SavedAdd your journal

Journals / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2010 / Cilt: 0 - Sayı: 12

The some findings on the organisation of Eğin artisans in XIX. century

XIX. Yüzyıl Eğin (Kemaliye) esnaf teşkilatı üzerine bazı tespitler

Abdulkadir GÜL
Pages
195–238
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, in Eğin district, trade; employee groups, number of shops, merchants and the production of artisan-style arms and their functions will be investigated.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In the Ottoman Empire, the trade groups, which have played active roles in the production of goods and played in reaching them to consumers, were organized groups.
📊
Key Findings & Data:In the trade groups, which were directed by the leaders who were called as Sheikh and Kethuda in general, a significant population of the city was employed.
💡
Conclusion & Impact:In this study, in Eğin district, trade; employee groups, number of shops, merchants and the production of artisan-style arms and their functions will be investigated.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In the Ottoman Empire, the trade groups, which have played active roles in the production of goods and played in reaching them to consumers, were organized groups. In the trade groups, which were directed by the leaders who were called as Sheikh and Kethuda in general, a significant population of the city was employed. In this study, in Eğin district, trade; employee groups, number of shops, merchants and the production of artisan-style arms and their functions will be investigated.

Özet

Osmanlı Devleti’nde, üretim ve üretilen malların tüketiciye ulaşmasında etkin rol oynayan esnaf grupları, teşkilatlı olarak faaliyet göstermişlerdir. Genel olarak Şeyh veya Kethüda denilen liderlerin idaresinde bulunan esnaf kollarında, şehir nüfusunun önemli bir kısmı istihdam edilmiştir. Bu çalışmada, Eğin kazasında ki esnaf çeşitleri, çalışan zümre, dükkân sayıları, tüccarlar, narh, esnaf kollarının üretim tarzları ve fonksiyonları yönünden tasnif edilip incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜL, A. (2022). The some findings on the organisation of Eğin artisans in XIX. century. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 12, 195–238. https://ajindex.com/articles/533752

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. a. Milli Kütüphane Mikro Film Arşivi. Ankara. Eğin Şer’iyye Sicili. 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13. b. Başbakanlık Osmanlı Arşivi. İstanbul. Mühimme Defteri nr. 28 hüküm 240. C.İKT. 9/432, 38/1885, 18/880. C.ML. 217/8993, 322/13279. İ.MSM. 326. C. BLD. 1545, 160, 2246, 2495, 777, 878. A.DVN. 137/16, 137/23. A.MKT. DV. 140/1. C.NF. 3/145. HR. MKT. 32/18, 65/49, 76/93, 100/95. DH. MKT. 2733/55, 978/51. C.DRB. 7/321, 42/2056. C.ADL. 59/3546. A.MKT. 15/89. HR. SYS. 2766/78. C.AS. 27429. HR. TO. 357/45. A.MKT. UM.132/28. C.ML. 335/13737. HAT. 212/11491. MAD. 5152. DH. SAİD. d. (Eğinli memurlar). C.DH. 276/13787, 114/565. ZB. 58/2852. A. DVN. d. 895. H. 1305, 1310 Ma’mûretü’l - Aziz Vilayet Salnameleri. Akgündüz, A. (1990). Osmanlı Kanunnameleri ve Hukuki Tahlilleri. c.II. İstanbul.
  2. Akyıldız, A. (1996). Osmanlı Finans Sisteminde Dönüm Noktası Kâğıt Para ve Sosyo-Ekonomik Etkileri. İstanbul.
  3. Akpınar, E. (2004). Doğu Anadolu Bölgesi’nde Alternatif Turizm Merkezi Olmaya Aday Bir İlçe: Kemaliye. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (2), ss. 207-230.
  4. Arıkan, Z. (1994). Tanzimat Döneminde Eğin ve Çevresinden İstanbul’a Yönelik Göçler. Tanzimat’ın 150. Yıldönümü Uluslar arası Sempozyumu içinde (ss. 467-490).
  5. Ankara.
  6. Aykut, N. Ş. (2002). Osmanlı Sikkeleri. Türkler, c. 10, ss. 830-834,
  7. Ankara.
  8. Bear, G. (1970). The Administrative Economic and Social Funcions of Turkish Guilds. IJMES, 29-47.
  9. Bear, G. (1970–74). Türk Loncalarının Yapısı ve Yapının Osmanlı Sosyal Tarihi İçin Önemi (S. Ferliel, Çev.). Tarih Araştırmaları Dergisi, 8 (12), 94-111.
  10. Bozkurt, E. (2001). Osmanlı Şehir İçi Hanlarının İşlevi. EJOS, IV (16), 1- 4. Canpolat, S. (2005). 4 Numaralı Eğin Şer’iyye Sicili 1248–1256 (M. 1832- 1840). Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Elazığ. Cohen, A. (2003). Osmanlı Kudüs’ünde Loncalar (N.Elhüseyni, Çev.). İstanbul.
  11. Cuinet, V. (1891). La Turquie d'Asie. Paris. Çağatay, N. (1981). Bir Türk Kurumu Olan Ahilik. Konya. Çelik, B. (2003). 6 Numaralı Eğin Şer’iyye Sicili 1258-1264 (M. 1842-1848).
  12. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Elazığ. Çırak, T. (2000). Şer’iyye Sicillerinden 220 ve 222 No’lu Defterlere Göre Gedikler. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
  13. Çiftçi, C. (2005). Osmanlı’da Meyve Alım-Satımı: mekânlar, görevliler, vergiler ve standartları. EJOS, VIII (3), 4-9.
  14. Demirel, Ö. (1999). XIX. Yüzyıl Osmanlı Şehir Ekonomisi: Sivas Örneği. Osmanlı, 3. cilt, 507–513,
  15. Ankara.
  16. Demirel, Ö. (2002). Osmanlı Esnafı (1750–1850). Türkler, c.14, 254-256, Ankara.