Dergiler / Harran Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Deneysel Diyabetik Nefropatide Patomorfoloji ve Apoptozis

Sayfa
29–35
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada diyabetik nefropatiye bağlı oluşan böbrek hasarında histopatolojik ve apoptotik bulguların değerlendirilmesi amaçlandı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada diyabetik nefropatiye bağlı oluşan böbrek hasarında histopatolojik ve apoptotik bulguların değerlendirilmesi amaçlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada 16 rat rastgele olarak kontrol (n=8) ve üç gün arayla iki kez streptozisinle (60 mg/kg, i.p) uyarılmış diyabet (n=8) olmak üzere iki gruba ayrıldılar.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, diyabete bağlı oluşan nefropatide bütün böbrek dokusunda hasarın şekillendiği belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Diyabetik nefropati · patomorfoloji · apoptozis

Özet

Bu çalışmada diyabetik nefropatiye bağlı oluşan böbrek hasarında histopatolojik ve apoptotik bulguların değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışmada 16 rat rastgele olarak kontrol (n=8) ve üç gün arayla iki kez streptozisinle (60 mg/kg, i.p) uyarılmış diyabet (n=8) olmak üzere iki gruba ayrıldılar. Son uygulamayı takip eden 90. günde ratlar uyutularak böbrekleri patolojik incelemeler amacıyla alındı. Dokulara histopatolojik olarak hematoksilen-eozin ve immunohistokimyasal olarak kaspas-3, kaspas-8, kaspas-9 ve TUNEL işaretlemeleri yapıldı. Histopatolojik olarak, tubullerde dilatasyon, atrofi, dejenerasyon, nekroz, glomeruluslarda ise hipertrofi ve vasküler değişikler görüldü. İntersitisyel alanlarda ise yer yer peritubuler, perivasküler ve periglomeruler fibrozis ve inflamasyonlar gözlendi. İmmunohistokimyasal olarak, kaspas-3’ün birçok tubulde pozitif olduğu ayrıca glomerullerde ve intersitisyumda tek tük pozitif hücre ile karşılaşıldı. Kaspas-8 ve kaspas-9 antikorlarının ise birçok tubulde reaktif oldukları belirlendi. TUNEL boyamalarında ise yaygın pozitiflik tubulerde, yer yer intersitisyumda ve glomeruluslarda belirlenmiştir. Sonuç olarak, diyabete bağlı oluşan nefropatide bütün böbrek dokusunda hasarın şekillendiği belirlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YUMUŞAK, N. (2022). Deneysel Diyabetik Nefropatide Patomorfoloji ve Apoptozis. Harran Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 29–35. https://ajindex.com/articles/534199

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Dereli D, Özbal EY, Akyurt M, Günal Z. 1999: Diyabetik nefropati etyopatogenezine güncel bir bakış. J SSK Tepecik Hosp Turkey, 9 (2-3): 66-71.
  2. Duran-Salgado MB, Rubio-Guerra AF. 2014: Diabetic nephropathy and inflammation, World Journal of Diabetes, 5(3):393-398.
  3. Estacio RO, Jeffers BW, Gifford N, Schrier RW. 2000: Effect of blood pressure control on diabetic microvascular complications in patients with hypertension and type 2 diabetes. Diabetes Care, 23: 54-64.
  4. Fioretto P, Steffes MW, Sutherland DER, Goetz FC, Mauer M. 1998: Reversal of lesions of diabetic nephropathy after pancreas transplantation. N Engl J Med, 339:69-75.
  5. Fioretto P, Vestra MD, Saller A, Mauer M. 2000: Renal structure in type 2 diabetic patients with microalbuminuria. In: Mogensen CE (ed). The Kidney and Hypertension in Diabetes Mellitus. 5th ed. Norwell: Kluwer Academic Publishers, 225-236.
  6. Fiorina P, Venturini M, Folli F, Losio C, Maffi P, et al.2005: Natural history of kidney graft survival, hypertrophy, and vascular function in end-stage renal disease type 1 diabetic kidney-transplanted patients: beneficial impact of pancreas and successful islet cotransplantation.Diabetes Care, 28 (6):1303-1310. Friedman EA. 1996: Renal syndromes in diabetes. Endocrinol Metab Clin North Am, 25:293-24.
  7. Jones RK, Hamton D, O’Sullivan DJ, et al. 2013: Diabetes and renal disease. Clin Med, 13:460-464.
  8. Krolewski AS, Warram JH, Freire MB. 1996: Epidemiology of late diabetic complications. A basis for the development and evaluation of preventive programs. Endocrinol Metab Clin North Am, 25:217-242.
  9. Kumar D, Zimpelmann J, Robertson S, Burns KD. 2004: Tubular and interstitial cell apoptosis in the streptozotocin-diabetic rat kidney. Nephron Exp Nephrol, 96: 77-88.
  10. Locatelli F, Pozzoni P, Del Vecchio L. 2004: Renal replacement therapy in patients with diabetes and end-stage renal disease. J Am Soc Nephrol, 1:25-29.
  11. Mauer SM, Chavers BM, Steffes MW. 1990: Should there be expanded role for kidney biopsy in the management of patients with Type 1 diabetes? Am J Kidney Dis, 16:96-100.
  12. Nadir I, Topçu S, İçağasıoğlu S, Nilüfer Yıldırım N. 2003: Tip II Diabetes Mellitusta Nefropati Gelişiminde Risk Faktörleri. Van Tıp Dergisi: 10 (3):65-68
  13. Njolstad PR, Sagen JV, Bjorkhaug L, Odili S, Shehadeh N, Bakry D, Sarici, S. U., Alpay, F., Molnes, J., Molven, A., Sovik, O. and Matschinsky, F. M. (2003). Permanent neonatal diabetes caused by glucokinase deficiency: inborn error of the glucose-insulin signaling pathway. Diabet