156 (25 Şubat 1907).
  2. ADIYEKE, Nuri, “Mübadele Öncesi Yunanistan’daki Müslüman-Türk Azınlığa İlişkin Çok Önemli Bir Kaynak: “Mecmû‘a-yı Kavânîn-i Yunâniye”, ÇTTAD, VII/16-17 (Bahar/Güz), 2008, s.227-236.
  3. AKAR, Tuba, “Osmanlı Kentinde Ticari Mekânlar: Bedesten-Han-Arasta-Çarşı Mekânları Literatür Değerlendirmesi”.Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi. Cilt 7, Sayı 13, 2009, s.267-292.
  4. AKTÜRE, Sevgi, 19. Yüzyıl Sonunda Anadolu Kenti Mekansal Yapı Çözümlemesi, Ankara 1978.
  5. ANASTASSİADOU, Meropi, Tanzimat Çağında