Dergiler / Harran Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2022 / Cilt: 11 - Sayı: 1

Hypericum perforatum (Sarı Kantaron) ve Nigella sativa (Çörek Otu) Yağlarının Tip-1 Diyabetik Farelerde Yara İyileşmesi Üzerine Etkisi

The Effect of Hypericum perforatum (St. John’s Wort) and Nigella sativa (Black Cumin) Oils on Wound Healing in Type-1 Diabetic Mice

Sayfa
21–27
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın sonuçları, topikal olarak uygulanan HP ve NS'nin farelerde tip-1 diyabetik koşullarda yara iyileştirici etkileri olmayabileceğini göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yara iyileşmesi, hayvan ve insan sağlığında iyi tanınan terapötik bir durumdur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sunulan çalışma STZ (streptozotosin) ile indüklenen diyabetik farelerde Nigella sativa (çörek otu, NS) ve Hypericum perforatum (sarı kantaron, HP) yağının deri yarası iyileşmesi üzerine etkilerinin araştırılmasını amaçladı.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın sonuçları, topikal olarak uygulanan HP ve NS'nin farelerde tip-1 diyabetik koşullarda yara iyileştirici etkileri olmayabileceğini göstermiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:25 adet
⚙️Değişkenler:Çörek Otu · Fare · Sarı Kantaron

Özet

Yara iyileşmesi, hayvan ve insan sağlığında iyi tanınan terapötik bir durumdur. Sunulan çalışma STZ (streptozotosin) ile indüklenen diyabetik farelerde Nigella sativa (çörek otu, NS) ve Hypericum perforatum (sarı kantaron, HP) yağının deri yarası iyileşmesi üzerine etkilerinin araştırılmasını amaçladı. Bu amaçla, 25 adet erkek BALB/c ırkı fare gruba ayrıldı: i. Hypericum perforatum (HP), ii. Nigella sativa (NS), iii. Fizyolojik tuzlu su (%0,9 NaCI, NSS), iv. Natürel sızma zeytinyağı (OL) ve v. Fusidik asit-Centella asiatica kremi (FM) olacak şekilde beş gruba ayrıldı. Tip-1 diyabeti indüklemek için intraperitoneal olarak tek doz (200 mg/kg) STZ uygulandı. Diyabet indüksiyonunundan sonra farelerin sırt bölgelerinde dermal biyopsi punch kullanılarak altı simetrik eksizyon yarası oluşturuldu. Yaralar 21 gün boyunca her üç günde bir fotoğraflandı ve günlük yara küçülme oranlarını piksel değeri olarak elde etmek için bu fotoğraflar yazılım aracılığı ile analiz edildi. Çalışmanın 1. ve 21. günlerinde yara dokuları diseke edildi ve ELISA ile hidroksiprolin ve total protein düzeyleri ölçüldü. HP, NSS ve FM grupları ile NS grubu fareler arasında hidroksiprolin değişim oranlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulundu (P<0,05). Yara kapanma oranında ise sadece NS ile OL grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edildi (P<0,05). Bu çalışmanın sonuçları, topikal olarak uygulanan HP ve NS'nin farelerde tip-1 diyabetik koşullarda yara iyileştirici etkileri olmayabileceğini göstermiştir.

Abstract

Wound healing is a well-known therapeutic challenge in animal and human medicine. This study aimed to investigate the effect of topical application of Nigella sativa (black cumin, NS) and Hypericum perforatum (St. John’s Wort, HP) on wound healing in streptozotocin (STZ) induced diabetic mice. For this aim, 25 male BALB/c mice were divided into five groups: i. Hypericum perforatum (HP), ii. Nigella sativa (NS), iii. Standard saline solution 0.9% NaCl (NSS), iv. Natural extra virgin olive oil (OL), and v. Fusidic acid-Centella asiatica cream (FM). A single dose (200 mg/kg) of STZ was intraperitoneally administered to induce type-1 diabetes. After diabetes was induced, six symmetrical excision wounds were performed on the dorsal areas of mice using a dermal biopsy punch. Wound areas were photographed every three days for 21 days, and the images were analyzed using software to achieve the daily wound closure rate in pixel values. On day one and day 21, wound tissues were dissected, total protein and hydroxyproline levels were measured by ELISA. Statistically significant differences were found in hydroxyproline change rates between the NS group with HP, NSS, and FM groups (P<0.05). The only significant difference was found between NS with OL groups (P<0.05) on wound closure rate. This study illustrated that topically administered HP and NS may not have wound-healing effects in type-1 diabetic conditions in mice.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KALKAN, Y., AKIN, İ., ÇEVİK, Ö., ÖZTURAN, Y. A., ÜNER, A. G., AKDOĞAN, C. (2022). Hypericum perforatum (Sarı Kantaron) ve Nigella sativa (Çörek Otu) Yağlarının Tip-1 Diyabetik Farelerde Yara İyileşmesi Üzerine Etkisi. Harran Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 21–27. https://ajindex.com/articles/534145

