Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu çalısmada su hakkının içeriği ve kapsamının yanı sıra, bu hakkın hayata geçirilmesinin önündeki engeller incelenmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Dünya genelinde bir kamu hizmeti olarak ele alınan içmesuyu ve hıfzısıhha hizmetleri, özellikle 1990’lı yıllarla birlikte özel sektör katılımını içeren bir yöne doğru evrilmektedir. Su hizmetlerinin kamusal yönünü gözardı ederek, kar güdüsü ile hareket eden özel sektörün su hizmetleri vermeye baslamasıyla su, sadece bedelini ödeyebilenlerce tüketilebilecek bir mal haline gelecektir. Bu yönelise karsı bir takım çabalar mevcuttur. Bu çabaların en sonuncusu ise, Birlesmis Milletler Ekonomik Sosyal ve Kültürel Haklar Komitesinin 2002 yılında yaptığı 15 numaralı Genel Yorumu ile suyu bir insan hakkı olarak tanımasıdır. Daha önceki yıllarda da uluslararası konferanslarda dile getirilen bu hak her insanın belli bir miktar suya erisimini garanti altına almayı amaçlamaktadır. Ancak, uluslararası hukuk açısından bağlayıcı olacak sekilde uluslararası bir andlasmada yer almayan su hakkı uluslararası hukukun kırılgan bir kavramı olarak gelismektedir. Bu çalısmada su hakkının içeriği ve kapsamının yanı sıra, bu hakkın hayata geçirilmesinin önündeki engeller incelenmektedir.
Abstract
In the whole world, freshwater and sanitation services which are mainly handled as public services, altering into a way that implies private sector participation by the 1990’s. Freshwater would be an economic good which can only be consumed by who pay the price, if the freshwater services will be carried out by the private sector that behaves with profit maximization. There are some efforts against this tendency. The last one is the recognition of water as a human right by the United Nations Committee of Economic, Social and Cultural Rights in 2002 with the General Comment No.15. This right which was called earlier in some international conferences, aims to guarantee an amount of water for each human. But, water as a human right, which does not mentioned in an international agreement, in order to be a binding norm in international law, has been built in a vulnerable form of international law. In this study, not only the contents and coverage of water as a human right but also obstacles in realisation of the right are examined.