Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2010 / Cilt: 0 - Sayı: 12

XIX. Yüzyıl Eğin (Kemaliye) esnaf teşkilatı üzerine bazı tespitler

The some findings on the organisation of Eğin artisans in XIX. century

Sayfa
195–238
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, Eğin kazasında ki esnaf çeşitleri, çalışan zümre, dükkân sayıları, tüccarlar, narh, esnaf kollarının üretim tarzları ve fonksiyonları yönünden tasnif edilip incelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Osmanlı Devleti’nde, üretim ve üretilen malların tüketiciye ulaşmasında etkin rol oynayan esnaf grupları, teşkilatlı olarak faaliyet göstermişlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Genel olarak Şeyh veya Kethüda denilen liderlerin idaresinde bulunan esnaf kollarında, şehir nüfusunun önemli bir kısmı istihdam edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, Eğin kazasında ki esnaf çeşitleri, çalışan zümre, dükkân sayıları, tüccarlar, narh, esnaf kollarının üretim tarzları ve fonksiyonları yönünden tasnif edilip incelenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Osmanlı Devleti’nde, üretim ve üretilen malların tüketiciye ulaşmasında etkin rol oynayan esnaf grupları, teşkilatlı olarak faaliyet göstermişlerdir. Genel olarak Şeyh veya Kethüda denilen liderlerin idaresinde bulunan esnaf kollarında, şehir nüfusunun önemli bir kısmı istihdam edilmiştir. Bu çalışmada, Eğin kazasında ki esnaf çeşitleri, çalışan zümre, dükkân sayıları, tüccarlar, narh, esnaf kollarının üretim tarzları ve fonksiyonları yönünden tasnif edilip incelenmiştir.

Abstract

In the Ottoman Empire, the trade groups, which have played active roles in the production of goods and played in reaching them to consumers, were organized groups. In the trade groups, which were directed by the leaders who were called as Sheikh and Kethuda in general, a significant population of the city was employed. In this study, in Eğin district, trade; employee groups, number of shops, merchants and the production of artisan-style arms and their functions will be investigated.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜL, A. (2022). XIX. Yüzyıl Eğin (Kemaliye) esnaf teşkilatı üzerine bazı tespitler. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 12, 195–238. https://ajindex.com/articles/533752

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. a. Milli Kütüphane Mikro Film Arşivi. Ankara. Eğin Şer’iyye Sicili. 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13. b. Başbakanlık Osmanlı Arşivi. İstanbul. Mühimme Defteri nr. 28 hüküm 240. C.İKT. 9/432, 38/1885, 18/880. C.ML. 217/8993, 322/13279. İ.MSM. 326. C. BLD. 1545, 160, 2246, 2495, 777, 878. A.DVN. 137/16, 137/23. A.MKT. DV. 140/1. C.NF. 3/145. HR. MKT. 32/18, 65/49, 76/93, 100/95. DH. MKT. 2733/55, 978/51. C.DRB. 7/321, 42/2056. C.ADL. 59/3546. A.MKT. 15/89. HR. SYS. 2766/78. C.AS. 27429. HR. TO. 357/45. A.MKT. UM.132/28. C.ML. 335/13737. HAT. 212/11491. MAD. 5152. DH. SAİD. d. (Eğinli memurlar). C.DH. 276/13787, 114/565. ZB. 58/2852. A. DVN. d. 895. H. 1305, 1310 Ma’mûretü’l - Aziz Vilayet Salnameleri. Akgündüz, A. (1990). Osmanlı Kanunnameleri ve Hukuki Tahlilleri. c.II. İstanbul.
  2. Akyıldız, A. (1996). Osmanlı Finans Sisteminde Dönüm Noktası Kâğıt Para ve Sosyo-Ekonomik Etkileri. İstanbul.
  3. Akpınar, E. (2004). Doğu Anadolu Bölgesi’nde Alternatif Turizm Merkezi Olmaya Aday Bir İlçe: Kemaliye. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (2), ss. 207-230.
  4. Arıkan, Z. (1994). Tanzimat Döneminde Eğin ve Çevresinden İstanbul’a Yönelik Göçler. Tanzimat’ın 150. Yıldönümü Uluslar arası Sempozyumu içinde (ss. 467-490).
  5. Ankara.
  6. Aykut, N. Ş. (2002). Osmanlı Sikkeleri. Türkler, c. 10, ss. 830-834,
  7. Ankara.
  8. Bear, G. (1970). The Administrative Economic and Social Funcions of Turkish Guilds. IJMES, 29-47.
  9. Bear, G. (1970–74). Türk Loncalarının Yapısı ve Yapının Osmanlı Sosyal Tarihi İçin Önemi (S. Ferliel, Çev.). Tarih Araştırmaları Dergisi, 8 (12), 94-111.
  10. Bozkurt, E. (2001). Osmanlı Şehir İçi Hanlarının İşlevi. EJOS, IV (16), 1- 4. Canpolat, S. (2005). 4 Numaralı Eğin Şer’iyye Sicili 1248–1256 (M. 1832- 1840). Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Elazığ. Cohen, A. (2003). Osmanlı Kudüs’ünde Loncalar (N.Elhüseyni, Çev.). İstanbul.
  11. Cuinet, V. (1891). La Turquie d'Asie. Paris. Çağatay, N. (1981). Bir Türk Kurumu Olan Ahilik. Konya. Çelik, B. (2003). 6 Numaralı Eğin Şer’iyye Sicili 1258-1264 (M. 1842-1848).
  12. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Elazığ. Çırak, T. (2000). Şer’iyye Sicillerinden 220 ve 222 No’lu Defterlere Göre Gedikler. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
  13. Çiftçi, C. (2005). Osmanlı’da Meyve Alım-Satımı: mekânlar, görevliler, vergiler ve standartları. EJOS, VIII (3), 4-9.
  14. Demirel, Ö. (1999). XIX. Yüzyıl Osmanlı Şehir Ekonomisi: Sivas Örneği. Osmanlı, 3. cilt, 507–513,
  15. Ankara.
  16. Demirel, Ö. (2002). Osmanlı Esnafı (1750–1850). Türkler, c.14, 254-256, Ankara.