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. American Diabetes Association, 2014: Diagnosis and Classification of Diabetes Mellitus. Diabetes Care, 37, 887. Bagdas D, Gul NY, Topal A, Tas S, Ozyigit MO, Cinkilic N, Gul Z, Etoz BC, Ziyanok S, Inan S, Turacozen O, Gurun MS, 2014: Pharmacologic overview of systemic chlorogenic acid therapy on experimental wound healing. Naunyn-Schmiedebergs Arch Pharmacol, 387, 1101–1116.
  2. Fu P, Zhang WD, Liu RH, Li TZ, Shen YH, Li HL, Chen HS, 2006: Two new xanthones from Hypericum japonicum. Nat Prod Res, 20, 1237-1240.
  3. Gao Z, Wang Z, Shi Y, Lin Z, Jiang H, Hou T, Wang W, Yuan X, Zhao Y, Wu H, Jin Y, 2006: Modulation of collagen synthesis in keloid fibroblasts by silencing Smad2 with siRNA. J Plast Reconstr Surg, 118, 1328–1337. Ghedira K, 2006: La nigellecultiv’ée: Nigella sativa L. (Ranunculaceae). Phytothérapie, 4, 220. Guo S, Dipietro LA, 2010: Factors affecting wound healing. J Dent Res, 89, 219-29.
  4. Guz Y, Torres A, Teitelman G, 2002: Detrimental effect of protracted hyperglycaemia on beta-cell neogenesis in a mouse murine model of diabetes. Diabetologia, 45, 1689-96.
  5. Junker JPE, Kamel RA, Caterson EJ, Eriksson E, 2013: Clinical Impact Upon Wound Healing and Inflammation in Moist, Wet, and Dry Environments. Adv Wound Care, 2, 348–356.
  6. Khader M, Eckl PM, 2014: Thymoquinone: An emerging natural drug with a wide range of medical applications. Iran J Basic Med Sci, 17, 950–957.
  7. Khanna S, Biswas S, Shang Y, Collard E, Azad A, Kauh C, Bhasker V, Gordillo GM, Sen CK, Roy S, 2010: Macrophage dysfunction impairs resolution of inflammation in the wounds of diabetic mice. PLOS ONE, 5, e9539. Lerman OZ, Galiano RD, Armour M, Levine JP, Gurtner GC, 2013: Cellular dysfunction in the diabetic fibroblast: impairment in migration, vascular endothelial growth factor production, and response to hypoxia. Am J Clin Pathol, 162, 303–312.
  8. Lim JK, Saliba L, Smith MJ, McTavish J, Raine C, Curtain P, 2000: Normal Saline wound dressing─ is it really normal? Br J PlastSurg, 53, 42-45.
  9. Liu X, Wang Z, Wang R, Zhao F, Shi P, Jiang Y, Pang X, 2013: Direct comparison of the potency of human mesenchymal stem cells derived from amnion tissue, bone marrow and adipose tissue at inducing dermal fibroblast responses to cutaneous wounds. Int J Mol Med, 31, 407-415.
  10. Loomans CJ, De Koning EJ, Staal FJ, Rookmaaker MB, Verseyden C, De Boer HC, Verhaar MC, Braam B, Rabelink TJ, van Zonneveld AJ, 2004: Endothelial progenitor cell dysfunction a novel concept in the pathogenesis of vascular complications of Typ